Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


Een reactie plaatsen

Renee van Amstel – De extase van Floor

Covertekst 

Floor heeft ontdekt dat ze nog gevoelens koestert voor haar ex Rick en heeft daarom, met instemming van Jon, ook Rick toegelaten tot haar liefdesleven. Ze geniet van haar twee mannen, beide Dom, en hun soms ongenadige manier om haar lief te hebben. Maar dat niet alleen, ze constateert verbaasd dat zij maar al te graag – in opdracht van Rick – op zich geboden laat worden, waarna ze zich een halfuur moet overgeven aan de spannende wensen van de hoogste bieder.

Dan gebeuren er rare dingen. Er hangt een enkele en bebloede handboei aan haar deur en ze ontvangt een dreigbrief. Tegelijkertijd gaat ze zich meer en meer afvragen of haar toenemende behoefte om zich, als sub, volledig en zonder beperkingen ter beschikking te stellen aan een Dom, wel te rijmen is met haar liefde voor twee mannen. Er dringt zich een onmogelijke keuze op, die voelt als een keuze tussen liefde en haar behoefte aan submission.

237 pagina´sFloor
Karakter Uitgevers B.V., Uithoorn
ISBN 978 90 452 0582 3
NUR 301

Recensie

Jammer, jammer, jammer. Het laatste deel alweer in de trilogie van Floor. Aan al het goede komt dus blijkbaar echt een eind. Floor heb ik gedurende de drie boeken ervaren als een erg toegankelijk hoofdpersoon, waar ik mij op sommige vlakken mee kon identificeren. We hebben beide dat jonge en ambitieuze. Echter heb ik zelf niets met BDSM (echt waar!), maar het is wel boeiend geweest om een kijkje te nemen in deze voor mij onbekende wereld. Niet alleen stond BDSM centraal in de afgelopen boeken, maar in dit deel ook de polyamoreuze relatie die Floor heeft met Rick en Jon. Het lijkt mij ontzettend ingewikkeld, maar Floor brengt het er erg goed van af. Althans in het begin… Gedurende het verhaal komen er kleine barstjes in het perfecte plaatje van de ‘dubbele relatie’. Niet alleen omdat er twijfels komen vanuit Floor, maar ook omdat ze ineens nare bedreigingen ontvangt thuis. Wie is het er niet mee eens dat Floor twee mannen liefheeft? Is Rick jaloers, is het toch Jon of zou er nog iemand uit het verleden hier een rol in spelen? Kortom, een extra stukje spanning wat maakt dat het boek heerlijk weg leest.

Ik heb erg genoten van dit boek, maar ook van de vorige delen. Heb je zelf nog niets gelezen van Floor, dan raad ik je aan de trilogie in zijn geheel in je koffer te stoppen. Hierbij wil ik ook Renee van Amstel bedanken voor het schenken van de boeken en het knappe schrijfwerk. Floor is gewoon echt en dat geschreven door een man… Dus eigenlijk moet ik zeggen, bedankt René Brouwer! Lees ook eens zijn boek, ‘De vrouw van de ambassadeur’.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Renee heet eigenlijk René

Een paar weken geleden las ik een ‘schokkend’ bericht op de website van René Brouwer voor wie ik eerder De vrouw van de ambassadeur recenseerde. Wat blijkt, ook de boeken van Renee van Amstel over Floor zijn door hem geschreven. Ik was al die tijd in de veronderstelling dat ik met een vrouw aan het mailen en twitteren was over haar boeken. Dat maakt het eigenlijk super knap, omdat de Floor die wordt neergezet zeer geloofwaardig is. Dat betekend ook dat René heel erg veel moeite heeft gedaan om in de huid van deze leuke meid Floor en schrijfster Renee van Amstel te kruipen. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het derde deel van de trilogie. Over het tweede deel zal uiteraard ook een recensie volgen.
Wil je meer lezen over René en Renee? Klik dan op deze link. Veel leesplezier.


Een reactie plaatsen

René Brouwer – De vrouw van de ambassadeur

Covertekst

Uit haar ooghoek zag ze dat hij iets pakte van het tafeltje naast hem. Pas toen hij het ontrolde zag ze dat het een zweep was. Een handvat van dertig of veertig centimeter. Een dikker uiteinde. Aan de andere kant lange leren stroken. Ze slikte toen ze besefte dat ze op het punt stond zich met een zweep te laten slaan.

262 pagina‘s
BCA / OnsWoord
ISBN 978 90 820056 0 8

Recensie

Als je de cover tekst mag geloven is het een boek wat in dezelfde categorie valt als de serie van Vijftig Tinten. Tijdens het lezen bleek het tegendeel waar. Bovendien heeft de auteur de betreffende scenes drie jaar geleden al geschreven, dus nog voor de hele hype. Het boek beschrijft het leven van Sharon, zij is de vrouw van de ambassadeur in Thailand. Haar leven bestaat uit vele formele diners en bezoeken die ze aan de zijde van haar man afwerkt. Daarnaast is haar man vaak weg voor bezoeken in het buitenland. Kortom, een soms eenzaam bestaan. Tot ze Allison ontmoet. Zij is een kunstenares waar Sharon het goed mee kan vinden en die haar eenzame dagen gezelliger maken. Door Allison komt zijn in aanraking met SM, maar eigenlijk is dat niet de hoofdmoot in het boek. Er wordt namelijk ook een Nederlander vermoord in Thailand en Sharon blijkt hem te kennen. De Thaise recherche heeft er een behoorlijke kluif aan om de zaak uit te zoeken en wat heeft Sharon precies met de vermoorde Nederlander te maken? Niets is wat het lijkt…

Het boek leest lekker weg en is voor mij echt een vakantieboek. Ongedwongen, niet heel erg ingewikkeld, maar fijn geschreven. Zoals ik al zei kun je dit boek niet scharen onder het kopje Vijftig Tinten. Het is eerder een thriller a la Simone van der Vlugt of Lieneke Dijkzeul. Opzich had ik vrij snel door welke kant het verhaal op zou gaan, maar dat maakte niet dat ik wilde ophouden met lezen. Sterker nog, ik wilde verder lezen omdat ik wilde weten of ik gelijk kreeg. Die moord houdt de gemoederen onder de Nederlanders in Thailand druk bezig, maar ook de Thaise politie. Leuk om ook eens te lezen hoe het er daar aan toe gaat. Jammer dat het leven op een ambassade niet nog meer is uitgediept. Had mij wel interessant wel geleken en het had nog wat meer diepgang gebracht in het verhaal. Dit mag de pret echter niet drukken en is meer een persoonlijk ding. Kortom, lekker gaan lezen! Ik vraag mij af wat jij van de vrouw van de ambassadeur vind…


Een reactie plaatsen

‘Spannende’ boeken

Dag lieve lezers,

Je kunt er niet meer om heen in de boekhandel, de boeken van Vijftig Tinten staan overal in de top-10. Het genre is dan ook immens populair. Althans, er zijn ook zat vrouwen die aan deel één zijn begonnen en al snel zijn afgehaakt. Als je deze boeken leest met een bepaald doel of opzoek bent naar een moreel dilemma, dan zit je echt verkeerd. Daar gaat het niet om, wat de schrijfster E.L. James ook benadrukt in interviews. Ik heb de trilogie wel met veel plezier gelezen. Het leest als een trein en ik kon het vernieuwende genre wel waarderen. De seksualiteit van de vrouw staat centraal en niet die van de man.

Nu dit genre meer in de picture is komen te staan, duiken er her en der nog meer boeken op die ook dit genre belichten. Ik heb nu de eer om van twee schrijvers hun boek te mogen recenseren, namelijk Rene Brouwer en Renee van Amstel. Het leuke is, is dat Rene drie jaar geleden al de eerste versie van zijn boek heeft geschreven nog voor de hype van Vijftig Tinten. De boeken heten: De vrouw van de ambassadeur en De overgave van Floor.

Na het lezen van ook deze twee boeken zal ik een vergelijking maken binnen dit thema. Ik ben erg benieuwd, maar ik zit de kerstdagen er ‘warmpjes’ bij.