Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


2 reacties

Maartje Wortel – IJstijd

Covertekst
James Dillard laat het leven over zich heen komen. Hij woont in hotels, bestelt Franse kazen en dure wijnen en gaat soms met een meisje naar bed. Maar met Marie is het anders. Voor het eerst heeft hij het idee dat er echt iets van hem gevraagd wordt. Tussen James en Marie ontwikkelt zich een uitzonderlijke liefde. Op een klein Zweeds eiland gaat het toch mis: waar James houvast vind, zakt Marie steeds verder weg in haar zelfverkozen isolement.
Niet veel later krijgt James telefoon. Monica, redacteur van een literaire uitgeverij, heeft een verzoek. Of James een boek wil schrijven. Hij stemt toe, in de hoop eindelijke verlost te worden van zijn verdriet, door opnieuw iemand te worden.

Bepaal jij wie je bent, of word je gedefinieerd door de omstandigheden?

235 pagina´sIJstijd
De Bezige Bij, Amsterdam
ISBN 978 90 234 8541 4
NUR 301

Recensie
Heel lang verheugde ik mij op het lezen van dit boek, maar ik moest in januari even geduld hebben. Ondanks mijn positieve insteek, kwam ik moeizaam door het boek heen. Waarom? Ik denk dat ik mij ergerde aan James. Zal straks uitleggen waarom.

In het boek lees je het verhaal van James Dillard, die woont in een hotel, waar zijn moeder de kosten voor betaald. Hij is ooit afgezet bij het hotel op zijn 19de, want hij moest volgens zijn moeder nu maar op eigen benen gaan staan. Op dat moment was hij officieel uit huis. Zijn moeder is een zakenvrouw die voor familiezaken erg weinig tijd heeft. Bellen met haar zoon ziet ze eerder als een verplichting in haar agenda. Haar man ziet ze nauwelijks, maar dat vind ze eigenlijk ook wel prima. De vader van James is gepensioneerd militair en woont de helft van het jaar samen met de opa van James op Hawaï. James was niet echt leger-materiaal, dus voor zijn vader best een hele teleurstelling. Je zult begrijpen wat het met een kind doet als je vader je een teleurstelling vind en je moeder je ‘dumpt’ in een hotel.

Maar dan ontmoet James Marie en wordt alles ineens een stuk vrolijker, althans voor James. Hij lijkt ineens een doel in het leven te hebben, naast Franse kazen eten en wijn drinken. Marie heeft echter zo haar eigen problemen en ze probeert die te ontvluchten door een relatie aan te gaan met James en samen met hem op een Zweeds eiland te gaan wonen. Dan komt Marie zichzelf heel erg tegen en verbreekt de relatie.

Het boek switcht steeds heen en weer tussen het heden, waarin James probeert om een boek te schrijven. Hij besluit zelfs om het hotel te verlaten en zelf te betalen voor een kamer in een hostel. En het verleden, waarin je de relatie tussen James en Marie kunt volgen.

Ik had erg veel moeite met de houding van James. Ik snap dat hij veel gemist heeft door zijn opvoeding, maar als twintiger heb je ook zelf iets over je leven te zeggen. Wat dacht je van werk zoeken? Een opleiding volgen? Ergens op kamers gaan? Hij wordt duidelijk gedefinieerd door de omstandigheden en hij probeert te bepalen wie hij is, maar erg succesvol is hij nog niet. Ik zou hem de spreekwoordelijke schop onder zijn kont willen geven! En ook een beetje liefde, zodat hij zelfvertrouwen krijgt, want daar ontbreekt het behoorlijk aan. Het is knap dat Maartje Wortel het zo heeft geschreven dat ik mij irriteer aan de situatie. Misschien heb ik door het trage begin wel gevoeld hoe James zich moet voelen. Waar begin je met je eigen leven inrichten als je zo bent opgevoed? Hoe doorbreek je dit? Nu ik het boek uit heb, vind ik het boek eigenlijk steeds boeiender worden.

Hier kun je lezen wat mijn mede-bloggers van dit boek vonden.

Mijn muzikale bijdrage aan dit boek is:

Ik lees Nederlands (2014) - groot

Advertenties


2 reacties

Camilla Läckberg – Engeleneiland

Covertekst

Pasen 1974. Een familie verdwijnt van het eiland Valö zonder een spoor achter te laten. De eettafel is prachtig gedekt, maar iedereen is weg. Iedereen, behalve de één jaar oude dochter Ebba. Het raadsel van de verdwijning is nooit opgelost…

Jaren later keert Ebba terug naar het eiland. Zij en haar man Marten hebben hun zoontje van drie verloren. In een poging hun verdriet te verwerken en verder te gaan met hun leven, willen ze Ebba’s ouderlijk huis renoveren en er een bed en breakfast openen. Ze zijn nog maar net begonnen met hun renovatiewerkzaamheden als iemand probeert brand te stichten. Wanneer ze een paar dagen later bij het openbreken van de vloer sporen van bloed aantreffen, lijkt het kwaad uit het verleden hun in te halen. Inspecteur Patrik Hedström en zijn collega’s onderzoeken de brand en het gevonden bloed. Er is onmiskenbaar een verband met de oude verdwijningszaak. Wat is er precies gebeurd met Ebba’s familie?

415 pagina´s
Uitgeverij Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2013 8

Recensie  SAMSUNG

Dit is mijn eerste boek van deze Zweedse auteur die ik heb gelezen en ik moet zeggen dat het een aangename kennismaking was. Ik heb dan ook het geluk dat ik nog een boek van Läckberg heb liggen. In het begin moest ik even wennen aan de Zweedse namen (lees ik ze wel goed?) en de hoeveelheid personages. Ondanks dat sommige personages al eerder in de boeken van Läckberg zijn beschreven en ik hun verleden dus nog niet ken heb ik daar geen last van gehad tijdens het lezen. Ik word hierdoor alleen nog maar meer nieuwsgierig naar het verleden van sommige personen.

Tijdens het lezen wordt er snel afgewisseld tussen de verhaallijnen van de verschillende personages waardoor er voor mijn gevoel een behoorlijke vaart in het verhaal zit. Daarnaast wordt ook steeds teruggeblikt in het verleden van Ebba en krijg je een beetje het gevoel dat je in een aflevering van ‘Verborgen Verleden’ bent beland. Hierin gaan bekende Nederlanders opzoek naar de geschiedenis van hun voorouders. Het verleden speelt zich af in de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Iets wat mij persoonlijk heel erg aanspreekt. Je leest dat het vroeger als alleenstaande moeder helemaal niet zo gemakkelijk was om je in de maatschappij staande te houden en al helemaal niet in tijden van oorlog. Dat het kindje dan van een hoge Nazi officier blijkt te zijn maakt dat de zaak alleen nog maar ingewikkelder.

Het speurwerk van de inspecteur en zijn team is daarentegen weer wat zwakker in het verhaal. Want als zelfs de vrouw van de inspecteur zich er mee moet gaan bemoeien… Zij is voor mij diegene die de spanning er juist in brengt en die het verhaal een beetje smeuïg maakt. Zij doet eigenlijk wat ik mij over een aantal jaar ook zie doen. De kinderen opvoeden en ondertussen mooie boeken schrijven.

Echter vind ik het wel boeiend dat de auteur een zeer actuele kwestie in de politiek bespreekt in haar boek. Een van de personages is een beetje te vergelijken met Geert Wilders. Hij heeft een behoorlijk sterke mening over hoe de samenleving in Zweden er uit hoort te zien en wie daar vooral niet in horen. Je zou kunnen zeggen dat daar het verleden rondom de Tweede Wereldoorlog een rol in speelt.

Het boek heeft mij niet op het randje van mijn stoel doen zitten, maar het leest wel goed weg en het is verder een goed verhaal. Ik ben daarom erg benieuwd naar het boek wat ik nog heb liggen en hoe de inspecteur en zijn team de volgende misdaad zullen oplossen.

Bedankt Sophie voor het lenen van het boek!