Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


4 reacties

Kees van Beijnum – De offers

Covertekst
Tokio, 1946. De Nederlander Rem Brink is een van de rechters van het Tokio Tribunaal, waar de grootste Japanse oorlogsmisdadigers terechtstaan. Ter afleiding van de machtsspelletjes en voortdurend wisselende allianties van zijn collega’s probeert Brink het hem vreemde en totaal verwoeste land te verkennen.
Als Brink de Japanse zangeres Michiko ontmoet, die tijdens de bombardementen op Japan haar ouders heeft verloren, ontluikt er een liefde die niet zonder gevaar blijkt. Gedwongen vertrekt ze naar haar geboortedorp in de bergen, waar vlak daarvoor in stilte gruwelijke oorlogsmisdaden hebben plaatsgevonden. […]

509 pagina’s De Offers
Uitgeverij De Bezige Bij, Amsterdam
ISBN 978 90 234 8628 2
NUR 301

Recensie
Dit boek stond al een tijd op mijn verlanglijstje en ik greep de kans meteen toen ik het boek op de lijst van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ zag staan. Het boek is een lekkere dikke, dus je kunt er langer van genieten.

In mijn leven heb ik al vele boeken over de Tweede Wereldoorlog gelezen, maar niet eerder een boek over Japan in die tijd. Ik maakte kennis met Rem Brink en zijn werk als rechter voor het Tokio Tribunaal. Ik vergeet soms gewoon wat voor erge dingen daar in die tijd zijn gebeurd. Interessant is dat Rem samen met rechters van andere landen gezamenlijk tot een oordeel moet komen. Echter, dat is nog een hele opgave. De rechter uit India heeft bijvoorbeeld een bijzondere visie op de oorlog en de situatie rondom de aangeklaagden. India was namelijk in die tijd een kolonie van Engeland, wat mensen een bepaalde kijk op de bevrijders heeft gegeven. Hoe kun je als bevrijder oordelen over anderen, als je mensen in je eigen kolonie ook niet goed hebt behandeld? Het is zeer boeiend om te lezen hoe het tribunaal in zijn werk gaat en hoe moeilijk het is om elkaar te vinden in de rechtspraak, ieder met zijn bagage. Naast het verhaal van Rem en zijn zware taak als rechter, maak je ook kennis met Michiko en Hideki.

Hideki is een van de Japanse strijders die de oorlog ternauwernood heeft overleeft. Met zijn verminkte gezicht en zijn manke been, probeert hij in de chaos van na de oorlog zijn weg naar huis te vinden. Niet iedereen gaat even netjes om met zijn veteranen en Hideki moet vele obstakels overwinnen om daar te komen waar hij wilt zijn.
Michiko heeft haar beide ouders verloren bij de bombardementen. Op dat moment was zij niet thuis, maar sliep zij bij haar zangdocente. Michiko is een zeer verdienstelijke klassieke zangeres en wordt na deze gebeurtenis liefdevol opgevangen door haar docente. Naast haar optredens helpt zij ook mee in het huis van de docente. Bij toeval ontmoeten Michiko en Rem elkaar in het huis van de docente en ontstaat er iets tussen hun wat misschien niet geheel verstandig is. Rem is inmiddels meer dan een half jaar van huis, het tribunaal loopt vreselijk uit en hij voelt zich eenzaam. Michiko brengt hem vrolijkheid en neemt hem mee naar mooie plekken in de stad en de omgeving. De andere rechters en de ambassadeur van Nederland zien dit met lede ogen aan. Rem maakt zich mede hierdoor niet zo populair in de groep rechters met alle gevolgen van dien.

De laatste pagina’s van het boek heb ik een tijdje uitgesteld. Ik wilde niet dat het boek zou eindigen, want ik had een bepaald voorgevoel. Natuurlijk ga ik niet delen of dit gevoel waarheid is geworden, maar ik kan je wel vertellen dat het boek indruk heeft gemaakt. Ondanks dat ik de stukken over het tribunaal in het begin wat taaier vond dan de stukken over Michiko en Hideki, moesten de stukken gewoon zo zijn. Die taaiheid past bij zo’n tribunaal en hoe de verschillende verhaallijnen elkaar kruisen maakt dat je nieuwsgierig blijft. Mijn enthousiasme vooraf aan dit boek is rijkelijk beloond. Dit is echt een fantastische aanvulling op al die boeken die zijn geschreven rondom het genre Tweede Wereldoorlog. Ik heb genoten van de personages en de prachtige beschrijvingen van Kees van Beijnum over de Japanse tradities die Michiko en Hideki in eren proberen te houden in deze moeilijke tijd.

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning komt dit keer van Coldplay met een zeer letterlijke titel, Lovers in Japan.

Ik lees Nederlands (2014) - groot


5 reacties

Nicci French – Dinsdag is voorbij

Covertekst
In een vervallen huis in het oosten van Londen wordt het opgezwollen, door vliegen bedekte lijk van een man aangetroffen, rechtop in een leunstoel. Het huis is van Michelle Doyce, een kwetsbare vrouw met ernstige psychische problemen. Onderzoek toont aan dat de man pas na zijn dood naar het huis is overgebracht. De enige informant is Michelle, maar haar uitspraken stellen de recherche voor raadsels. Inspecteur Karlsson roept Frieda Klein te hulp, en weer raakt zij verstrikt in de duistere kanten van het leven.

Zij komt erachter dat het slachtoffer geen onschuldige was, maar een gewiekste zwendelaar die profiteerde van de angsten en noden van anderen. Wanneer Frieda meer te weten komt over diens verleden en ook zijn slachtoffers leert kennen, blijkt ze in groot gevaar te verkeren en meer vijanden te hebben dan ze dacht. Met Dinsdag is voorbij wordt de reeks vervolgd die begon met Blauwe maandag.

466 pagina’s Dinsdag is voorbij
Uitgeverij Ambo | Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 4142 436 5

Recensie
In tegenstelling tot mijn mening over het eerste boek, Blauwe Maandag, ben ik zeer enthousiast over dit boek. Vanaf het begin zit je je BAM, gelijk in het verhaal. De dode man op de bank bij Michelle wordt gevonden door een iemand van de sociale dienst. Dan begint het balletje meteen te rollen en wordt je meegesleept in het verhaal. Frieda Klein komt snel in beeld en het leuke is dat we haar gedurende het boek steeds beter leren kennen. Door haar eigen netwerk komt ze er samen met een collega achter dat Michelle niet zomaar ‘gestoord’ is zoals de politie dat mooi ongenuanceerd kan zeggen. Michelle lijdt waarschijnlijk aan een syndroom en Frieda vraagt zich af of zij wel in staat is om een moord te plegen.

Frieda is niet langer de vrouw die zich graag opsluit in haar huis voor de open haard, maar ook de vrouw die graag goed wilt doen. Die ‘last’ heeft van een enorme intuïtie en daarmee het werk van de politie soms zeer moeilijk maakt. Hoewel, ze heeft het vaak bij het rechte eind en dat kunnen sommige mensen bij de politie maar moeilijk verkroppen.

Ondertussen lees je steeds een klein beetje van een vrouw die op een koude en verrotte boot leeft en moet wachten op een man. Een man die wel erg lang op zich laat wachten. Wat is haar rol in het geheel?

Ook leren we haar familie wat beter kennen en maken oude bekenden hun rentree in dit boek die als personage ook meer diepgang hebben gekregen. Nicci French heeft het goed voor elkaar door het boek zo te laten eindigen dat je woensdag en donderdag meteen wilt lezen. Ondanks dat er soms wat lange passages in het boek zijn die van mij wat korter hadden gekund, ben ik helemaal voor Frieda gevallen en wil ik meer van haar zien / lezen.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.