Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


4 reacties

Winnaar winactie augustus

Dag lieve lezers,

Iets later dan jullie van mij gewend zijn ga ik de winnaar van augustus bekend maken. Door drukte op werk en vele sociale afspraken kom ik weinig toe aan mijn blog. Het is erg jammer, maar ik doe wat ik kan. Inmiddels heb ik een plan gemaakt om het bloggen weer een beetje regelmatig te kunnen oppakken. Afgelopen donderdag was ik bij de Bites voor Bloggers van A.W. Bruna. Dit gaf weer nieuwe energie.

Afgelopen maand stond in het teken van dunne boeken. De grap is dat ik mij de afgelopen drie weken op ‘Het Smelt’ van Lize Spit heb gestort. Dit boek is verre van een dun boek. Mede door de drukte ben ik nog altijd niet door het boek heen geraakt (om maar even in Vlaamse sferen te blijven). Toch zijn dunne boeken een fijne afwisseling bij het lezen van hele dikke.

Nou, hier gaan we dan, wie heeft het boek van Walter van den Berg gewonnen?

De winnaar van dit boek is:

West

Alexis Papaikonomou!

Van harte gefeliciteerd, ik stuur je een mailtje voor de verdere afhandeling.

Mocht Alexis onverhoopt niet reageren, dan kies ik een andere winnaar.

Zit jij er nu niet bij? Wees niet getreurd, er komen dit jaar nog vier winacties en de volgende komt er aan. Het is een vertaald boek en past perfect in het thema, vertaalde boeken. Doe je weer mee?

Advertenties


8 reacties

Winactie augustus

De winactie van deze maand is uiteraard een dun, maar geweldig boek.

West

 

Een paar jaar geleden las ik mijn eerste boek van Walter van den Berg, ‘Van dode mannen win je niet‘. Ik was gelijk fan en kocht dit boek daarna. Helaas ben ik er tot nu toe nog steeds niet aan toegekomen. Maar wie weet jij wel, als je meedoet met deze winactie.

Vul via deze link je naam en je mailadres in. Rond 1 september trek ik de winnaar. Ben jij de gelukkige, reageer dan binnen een week op mijn mailtje. Heb ik geen reactie van je mogen ontvangen, dan trek ik helaas een nieuwe gelukkige. Veel succes!


6 reacties

Literatuur Late Night

late night 1Vrijdag 8 november was het weer Literatuur Late Night in de grote bibliotheek van Den Haag aan het Spui. Eens per maand wordt dit georganiseerd en zit je voor een habbekrats op de eerste rij. Hoe leuk is dat! En mocht je niet kunnen… het wordt ook live uitgezonden via de website.

Ik moet eerlijk bekennen dat dit de eerste keer was dat ik er heen ging, terwijl ik al 2 jaar om de hoek woon. Nu had ik een hele goede reden, want Walter van den Berg was een van de gasten. Zijn boek ‘Van dode mannen win je niet’ stond vorige maand centraal bij de leesclub ‘Een perfecte dag voor literatuur’. Na het lezen van alle blogs van mijn mede-clubleden was ik erg nieuwsgierig geworden naar wat Walter nog meer over dit boek te vertellen had. Nog een leuk detail, het was precies de 30ste keer dat deze late night werd georganiseerd.

Walter van den Berg werd als eerste gast geïnterviewd door Oscar Kocken. Het voelde een beetje of je in een leuke uitzending van ‘De wereld draait door’ was beland. Kocken had een prettige manier van interviewen en wist een fijne sfeer te scheppen.

Kocken begon met het feit dat er eigenlijk weinig gebeurd in het boek van Van den Berg. Dat er geen inzicht komt in het verhaal en dat het blijft duren, maar op zo’n manier dat je als lezer toch geboeid blijft.  late night 2Daar kon Walter wel inkomen, want dat past ook bij de hoofdpersoon. Walter legde uit dat het boek autobiografisch is en dat zijn moeder zo’n man heeft gehad toen hij 13 jaar was. Dit heeft geduurd tot ongeveer zijn 15de. In het begin vond Walter het lastig om de juiste toon te vinden in het boek. Hij wilde namelijk als schrijver een stap zetten ten opzichten van zijn eerdere boeken ‘Hondenkoning’ (2004) en ‘West’ (2007), waar hij ook een nominatie voor een Gouden Uil voor kreeg. Hij schreef in zijn vorige boeken over jonge jongens, maar hij wilde het nu meer op een volwassen niveau tillen. Hij heeft gestoeid met onder andere de compositie, dus het verhaal vertellen vanuit Wesley, de moeder van Wesley en zelfs de dochter van de andere vrouw waar de huidige hoofd persoon en relatie mee heeft gehad. Uiteindelijk is het, zoals de lezer al weten, de stiefvader geworden. Dit vond hij ook het meest interessante perspectief.

Net als dat acteurs het vaak leuk vinden om een slechterik te spelen, beleefde Walter ook plezier aan het schrijven van deze slechterik. Walter vergeleek het met een computerspel waar je mensen mag neerschieten, dat kun je ook met een personage. Die kun je hele vervelende dingen laten doen. Echter lees je nergens in het boek dat hij de vrouwen slaat, dit heeft Walter bewust gedaan. Het kwam anders te dichtbij voor hem. Je leest echter wel dat de hoofdpersoon mannen slaat en daar kon Walter dan wel ‘los’ gaan tijdens het schrijven.

Je komt er als lezer niet achter wat deze man precies bezielt, maar ergens krijg je een beetje compassie voor deze man. Hij vind het soms zelf bijna jammer als hij gaat slaan, terwijl hij zich in zo’n gezin had genesteld. De hoofdpersoon vertelt het verhaal tegen Wesley, waaruit je toch een soort schuldgevoel kunt opmaken. Walter zei: ‘Je zou hem licht sympathiek kunnen vinden’.

Het verhaal speelt zich af in de lagere sociale klasse. Dit is het milieu waar Walter zich toen ook in bevond. Hij heeft het ‘met grote klodders na geschilderd’. Het maakt dat de wereld klein is en dat je als schrijver met kleine zinnen duidelijk kan maken hoe de omgeving er uit ziet. In de grachtengordel zou dit verhaal minder tot zijn recht komen.

Natuurlijk bedacht ik mij later thuis ook nog allerlei vragen. Stiekem ben ik nieuwsgierig wat zijn familie van het boek vind. Ik kan me voorstellen dat zijn moeder hier ook iets van vind. Want het is een heftige gebeurtenis in haar leven geweest. Helaas kwam het interview niet zo diep en persoonlijk. 

Walter noemde dit boek op zijn blog ‘een stinkend goed boek’, waar ik me helemaal bij neer kan leggen. Hij was ook erg blij met de recensies van ‘de bloggers’. Echter kregen zijn eerste twee boeken veel recensies en ook veel goede recensies, maar zijn er maar weinig van verkocht. Hopelijk spreekt dit boek nu wel een breder publiek aan.

Na het interview met Walter was het tijd voor muziek van Jeroen Kant. Hij was een van de finalisten van ‘De beste singer songwriter van Nederland’. Zijn liedjes vond ik erg passen bij het interview met Walter. Onder andere dit liedje zong hij vanavond:

Niet alleen was er muziek, maar ook werd de literatuur agenda voor de komende tijd doorgenomen. Erg leuk om getipt te worden op deze manier. Daarna was het de beurt aan Joost Zwagerman om te vertellenlate night 3 over zijn dubbele bundel ‘Americana’. Tja, en dan zie je een oude rot in het vak aan het werk. Het gemak waarmee hij praat en met de passie en enthousiasme waar mee hij vertelt is erg aanstekelijk. Hij vertelde net zoals dat hij vertelt bij DWDD in zijn kunstrubriek. Ik heb zijn boek niet gekocht, omdat het mijn genre niet is. Echter ben ik wel nieuwsgierig, dus wie weet leen ik hem eens in de bibliotheek.

Tijdens het interview met Joost Zwagerman viel mij ineens de bescheidenheid van Walter op. Ik denk dat dit echt niet nodig is, ook al heeft Zwagerman een enorm oeuvre. Joost Zwagerman is ooit ook zo begonnen. Walter mag best heel erg trots zijn op dit boek en dat ook gerust laten zien. Walter reageerde trouwens erg leuk toen ik na de interviews op hem afstapte met de mededeling dat ik één van de bloggers was. Dan ben jij Jenny zei hij. Hij had mijn berichtjes op Twitter gelezen. Erg fijn als auteurs hun lezers serieus nemen. Hierbij wil ik dan graag Walter bedanken voor zijn bericht in het boek en hem veel succes wensen met de verdere promotie. Hij vertrouwde me toe dat hij het lastig vond om iets op te schrijven omdat het zo’n lange tijd geleden was sinds zijn vorige boek. Ik ben er in ieder geval heel erg blij mee!

late night 4

Er was afsluitend nog een literatuur quiz, die ik op de een na laatste vraag net niet goed had. Er ging uiteindelijk een hele blije meneer naar huis met beide boeken.  Dat vond ik helemaal niet erg, want ik had het beste boek van de avond al. Kortom, een geslaagde avond.

late night 5late night 6late night 7late night 8


4 reacties

Walter van den Berg – Van dode mannen win je niet

Covertekst 

Als je een vrouw slaat, doe je je ringen af. Je raakt haar op haar lijf, haar ledematen, maar nooit in het gezicht.En na afloop heb je spijt, want dat gelooft ze. Elke keer weer.

De verteller van deze roman kent de regels van het spel. Met overdonderende charme dringt hij binnen in het leven van een vrouw. Als hij eenmaal haar vertrouwen gewonnen heeft, toont hij zijn ware aard.

De jeugd van Walter van den Berg werd getekend door een gewelddadige stiefvader. Om de psychologie van het geweld te doorgronden kroop hij in het hoofd van de man die zijn moeder terroriseerde.

207 pagina´sVan dode mannen win je niet
Uitgeverij De Bezige Bij – Amsterdam
ISBN 978 90 234 8511 7
NUR 301

Recensie

Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van de stiefvader van Wesley. Dimphy, de moeder van Wesley, is weduwe en knipt mannen voor geld in haar kleine keukentje thuis. Ook de hoofdpersoon wordt door Dimphy geknipt en hij besluit met haar aan te pappen. Dat begint vaak met het koken voor de betreffende vrouwen en liefst een grote pan hachee, want Dimphy is niet de eerste vrouw die hij heeft ‘versleten’. Hij weet op een slimme en sluwe wijze in het leven van kwetsbare vrouwen te komen. Door te  koken, cadeautjes te geven en galant te zijn geven de vrouwen zich snel gewonnen. Naast de vrouwen heeft hij vaak louche handeltjes of hij teert op het geld van de vrouwen. Dit gaat meestal een tijdje goed, tot hij last krijgt van zijn ‘slangen’ en dan begint het geweld. Het begint met één klap en accepteren de vrouwen zijn excuses, maar daarna wordt het geweld steeds heftiger. Je leest niet zo zeer dat hij de vrouwen slaat, maar Walter van den Berg weet het zo te beschrijven dat je al voldoende weet. Je voelt de angst van de vrouwen en de kinderen die er ook bij betrokken zijn. Wesley is ook zo’n kind en je voelt dat hij ergens partij moet kiezen, maar het niet kan. Hij wil zijn moeder niet teleurstellen, maar ook zijn nieuwe stiefvader niet. Die strijd wordt erg mooi beschreven door Van den Berg. Je merkt aan alles dat hij ooit zelf het slachtoffer is geweest, want dit kun je niet verzinnen.

Mijn recensie sluit ik graag af met het volgende nummer. Het staat voor de dappere vrouwen die denken dat ze zo’n man wel kunnen ‘genezen’ of helpen door hun liefde aan hem te geven.