Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


1 reactie

Erika Swyler – De roep van de zee

Covertekst
Aan de kust van Long Island woont Simon Watson, in een huis dat langzaam van de kliffen dreigt te brokkelen. Het lukt hem nauwelijks om met zijn bescheiden bibliothecarisinkomen het hoofd boven water te houden. Simons ouders zijn overleden, zijn moeder verdronk in de zee waar hun huis over uitkeek. Zijn zus vertrok jaren geleden om zich bij een reizend circus te voegen.

Dan krijgt Simon een oud boek in handen – een logboek van de eigenaar van een reizend festival, eind achttiende eeuw. Een antiquair heeft Simon het boek toegestuurd, omdat het is gesigneerd met de naam van zijn grootmoeder, Verona Bonn. Simon probeert zijn familiegeschiedenis hiermee te ontrafelen, een familie waarin alle vrouwen op jonge leeftijd blijken te zijn verdronken…

413 pagina’s De roep van de zee
A.W. Bruna Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 90 229 6063 9
NUR 302

Recensie
Een nieuw jaar, dus tevens een frisse start van de boekenclub ‘Een avond in seizoenen’.  Op vrijdag 20 januari komen we bij elkaar om het boek te bespreken en vandaag blog ik over het boek.

Lees verder


2 reacties

Karin Slaughter – Verborgen

Covertekst
Het is de verraderlijkste zaak uit zijn carrière. Dat beseft Will Trent zodra hij het verlaten pakhuis in Atlanta binnengaat, en het dode lichaam van een ex-politieagent aantreft. Van het lijk lopen bloederige voetsporen weg die erop wijzen dat een ander, mogelijk vrouwelijk slachtoffer, is meegenomen… om vervolgens spoorloos te verdwijnen.
Voor Will – en voor patholoog-anatoom Sara Linton – wordt het nóg erger. Een vondst op de plaats delict onthult een verband met Wills  verleden…

477 pagina’sVerborgen
HarperCollins Holland, Amsterdam
ISBN 978 94 027 1380 0
NUR 305

Recensie
Ei-de-lijk! Daar zijn Sara en Will weer. Blijer kun je mij niet maken.
In 2013 las voor het laatst over Sara en Will in ‘Stille zonde‘. Ik herhaal, 2013! Daarna volgende twee hele gave standalone’s, maar ja, toch lees ik deze hele serie voor deze twee personen.

Na de proloog is het alsof ze nooit zijn weggeweest. Toch moest ik weer even graven in mijn geheugen, wat is er allemaal aan vooraf gegaan en wat hebben ze allemaal meegemaakt. Slaughter had van mij wel iets meer over ze mogen schrijven, want er gaat ook een heel deel van het boek over een personage die ik stiekem niet zo mag. Voor het verhaal is het natuurlijk geweldig, maar als ik zelf zou mogen kiezen… Dan mag dit personage snel verdwijnen. Klinkt dat gemeen? Ach, dat mag wel bij een thriller ;).
Ook vond ik de moord en de andere gewelddadigheden niet zo gruwelijk als dat ik van Slaugter gewend ben. Ik ben haar juist gaan lezen omdat ze zo expliciet en gruwelijk kan schrijven. Verder vond ik soms de uitleg van bijvoorbeeld onderzoeken die Sara doet teveel inhoudelijk. Het maakt mij namelijk niet zo heel veel uit in welke stappen een bepaald onderzoek wordt gedaan. Ik ben meer geïnteresseerd in de personages en wat daar mee gebeurd en niet in hun expliciete werkzaamheden.

Toch ben ik erg blij weer een stapje te hebben gemaakt op de rode draad van Will en Sara en ik hoop heel erg dat Slaughter die rode draad voortzet. Jammer dat ik na 477 pagina’s alweer afscheid moest nemen van Will en Sara. Ben je fan van Karin Slaughter, dan kan ook dit boek niet ontbreken in je leesstapel en geniet dan met volle teugen. Voor je het weer is het alweer voorbij…

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.


4 reacties

Julia Heaberlin – Black-Eyed Susans

Covertekst
Op haar zestiende werd Tessa Cartwright door een seriemoordenaar voor dood achtergelaten op een akker in Texas, samen met de lichamen van drie andere slachtoffers. Ze was de enige overlevende, met slechts vage herinneringen aan wat haar was overkomen. Vanaf die dag stond zij bekend als een van de ‘Black-Eyed Susans’, een bijnaam die verwees naar de bloemen die groeiden op de vindplaats van de meisjes. Het was Tessa’s verklaring die de dader in de dodencel deed belanden. Althans, dat dacht ze…

Bijna twintig jaar later ontdekt Tessa bij haar huis een veld vers geplante, bloeiende Black-Eyed Susans. Ze gelooft dat het een teken is van de moordenaar, die nog vrij rondloopt. Bang geworden dat door haar nu een onschuldige vastzit, besluit ze de verdediging te helpen. Maar ze wordt geplaagd door flarden van herinneringen en vreest voor de veiligheid van haar dochter. Wat niemand weet is dat het angstige, fragiele meisje dat Tessa was, een muur van geheimen om zich heen heeft gebouwd.

352 pagina’s black-eyed susans
Uitgeverij A.W. Bruna, Amsterdam

ISBN 978 94 005 0715 9
NUR 305

Recensie
Judith en ik hadden het geluk dat wij beide dit boek mochten lezen en dus besloten we dat het ons boek van de maand april werd. April nadert bijna zijn einde, maar het is mij gelukt dit boek binnen deze maand uit te lezen. Dat kon ook niet anders…

Met ingehouden adem heb ik mij in de wereld van Tessa gestort, die iets afschuwelijks is overkomen. Tessa overleeft een verschrikkelijk aanval op haar leven, mede dankzij een enorme rustige hartslag wordt ze voor dood achtergelaten in een akker vol Black-Eyed Susans. Zij zal daarna bekend staan als een van de Susans. Snel nadat ze is gevonden in het weiland, wordt er een man gearresteerd. Helaas weet Tessa zich niets meer te herinneren en is ze door de hele gebeurtenis ook een tijd blind. De jonge Tessa krijgt therapie om zaken te verwerken maar ook om haar voor te bereiden op het aankomende proces. Het boek pendelt heen en weer tussen de Tessa die weer probeert op te krabbelen en de oudere Tessa. Deze Tessa heeft inmiddels een puberende dochter en probeert zo goed en kwaad als het gaat haar leven te leiden als kunstenares. Hierdoor kan ze haar eigen gang gaan en wordt ze niet steeds geconfronteerd met haar verleden. Hoewel…

De verdachte van het misdrijf zal binnen enkele weken worden geëxecuteerd. Er knaagt alleen iets achter in het hoofd van Tessa. Ze kan zich geen gezicht herinneren, dus de vraag is of deze man wel haar ‘monster’ is. Als er steeds voorwerpen en Black-Eyed Susans opduiken in het leven van Tessa vraagt zij zich af of er niet een onschuldige man wordt geëxecuteerd. Samen met een onderzoeksteam die onschuldigen uit de gevangenis probeert te halen, zet Tessa alles op alles om deze man na al die jaren alsnog vrij te krijgen. Dit betekend wel dat haar moordenaar nog vrij rondloopt…

Wow! Wat een tof boek is dit! Zonder twijfel is dit het spannendste boek tot nu toe in 2016. Het boek zit heel goed in elkaar. Toen ik dacht en begreep te weten hoe het allemaal zat, toen wist Heaberlin een wending aan het verhaal te geven die ik niet verwachtte. Mocht je van spannende thrillers houden, dan raad ik je het boek zeer aan. De personages spreken tot de verbeelding en zijn goed uitgewerkt. Hierdoor bleef ik geboeid lezen en kon ik het boek met moeite wegleggen. Dit is niet het eerste boek van Heaberlin en stiekem ben ik nu erg nieuwsgierig naar haar andere twee boeken. Een daarvan is al in het Nederlands vertaald.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.

Bedankt A.W. Bruna dat ik dit boek mocht lezen!


5 reacties

Michiel Stroink – Exit

Covertekst
Voor mislukt schrijver Abel Schreuder is er maar één manier om aan zijn ambitieloze leven te ontsnappen en dat is: verdwalen. Na een bezoekje aan zijn demente oma in het bejaardenhuis laat hij het lot beslissen en reist via Hannover naar de schimmige ruïnefeesten van Berlijn. In dit zelfgeschapen doolhof ontmoet hij de femme fatale Eva, de backpackprofessional Jerry en vele andere verlorenen die hem helpen de weg kwijt te raken. Ondertussen zoekt hij naar een verklaring voor zijn verdwaalzucht en begint hij te schrijven over zijn vader en zijn opa. Drie generaties mannen die ogenschijnlijk in vrijwel niks op elkaar lijken, maar onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Zijn reis wordt langzaam logischer, maar hoe kan het dan dat elke stap in de verte hem steeds dichter bij huis lijkt te brengen?

248 pagina’sExit
Meulenhoff
, Amsterdam
ISBN 978 90 290 8942 5
NUR 301

Recensie
Soms kom je een personage in een boek tegen waar je je flink aan kunt ergeren. Abel was er zo’n eentje en Michiel Stroink beschreef deze in zijn nieuwe boek Exit.

Het is natuurlijk gaaf als je al je schepen achter je verbrand en de wijde wereld in trekt. Zorg dan alleen wel dat je geen puinhoop achterlaat. Zoals je zwangere vriendin waar je niets van wilt weten. Je beste vriend die het allemaal voor je mag opknappen en je demente oma. Abel loopt weg van alles waar hij eigenlijk zijn verantwoording voor zou moeten nemen. Dat begon al tijdens zijn studie. Samen met zijn beste vriend sprak hij af dat ze vooral heel erg veel zouden feesten. Iets wat Abel heeft volgehouden en wat hij alleen maar doet tijdens zijn ‘dwaaltocht’. Hij gaat van het ene feestje naar het andere feestje en van het ene meisje naar het andere meisje. Er is niets mis mee als je van feestjes houdt en van meisjes, maar doe iets met je leven. Dat ergerde mij erg aan Abel, die besluiteloosheid.

Het verdrietige is dat hij deze levensstijl niet van een vreemde heeft. Abel wil een boek schrijven en begint, tegen de verwachting in, met schrijven over zijn vader en zijn opa gedurende zijn dwaaltocht. De eerste hoofdstukken uit dat boek lees je in dit boek. Toen begon ik de zaken in een ander daglicht te zien. Want hoe kun je nou de regie nemen over je eigen leven, als de andere mannen uit je leven niet bepaald een lichtend voorbeeld waren. Ondanks mijn ergernis over Abel, heeft dit boek een enorm psychologisch aspect. Dit hebben alle boeken van Stroink en trekt mij erg aan. Er is altijd een mannelijk hoofdpersoon die zijn leven niet helemaal op orde heeft. Na het lezen kon ik niet meteen mijn mening opschrijven, omdat dit een nadenk-boek is en ik door mijn ergernis heen moest kijken. Het is gaaf als een boek dat met je kan doen.

 logo_ikleesnederlands


4 reacties

Nicci French – Donderdagskinderen

Covertekst
Donderdagskinderen is het vierde deel in de Frieda Klein-serie van Nicci French. Wanneer een oud schoolvriendin bij Frieda aanklopt omdat de problemen met haar onhandelbare dochter haar boven het hoofd groeien, besluit Frieda haar te helpen. De gesprekken die Frieda met Becky heeft, roepen herinneringen bij haar op. Ze raakt er langzamerhand van overtuigd dat hun hetzelfde is overkomen; sterker nog, dat zij beiden slachtoffer zijn van dezelfde dader.

379 pagina’s  Donderdagskinderen
Ambo| Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2551 5

Recensie
Sinds gisteren ligt deel vijf van de Frieda Klein-serie, Denken aan vrijdag, in de winkel. Aan gezien ik nog niet alles uit de serie had gelezen besloot ik het boek uit de bibliotheek te lenen.

Frieda ontvangt Maddie, een oud klasgenoot uit een tijd die ze lang geleden achter zich heeft gelaten. Maddie heeft een onhandelbare dochter Becky en smeekt Frieda om haar te helpen. Frieda besluit in gesprek te gaan met Becky, maar zo onhandelbaar als Maddie heeft doen geloven is ze niet. Er is haar juist iets heel ergs overkomen. En het vreemde is, jaren geleden is dat Frieda ook overkomen. Dit heeft haar doen besluiten haar huidige leven achter zich te laten en het leven wat ze nu heeft op te bouwen. Lang heeft Frieda het genegeerd, maar ze besluit er toch wat aan te doen. Ze keert terug naar haar geboortedorp. Daar ontmoet ze demonen uit een ver verleden en wordt ze confronteert met zaken die ze had weggestopt.

Zoals je leest heeft dit boek een heel ander karakter dan de overige drie boeken. Ik zou bijna zeggen het karakter van een roman. Het is verrassend dat Frieda geheel leidend voorwerp is en leer je haar op een nieuwe manier kennen. Je leest over hoe Frieda is opgegroeid en hoe het haar op school verging. Je leest over haar oude vrienden, hoewel, waren dit wel vrienden? Ondanks dat er weinig spanning in het boek zat, had ik moeite om het boek weg te leggen. Omdat dit deel helemaal over haar ging, was ik erg in mijn element. Frieda heeft mij vanaf het begin geïntrigeerd en daarom wil ik gewoon alle acht delen van de serie lezen. Zodra ik tijd en ruimte heb, dan stort ik mij zeker op deel vijf, want ik wil gewoon weten wat Frieda nu weer overkomt.

Eerder las ik uit deze serie:

Blauwe maandag

Dinsdag is voorbij

Wachten op woensdag


16 reacties

Simone van der Vlugt – Vraag niet waarom

Covertekst
Op het parkeerterrein van een Alkmaars winkelcentrum wordt een vrouw neergestoken. Niet lang daarna overlijdt een schoolmeisje in de steeg achter haar huis aan haar verwondingen en kort daarop wordt een derde steekpartij gemeld. Er is weinig dat de slachtoffers met elkaar verbindt. Samen met haar vaste partner Fred staat Lois Elzinga weer voor een mysterie. Ondertussen maakt Lois’ zus Tessa een moeilijke periode door en heeft ze ook nog eens last van een gluurder. Voor beide zussen geldt dat het verleden dichterbij komt dan hun lief is.

293 pagina’s Vraag niet waarom
Uitgeverij Ambo|Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2578 2

Recensie
Gisteren kwam het derde deel in de Lois-serie uit en ik heb hem al gelezen :). Eerder las ik al ‘Aan niemand vertellen‘ en ‘Morgen ben ik weer thuis‘ in deze serie. Deze laatste ontving ik op de bijzondere meet & greet vorig jaar augustus.  Dus ik MOEST het boek meteen halen zodra ik uit mijn werk kwam. 

In dit boek staan ook weer interessante thema’s centraal, zoals autisme, Jeugdzorg en familiebanden. Banden die al dan niet kapot zijn en eventueel herstelt moeten worden. Het is ook boeiend dat Lois haar personage steeds meer body krijgt en je steeds meer over haar te weten komt. Lois heeft in dit boek ook weer heel wat te verstouwen. Niet alleen op het werk, maar ook privé. Naast de vele steekpartijen die plaatsvinden op willekeurige slachtoffers, wordt zij zelf ook slachtoffer. Haar verleden komt ineens heel erg dichtbij door de verschillende gebeurtenissen. Hoe gaat ze daar op reageren? Reken maar weer op een hele kordate Lois.

Dit is ook weer een heel erg fijn deel, wat leest als een trein. Kom maar op met de nominatie voor de NS-publieksprijs! Neem een lekkere kop thee en laat je meevoeren door het mooie Alkmaar.

Ik lees Nederlands (2014) - groot


Een reactie plaatsen

Marcella Kleine – Schemergebied

Covertekst
Wanneer Renate tijdens een examenfeest in de Kennemerduinen verdwijnt, tast iedereen in het duister over haar lot. Is ze weggelopen, ontvoerd, vermoord of heeft ze zelfmoord gepleegd? Dertig jaar later gaat haar klasgenote Sabrina nog steeds gebukt onder de verdenking dat zij met Renates verdwijning te maken heeft. Heeft ze ook werkelijk met de verdwijning te maken? Welke informatie houdt ze al die jaren angstvallig verborgen? Als Sabrina na een reconstructie een van de feiten wil rechtzetten, komt haar eigen leven in gevaar. 

260 pagina’s Schemergebied
Free Musketeers, Zoetermeer
ISBN 978 90 484 3191 5
NUR 332

Recensie
Het boek speelt zich af in het heden van Sabrina en het verleden van Renate. Sabrina heeft een relatie gekregen met haar jeugdliefde Freek van de middelbare school. Eigenlijk zijn zij door een rare samenloop van omstandigheden aan elkaar verbonden gebleven. Ze hebben beide dertig jaar later nog steeds last van de verdwijning van hun klasgenootje Renate. Het verleden speelt zich af in het verleden van Renate. Ze is een beetje een buitenbeentje, is creatief, dromerig en spendeerd haar dagen graag buiten in de duinen. Renate wordt hierom gepest. Als dan tegen de zomer een examenfeest door klasgenoten wordt georganiseerd in de duinen besluit Renate er toch heen te gaan. Ze zorgt dat ze er goed uit ziet, maar wel verborgen voor haar ouders. Ze voeden haar beschermend op, dus haar sexy outfit zit onder haar dikke trui als ze wegfietst richting de duinen. Het is een feestje waar veel gedronken wordt en ook geblowd. Renate wilt zich niet laten kennen en doet ‘ stoer’ mee. Jongens proberen haar te verleiden, waar Freek er ook een van is. Sabrina wordt jaloers en voert haar dronken. Renate durft geen nee te zeggen, want ze heeft nu eindelijk het gevoel dat ze ergens bij hoort. Pas veel later op de avond is te dronken om zelf naar huis te komen. Maar daar zal ze helaas nooit aankomen…

Sabrina heeft nog steeds last van dit verleden. Als ze besluit om uit te zoeken wat er die avond is gebeurd, wordt ze zelf ook bedreigd. Niemand mag ooit te weten komen wat er met Renate is gebeurd…

Het boek leest heel fijn weg en er zit genoeg vaart in. Was het super super spannend? Nee, dat niet. Was dat erg? Nee, eigenlijk niet. Het zal je maar gebeuren dat je dertig jaar met zo’n verhaal en een schuldgevoel moet leven. Het is een heel fijn boek om te lezen op zo’n mooie zonnige dag als vandaag. Bedankt Marcella, dat ik je boek mocht lezen.

Ik lees Nederlands (2014) - groot