Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


Een reactie plaatsen

Jelmer Jepsen – Amanda

Covertekst
Amanda White is elf jaar oud, maar voelt zich amper kind. Haar moeder is jaren geleden vertrokken en haar vader is dood. Dat laatste probeert ze voor iedereen te verbergen. Een tamme boa constrictor is haar enige gezelschap.

In een wanhopige poging haar moeder terug te vinden, begint Amanda aan een wonderlijke reis door Florida, maar als de media hier lucht van krijgt is ze binnen no-time wereldnieuws. Alle blikken zijn gericht op het meisje dat alleen door de straat trekt. Zullen Amanda en haar moeder ooit herenigd worden en zal Amanda de erkenning vinden die ze zoekt?

288 pagina’s 
Xander Uitgevers BV, Amsterdam
ISBN 978 94 0160 635 6

NUR 301

Recensie
Dit is inmiddels het derde boek van Jelmer Jepsen, eerder las ik ‘Vallen als het heet is‘ en ‘De circusvrouw‘. Ik keek erg uit naar het nieuwe werk van Jepsen en de bijzondere cover beloofde veel goeds. Of dat ook zo is vertel ik je nu.  Lees verder


Een reactie plaatsen

Liane Moriarty – Grote kleine leugens

Covertekst
Op de pittoreske basisschool Pirriwee Public eindigt het jaarlijkse ouderfeest in een chaos. Met gillende sirenes. Schreeuwende mensen. Een verbijsterde schooldirecteur. En een van de ouders: dood. Is er sprake van moord, een tragisch ongeluk of van een vreselijk ontspoorde ruzie? Wat de ouders van Pirriwee Public zullen leren is dat soms de kleinste leugens het aller gevaarlijkst zijn… […]

488 pagina’s
A.W. Bruna Uitgevers, Amsterdam Grote kleine leugens
ISBN 978 94 005 0613 8
NUR 302

Recensie
Dit boek maakt deel uit van een blogtour en ik ben de hekkensluiter. Mocht je willen weten hoe de andere bloggers dit boek hebben ervaren? Kijk dan even in het volgende rijtje:

Ma 30 mei – Lise Notenboom A.W Bruna
Di 31 mei – Biebmiepje
Wo 1 juni – Shyama in boekenland
Do 2 juni – Connie’s blogspot
Vr 3 juni  – Indeboekenkast
Za 4 juni – serendipitybooks
Zo 5 juni  –  Iheartbooks
Ma 6 juni – Miranda leest
Di 7 juni – Dagmar
Wo 8 juni – Drukinkt
Do 9 juni – Review & roses
Vr 10 juni – Jenny’s bookcase

Het vorige boek van Moriarty heb ik gemist, dus het was mijn eerste kennismaking. Het boek speelt zich af in Australië in het plaatsje Pirriwee. Jane besluit na omzwervingen met haar zoontje Ziggy te gaan wonen in Pirriwee. De omgeving is prachtig en ze wonen op loopafstand van het strand. Ziggy vind het heerlijk.
Als Jane samen met Ziggy naar de oriëntatiedag gaat op zijn nieuwe school, dan gaat het mis. Ziggy zou een meisje uit zijn groep hardhandig hebben aangepakt. De afdrukken staan in de nek van het meisje. Ze zegt dat Ziggy dit heeft gedaan, maar hij ontkend stellig en Jane geloofd hem. Dit is de aanleiding tussen een scheiding in de oudergroep. Jane leert Madeline en Celeste kennen als vriendinnen en slepen haar door deze moeilijke periode heen. De hetze tegen haar zoon Ziggy wordt steeds erger. Kinderen mogen van hun ouders niet meer met Ziggy spelen en er komt zelfs een petitie om Ziggy van school te sturen.
Ondertussen hebben Madeline en Celeste zo hun eigen problemen. De ex van Madeline heeft inmiddels een nieuw gezin, net als zij. Zijn dochtertje komt in de klas bij haar dochtertje, waardoor zij steeds wordt geconfronteerd met haar ex en zijn nieuwe vlam. Hun gezamenlijke dochter kan het bijzonder goed vinden met deze vrouw, iets dat Madeline niet kan uitstaan. Celeste staat er veel alleen voor met haar tweelingen omdat haar man vaak weg is voor zijn werk. Celeste is chaotisch en vind het lastig om de jongens in het gareel te houden. Dit heeft zo zijn oorzaak.

Op de quizavond van de school, waar geld in wordt gezameld door de ouders voor nieuwe digiborden, gebeurt er iets vreselijks. Een van de ouders komt om het leven. Wie het is blijft tot aan het laatste hoofdstuk geheim. Je leest als het ware naar deze gebeurtenis toe en dan ontdek je dat iedereen zo zijn geheimen heeft. De een liegt wat meer dan de ander en achter pracht en praal kan er zomaar heel veel verdriet schuilen.

Vanaf pagina één hangt er een spanning in het boek, want je weet dat er iets gruwelijk mis gaat. Je weet alleen nog niet om wie het gaat en wat er aan de hand is. Daarnaast is de schrijfstijl van Moriarty erg prettig en leest snel weg. Maar toch had ik tijdens het lezen het gevoel dat ik te lang moest wachten op wat er nu ging komen. Er zijn veel details en er wordt erg ingegaan op het leven van de verschillen de hoofdpersonen. Het kan natuurlijk liggen aan mijn ongeduldigheid, maar toch had ik het idee dat het allemaal iets compacter had gekund. Dit doet overigens niets af aan de kwaliteit van het boek en de onderwerpen die in het boek ter sprake komen. Dit is een uitstekend zomerboek! Stop hem in je koffer en waan je een paar uur in Australië.

Bedankt A.W. Bruna dat ik dit boek mocht lezen!


Een reactie plaatsen

Matthew Quick – Liefde kan mislukken

Covertekst
Als Portia’s huwelijk aan stukken barst , stort ze compleet in. Niet dat dat huwelijk nu was om over naar huis te schrijven… Het leek heel wat, het glamourleven in Florida, maar was niets meer dan een vergulde buitenkant zonder inhoud.
In het dorp van haar jeugd, waar nauwelijks iets veranderd is, probeert Portia haar leven weer op orde te krijgen.
Als ze hoort dat haar held van de middelbare school – Mr. Vernon, haar leraar Engels – door een gewelddadig voorval een kluizenaar is geworden, neemt ze het op zich zijn leven, en hemzelf, in ere te herstellen. Misschien, als haar dat lukt, kan ze ook haar eigen leven weer ter hand nemen.
Tijdens haar queeste komen een goedgebekte oude non, een jongetje dat dol is op heavy metal en een voormalige heroïnejunk op haar pad. Drie personen die een plek in haar hart krijgen – en in dat van de lezer, die met Portia blijft hopen dat het goed komt met Mr. Vernon, en met haarzelf.

368 pagina’s Liefde kan mislukken
Lemniscaat, Rotterdam

ISBN 978 90 477 0702 8
NUR 300

Recensie
Na ‘het geluk hier en nu‘ was ik fan van Matthew Quick. Dit is zijn nieuwste boek en zeg nou zelf, is de cover niet geweldig?

Als Portia haar man Ken op heterdaad betrapt met een veel jonger exemplaar, gaat ze terug naar haar geboortedorp. Ze wil namelijk maar een ding, weg van haar vreselijke echtgenoot. Ze boekt een dure vlucht op zijn kosten en drink zich een ongeluk om te vergeten dat haar leven niet zo heel erg leuk meer is. Tijdens de vlucht zit ze naast een vriendelijke non die haar dronkemans verhalen beleefd aanhoort. En ook na de vlucht houden ze per brief contact, want de non houdt zo van brieven schijven.
“Houd je verre van mensen die schamperen over je ambities. Dat doen onbeduidende mensen nou eenmaal, maar een waarlijk groot mens geeft je het gevoel dat ook jij groot kunt worden”

In haar geboortedorp komt ze een oud schoolgenootje tegen. Ze raken aan de praat en halen oude herinneringen op. Portia is in shock als ze hoort dat haar favoriete leraar van de middelbare school niet meer voor de klas staat en afgezonderd leeft. Hij is de reden geweest dat ze graag naar school ging en de droom heeft om een boek te schrijven. Ze besluit daarom om hem op te zoeken. Echter blijkt meneer Vernon niet meer de man uit haar herinneringen. De sprankeling en het enthousiasme is ver te zoeken. In een poging om hem weer tot ‘leven te wekken’ neemt ze hem mee op reis. Meneer Vernon ziet het niet zitten, maar besluit het voor zijn oud-leerling te doen. Het wordt een roadtrip met veel consequenties.

 “Docendo discimus” (Al lerende leert men)
In het begin moest ik even wennen aan het verhaal. Ik kon er niet meteen lekker inkomen, maar gaande weg onthuld Quick nieuwe gekke en grappige personages en was ik verkocht. Op de een of andere manier weet hij zijn personages zo met elkaar te verweven dat het je verrast. Ik hou van verhalen over leraren omdat ik er zelf ook een ben geweest. Stiekem wil je ook gewoon zo’n leraar als meneer Vernon zijn. Iemand met liefde en passie voor het vak en de leerlingen. Over liefde gesproken, ondanks de titel is het boek juist een en al liefde. Deze liefde heeft mij zelfs een moment ontroerd. Ja, echt! En die vliegtuigjes op de cover? Ik zal ze nooit meer als gewone vliegtuigjes zien. Wil je weten wat ik bedoel, ga het boek gauw lezen onder de kerstboom!


6 reacties

Ellen Heijmerikx – En nooit was iets gelogen

Covertekst

Juanita zit aan het sterfbed van haar man Pepe, in Nederland. In zijn laatste dagen vertrouwt Pepe haar alles toe waarover hij een leven lang gezwegen heeft. Zijn bekentenis opent Juanita niet alleen de ogen voor het echte verhaal van Pepes jeugd tijdens de wrede Spaanse dictatuur, maar dwingt haar ook naar haar eigen verleden te kijken. De romantiek van hun eerste ontmoeting, het reizend theatergezelschap van haar ouders, de gedichten die Pepe schreef en de vader die hij zocht – alles komt in een ander licht te staan. […]

254 pagina’s En nooit was iets gelogen
Nieuw Amsterdam Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 90 468 1881 7
NUR 301
Recensie

Op de achterflap staat ‘sprankelende roman over een liefde in het Spanje van Franco’. Als ik heel eerlijk ben vind het woord sprankelend voor de inhoud van dit boek niet goed gekozen. Het boek zou ik eerder betitelen als tragisch.

Het is nogal wat dat je als kind een vluchtend bestaan moet leiden, in een omgeving waar je niet naar school kan en je de droom van je moeder moet waarmaken. Of dat je als kind heel jong werk moet verrichten omdat je vader is verdwenen en er voor broertjes en zusjes gezorgd moeten worden. En nog tragischer is het dat je zelfs binnen de muren van een klooster niet veilig bent.

Dit is in een notendop het leven van Juanita en Pepe. Pepe ligt op zijn sterfbed en heeft de behoefte om alles wat hij niet eerder heeft vertelt op te biechten aan Juanita. Hij vertelt over het gezin waarin hij is opgegroeid, welke ontberingen hij heeft moeten doorstaan, dat hij in de mijnen heeft gewerkt en wat hem overkomen is in het klooster.
Ook Juanita gaat nadenken over haar eigen jeugd, dat ze eigenlijk de droom van haar moeder leefde en als zangeres het podium op moest. Als haar Pepe er niet meer is, wat moet ze dan? Gaat ze dan terug naar Spanje? Maar wilt ze dat wel? Het land waar zoveel herinneringen liggen. Het boek pendelt tussen het heden en verleden. Het verleden waarin ze beide nog jong zijn en elkaar uit eindelijk ontmoeten, maar ook in het heden als Pepe is overleden.

Tijdens het lezen had een ik een beetje een haat-liefde verhouding met dit boek. Ik merkte dat ik alleen korte passages kon lezen en het boek daarna weg moest leggen. Gedurende het verhaal lees je copla’s (gedichten) van Pepe, maar dat haalde voor mij ontzettend de vaart uit het verhaal. En ik merkte dat ik graag meer over de jonge Pepe en Juanita wilde lezen, nog meer de diepte in, maar ook dat was niet mogelijk. Ik was volledig overgeleverd aan het schrijven Heijmerikx, wat mij helaas op deze manier niet kon raken. Ik ben heel benieuwd hoe jij het boek zult ervaren en wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ erover zullen schrijven.

logo_ikleesnederlands

 

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning deze keer:

https://www.youtube.com/watch?v=yyhL0ioST_U


2 reacties

Thomas Glavinic – Het grotere wonder

Covertekst
Jonas heeft altijd een grenzeloos leven geleid tot hij na vele omzwervingen in een zone des doods op de Mount Everest belandt. Tijdens de moeizame beklimming laat hij zijn leven de revue passeren. Samen met zijn tweelingbroer Mike groeit hij op bij zijn beste vriend Werner. Onder hoede van Werners opa Picco wordt de jongens niets in de weg gelegd en de wereld ligt aan hun voeten. Maar op een dag wordt die kinderlijke idylle wreed verstoord en maakt zich een onverteerbare onrust van Jonas meester.
Hij reist de hele wereld over van Havana naar Tokio, van Jeruzalem naar Oslo, op zoek naar iets wat hij niet kan benoemen. Tot die magische ontmoeting met Marie die zijn hele leven verandert.

424 pagina’s Het grotere wonder
Uitgeverij Signatuur, Amsterdam
ISBN 978 90 567 2500 6
NUR 302

Recensie
Dat grenzeloze leven van Jonas komt niet zomaar ergens vandaan. Hij groeit op met zijn geestelijk beperkte tweelingbroer Mike, en met een moeder die niet voor hun kan zorgen. Ze is alcoholiste en gaat met verschillende mannen naar bed. Geen fijne en veilige thuissituatie, waardoor hij veel tijd bij zijn vriend Werner doorbrengt. Jonas is er met Mike kind aan huis waardoor ze heel natuurlijk in het gezinsleven van Picco worden opgenomen. Picco laat de jongens hun gang gaan en laat ze kattenkwaad en erger uithalen zonder er iets aan te doen. Hij ‘lijmt’ alleen maar de brokken. Het is zelfs zo erg dat de school de jongens geen les meer wil geven en Picco besluit dat ze thuis les krijgen.

Op een dag doet Picco de jongens het ‘kasteel’ cadeau. Het is een plek waar de jongens kunnen doen en laten wat ze willen. Eens in de zoveel tijd zullen ze een sleutel ontvangen van een ruimte die tot dan toe nog een geheim voor ze was. Ze mogen er geen anderen mee naar toenemen, behalve de vrouw waar ze echt van houden. Hoe bijzonder is dat?!
Jonas was als jongen al iemand die op het randje van de dood leefde. Hij rijdt met een tractor van een steile helling af. Ook in een rolstoel gaat hij van die helling af met een coma tot gevolg. Het maakt hem niet uit, want op dat moment voelt hij een enorme sensatie, en dat wat hij voelt vind hij bijster interessant.

Zo is ook de beklimming van de Mount Everst een van die grenzeloze avonturen van Jonas. De beklimming, het wachten op de acclimatisatie en het weer laat hem terugdenken aan zijn jeugd. Maar ook aan zijn enige echte grote liefde. Zonder haar heeft hij al helemaal niets te verliezen op die enorme berg…

Wat een prachtig en ontroerend verhaal. Het raakte mij hoe Jonas, nadat hij veel heeft verloren de wereld over reist om te zoeken naar… ja naar wat eigenlijk. Om wat hij heeft verloren terug te vinden? Om een vervanging te vinden? Om terug te halen wat hij had? Het is een prachtige zoektocht op een bijzondere locatie. Want de klimwereld is een bikkelharde wereld. Ik heb genoten van de ontwikkelingen, de twijfels en de zoektocht. Aanrader!


9 reacties

Lucy Clarke – Ademhalen (Blogtournee A.W. Bruna)

Covertekst
Ze zijn pas twee jaar samen als Jackson door een fataal ongeluk uit Eva’s leven wordt gerukt. Om meer over zijn verleden te weten te komen en zijn familie voor het eerst te ontmoeten, reist zij af naar Australië. Saul, Jacksons broer, lijkt Eva in het begin liever weer snel te zien vertrekken. Toch groeien ze in hun gezamenlijke verdriet en boosheid naar elkaar toe. Hij leert Eva duiken, waardoor ze alle ellende van zich af kan zetten. Tegelijkertijd begint het beeld dat Eva van haar man had, langzaam af te brokkelen omdat ze achter steeds meer leugens komt die hij haar heeft verteld. Wie was de man met wie ze getrouwd was? En waarom zou hij haar dat aandoen?

432 pagina’s Ademhalen
A.W. Bruna Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 94 005 0177 5
NUR 302

Recensie
Ruim voor de zomer werd ik al benaderd met de vraag of ik dit boek wilde lezen. Hoe leuk is het om je zo lang te mogen verheugen om het boek te lezen!? Judith (van Biebmiepje) en ik mochten het beide lezen en we besloten gelijk om dit boek te bekronen tot boek van de maand september. Het boek is vanaf vandaag officieel te koop!

Het boek zoog mij vanaf het eerste woord meteen in het verhaal. Eva en Jackson logeren bij de moeder van Eva. Jackson besluit toch om vroeg op te staan, ondanks dat hij liever in het warme bed bij Eva blijft liggen. Hij gaat vissen, net zoals hij dat vroeger deed in Australië. Na zijn emigratie naar Engeland heeft hij bepaalde gewoontes los moeten laten. Echter staat er een harde wind op het strand en Jackson moet moeite doen om zich staande te houden…

Het verdriet van Eva is enorm. Je voelt het als lezer ontzettend met haar mee. Het is dan ook een logische stap dat Eva afreist naar het land van Jackson, Australië. De ontmoeting met de vader en broer van Jackson lopen verre van vlekkeloos en ze hebben liever dat Eva zo snel mogelijk weer weg gaat. Na het overlijden van Jackson kan ze beter maar weer haar eigen leven oppakken in Engeland. Eva wil juist niets liever dan vasthouden aan dat wat nog herinnert aan Jackson, ze laat zich dus niet zomaar wegjagen.

Wat is er toch met dat geheimzinnige leven van Jackson en waarom houden zijn vader en broer Eva op afstand? Het boek staat bol van spanning, verdriet, liefde, onmacht en vriendschap. De personages sleuren je door het verhaal en laten je niet los. Ik heb er ontzettend van genoten, een zeer aangename kennismaking met Lucy Clarke en het smaakt naar meer. Lees dit boek!

%d bloggers liken dit: