Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


18 reacties

Thomas van Aalten – Leeuwenstrijd

Covertekst
Voorjaar 2012. De opstandige puber Luca Dona vindt een oud leeuwenpak op de zolder van Duynstaete, een voormalig jongensinternaat, waar zijn opa opgroeide. Deze vondst vormt het startschot voor een zoektocht naar de geschiedenis van de familie Dona. Van de vesting van een Italiaans mijnwerkersgezin in het Limburg van de jaren twintig, via een vlucht uit Europa met een circuskaravaan, naar spionagepraktijken van de BVD, de demonstraties in de jaren tachtig en een door social media omgeven jongerenrel.
Leeuwenstrijd geeft een panoramische blik op Nederland aan de hand van vier vaders en zonen Dona, die elk op hun eigen manier de idealen van een generatie vertegenwoordigen – maar passen ze ook allemaal in het leeuwenpak?

380 pagina’s Leeuwenstrijd
Nieuw Amsterdam Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 90 468 1637 0
NUR 301

Recensie
Geheel toevallig heb ik nu twee ‘familieboeken’ voor Not Just Any Book achter elkaar gelezen. Door dit boek was ik zeer blij verrast.

Ieder hoofdstuk vertelt het verhaal van één van de vier generaties Dona. Erg prettig is hierbij de stamboom van de familie in het begin van het boek. Ieder hoofdstuk is een klein boekje opzich waardoor je soms even moet omschakelen bij het aanbreken van een nieuw hoofdstuk naar een nieuwe generatie.

Het is mooi om te lezen hoe een bepaalde gebeurtenis in de familie of in de wereld door meerdere generaties anders wordt beleefd. Alle zonen denken het anders te gaan doen als ze straks ooit vader mogen worden. Als ze dan eenmaal een gezin hebben, hebben ze het beste met hun gezin voor, echter komen hun eigen zonen altijd in opstand. Zowel in politiek als in maatschappelijk opzicht. Nooit kiezen ze de juiste politieke partij of soms helemaal geen partij. En de banen die ze hebben zijn niet die de hardwerkende vader voor ogen had. Bijzonder hoe bepaalde zaken in een familie blijven hangen als een spiraal. Opvallend is dat alle vier de generaties er graag toe willen doen. Ze willen gezien worden. In het circus als leeuw, door zaken te organiseren voor de omgeving, door heel hard te werken en veel geld te verdienen en door hun eigen vader. Allemaal voeren ze hun eigen strijd, een leeuwenstrijd.

Dit boek is echt een aanrader. Ga er rustig voor zitten, want het is niet een boek wat je snel weg leest. Het is een boek wat verdient om langzaam gelezen te worden.

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Zoals gebruikelijk kies ik een nummer om het boek muzikaal te ondersteunen. Dit keer deed dit boek het al voor mij in de rol van Salvador. Nu dus twee nummers om meerdere generaties uit het boek te laten horen.

Ik lees Nederlands (2014) - groot


7 reacties

Hallgrímur Helgason – Een vrouw op 1000˚

Covertekst
De tachtigjarige Here zit met een oude handgranaat, een slof sigaretten en een laptop in een garage, surft op het web en onderhoudt via Facebook contacten met de hele wereld. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Terwijl ze wacht ‘tot de oven 1000 graden heeft bereikt’, blikt ze terug op een veelbewogen leven dat haar alle hoeken van de geschiedenis liet zien. Ze kreeg drie zonen van negen mannen, is de kleindochter van de eerste president van IJsland, belandde tijdens oorlog als dochter van een ‘foute’ vader in Denemarken, Polen en Duitsland en verhuisde noodgedwongen met hem naar Amsterdam waar ze haar eerste kind verloor. De jaren vijftig en zestig bracht ze door in Parijs, Zuid-Afrika, New York en Hamburg. Ze studeerde fotografie en vierde feest met de jonge Beatles, om uiteindelijk definitief terug te kregen naar haar geboortegrond. 

541 pagina’s Een vrouw op 1000 graden
Uitgeverij De Arbeiderspers, Utrecht
ISBN 978 90 295 8893 5
NUR 302

Recensie
Dit boek vertelt het verhaal van Here. Here woont in een garage en ligt de hele dag in bed wegens haar ziekte. Gelukkig heeft ze Loa die haar verzorgd en haar laptop waarmee ze contact heeft met de buitenwereld. Via Facebook heeft ze meerdere ‘liefdes’. Althans, die mannen denken dat ze een model is, maar niets blijkt minder waar. Here is namelijk in de tachtig, maar mooie plaatjes van internet kunnen wonderen doen voor contacten op internet. Here heeft gedurende haar leven niet altijd ‘geluk’ gehad met mannen. Ze leerde tijdens de Tweede Wereldoorlog dat ze ook beter geen vrouw kon zijn. Naast haar ‘geworstel’ (in letterlijke en figuurlijke zin) met mannen, heeft ze in haar leven meerder strijden gestreden. Als haar vader besluit zich aan de sluiten bij de SS, zorgt dat voor een behoorlijke deuk in de familie. Here komt daar als klein meisje tussen te staan. Ze houdt van haar vader, maar wil ook de familie van haar moeder niet in de steek laten. In de Tweede Wereldoorlog komt Here door een ongelukkige samenloop van omstandigheden helemaal alleen voor te staan. Ze zwerft door een Duitsland in oorlog en vecht letterlijk voor haar leven. Dit vormt haar voor de rest van haar leven. Het maakt haar cynisch en sarcastisch en ze leeft haar leven er op los. Ondanks dat ze later ook zonen heeft waar ze alleen de zorg voor heeft, laat ze haar zonen overkomen wat haar is overkomen. Namelijk, je staat er als kind alleen voor en hebt geen ouder(s) om op terug te vallen.

Het boek pendelt heen en weer tussen de Here in haar bed en de jonge Here. Je leest langzaam aan (met ruim 500 pagina’s lukt dat ook wel) waarom deze vrouw zo sarcastisch en cynisch is geworden. Je hoort haar letterlijk met een schorre stem van het roken en hortende adem van de longemfyseem vertellen over haar leven. Het is een heftig leven geweest, wat ik bij tijd en wijlen heel ontroerend, maar ook heel grappig vond. Gelukkig zijn de stukken waarin de jongere Here aan het woord is nog niet vol van cynische opmerkingen, wat soms een welkome afwisseling is. Ik merkte dat ik na de helft van het boek geen lange stukken meer achtereen kon lezen. Toen was ik letterlijk aan het worstelen met Here. Na het lezen van het gehele boek ben ik van mening dat sommige stukken korter hadden gekund of misschien zelfs weg gelaten konden worden. Dat is waar mijn worsteling ook vandaan komt. Maar wat ben ik van deze gekke oude vrouw gaan houden. Zij heeft echt zoveel gemist in haar leven en daardoor zoveel keuzes gemaakt die ze anders niet zou hebben gemaakt. Dat ontroerde mij. Ze was alleen maar opzoek naar geborgenheid en geliefd willen voelen. Daarom heb ik ook gekozen voor onderstaand nummer en als je een deeltje van de songtekst leest begrijp je misschien ook waarom. Ze was altijd opzoek naar een (t)huis en ergens in haar hoofd was ze daar altijd al.

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Dit boek ondersteun ik dit keer muzikaal na een tip van Jessica Menheere. Zij wees mij op Ásgeir, een IJslandse zanger. Bedankt Jessica! Ik zat zelf in de hoek te denken van Björk, maar ik kon niets geschiktst vinden, tot dit nummer:

Home, I’m making my way home
My mind’s already there
Yes, my mind is…