Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


5 reacties

Michiel Stroink – Exit

Covertekst
Voor mislukt schrijver Abel Schreuder is er maar één manier om aan zijn ambitieloze leven te ontsnappen en dat is: verdwalen. Na een bezoekje aan zijn demente oma in het bejaardenhuis laat hij het lot beslissen en reist via Hannover naar de schimmige ruïnefeesten van Berlijn. In dit zelfgeschapen doolhof ontmoet hij de femme fatale Eva, de backpackprofessional Jerry en vele andere verlorenen die hem helpen de weg kwijt te raken. Ondertussen zoekt hij naar een verklaring voor zijn verdwaalzucht en begint hij te schrijven over zijn vader en zijn opa. Drie generaties mannen die ogenschijnlijk in vrijwel niks op elkaar lijken, maar onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Zijn reis wordt langzaam logischer, maar hoe kan het dan dat elke stap in de verte hem steeds dichter bij huis lijkt te brengen?

248 pagina’sExit
Meulenhoff
, Amsterdam
ISBN 978 90 290 8942 5
NUR 301

Recensie
Soms kom je een personage in een boek tegen waar je je flink aan kunt ergeren. Abel was er zo’n eentje en Michiel Stroink beschreef deze in zijn nieuwe boek Exit.

Het is natuurlijk gaaf als je al je schepen achter je verbrand en de wijde wereld in trekt. Zorg dan alleen wel dat je geen puinhoop achterlaat. Zoals je zwangere vriendin waar je niets van wilt weten. Je beste vriend die het allemaal voor je mag opknappen en je demente oma. Abel loopt weg van alles waar hij eigenlijk zijn verantwoording voor zou moeten nemen. Dat begon al tijdens zijn studie. Samen met zijn beste vriend sprak hij af dat ze vooral heel erg veel zouden feesten. Iets wat Abel heeft volgehouden en wat hij alleen maar doet tijdens zijn ‘dwaaltocht’. Hij gaat van het ene feestje naar het andere feestje en van het ene meisje naar het andere meisje. Er is niets mis mee als je van feestjes houdt en van meisjes, maar doe iets met je leven. Dat ergerde mij erg aan Abel, die besluiteloosheid.

Het verdrietige is dat hij deze levensstijl niet van een vreemde heeft. Abel wil een boek schrijven en begint, tegen de verwachting in, met schrijven over zijn vader en zijn opa gedurende zijn dwaaltocht. De eerste hoofdstukken uit dat boek lees je in dit boek. Toen begon ik de zaken in een ander daglicht te zien. Want hoe kun je nou de regie nemen over je eigen leven, als de andere mannen uit je leven niet bepaald een lichtend voorbeeld waren. Ondanks mijn ergernis over Abel, heeft dit boek een enorm psychologisch aspect. Dit hebben alle boeken van Stroink en trekt mij erg aan. Er is altijd een mannelijk hoofdpersoon die zijn leven niet helemaal op orde heeft. Na het lezen kon ik niet meteen mijn mening opschrijven, omdat dit een nadenk-boek is en ik door mijn ergernis heen moest kijken. Het is gaaf als een boek dat met je kan doen.

 logo_ikleesnederlands
Advertenties


4 reacties

Michiel Stroink – Tilt

Covertekst
Max, een dertigjarige pokerproffesional, leeft en werkt volgens een strak geordend schema. Met zijn ‘tien dagen op en tien dagen af-systeem’, waarin hij zich op de been houdt met veel drank en drugs, hoopt hij aan de pokertafel zo snel mogelijk miljonair te worden. Maar zijn plan wordt in de war geschopt als wordt geveld door acuut leverfalen.

Hij belandt in het ziekenhuis, waar al snel duidelijk wordt hij door zijn extreme levensstijl geen recht heeft op de noodzakelijke transplantatie. Max dreigt de controle over zijn leven te verliezen en probeert zichzelf te redden op de enige manier die hij kent: poker, maar dan met de mensen in zijn directe omgeving als speelkaarten.

207 pagina’s Tilt
Uitgeverij Meulenhoff bv, Amsterdam
ISBN 978 90 290 8891 6
NUR 301

Recensie
Ik las dit boek in aanloop naar het Bloggersevent van 14 juni, wat zal plaatsvinden bij Uitgeverij Meulenhoff in Amersterdam. Weer even wat anders dan de Maand van het Spannende boek. Ik las eerder al ‘Of ik gek ben’ van Stroink. Deze las ik nog voor ik een beetje fanatiek aan het bloggen geslagen was, dus helaas geen recensie. Het boek vond ik overigens erg goed, dus ik was erg benieuwd naar dit boek waar Michiel Stroink onlangs nog de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs 2014 mee won.

Wat hebben een verpleegster, een dokter, een radiologe, een jurist en een pokerverslaafde gemeen? Juist, Max. Het verhaal bestaat uit verschillende levens die door rare, ontroerende of grappige omstandigheden met elkaar verbonden zijn. Max beland zoals gezegd in het ziekenhuis met leverfalen. Maar omdat hij wel van ‘wat’ drugs houdt komt hij niet in aanmerking voor een transplantatie. Zijn verpleegster Dolores vindt dit zo erg voor hem, dat ze er iets aan probeert te doen. Jacob Eismann, de jurist van het ziekenhuis en tevens haar minnaar, probeert ze over te halen om haar en Max te helpen. Hij bedenkt vervolgens een plan tegen de arts van Max, Dokter Barros. Deze dokter is in de loop van de jaren een bikkelharde man geworden, maar niet zonder reden. Hij is dus ook diegene die Max niet op de transplantatielijst wilt zetten. Geluk bij een ongeluk, treft Jacob Eva aan op een plek in het ziekenhuis waar zij niet hoort te zijn. Eva is radiologe, tevens de radiologe die de diagnose van Max heeft vastgesteld. Zij wordt meegenomen in het plan om Max alsnog die lever te geven wat zijn leven zal gaan redden. En net als je denkt dat de levens van al deze mensen niet rampzaliger kunnen verlopen, dan…

Dit is echt een ontzettend leuk boek om te lezen. Ondanks dat het eigenlijk hele trieste personages zijn, moet je er tijdens het lezen ook af en toe om gniffelen. Het verhaal leest vlot weg en houdt je steeds in zijn greep. Iedere keer is er weer een nieuwe invalshoek of leer een bepaalde personage weer ietsje beter kennen. Dit verhaal is een totaal ander verhaal dan die van ‘Of ik gek ben’, maar ook van dit boek heb ik genoten. In je koffer dat boek, of aanschaffen na de leuke ontmoeting met Michiel op het Bloggersevent, dat kan natuurlijk ook.

Ik lees Nederlands (2014) - groot