Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


11 reacties

Meet en greet John Boyne

Lieve lezers,

Zoals ik vrijdag bij mijn recensie over ‘De grote stilte‘ al aangaf, zou ik John Boyne diezelfde avond ontmoeten. Ik had de kaartjes gewonnen via uitgeverij De Boekerij en mocht iemand meenemen. Hardwerkende Tessa zou met mij meegaan, maar ja, hard werken vergt soms zijn tol. Gelukkig ging Judith ook en zij nam haar plus één mee. Vooraf hebben we met z’n drieën gegeten en zijn daarna onder het donderen en bliksemen naar de uitgeverij gelopen. Code rood viel hier gelukkig wel mee.

Als ik later groot ben, wil ik ook zo'n kast.

Als ik later groot ben, wil ik ook zo’n kast.

Rondom een grote tafel zaten nog meer gelukkigen en daar ontmoette ik Mathilde en Shyama. John werd geïntroduceerd door Nicole van de Boekenkrant. Zij wilde echter niet dat het een interview tussen hun twee zou worden en al snel kwamen de reacties van zijn lezers. John Boyne heeft dit boek geschreven omdat geen enkele Ierse auteur dit onderwerp heeft aangesneden. Hij vond dat het verhaal vertelt moest worden. In zijn jeugd speelde kerk een belangrijke rol en hij ging ook naar een school waar priesters lesgaven. Echter wilde hij geen veroordelend boek schrijven, maar uiteenzetten wat een ‘goede’ priester en een ‘slechte’ priester is overkomen. Al snel ging het niet alleen maar over zijn nieuwste boek, maar wilde lezers ook zaken weten over de verfilming van zijn boek en waar hij op dit moment mee bezig is. John Boyne schrijft ieder vrij moment en heeft tijdens zijn tour door Nederland al heel wat geschreven. Twee leuke weetjes; John Boyne wilde zijn hele leven al schrijver worden, wat hem zeker gelukt is. En hij heeft altijd van ‘stationary’ gehouden om te kunnen schrijven en kan zich in een winkel met dat soort spulletjes dan ook niet inhouden. Ik vraag me nu af of hij in de HEMA is geweest ;).

Boekenclub

Signeren en fotomomentje

Signeren en fotomomentje

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik wil de uitgeverij heel erg bedanken voor deze meet & greet. Ik vind het altijd erg waardevol om een auteur te kunnen spreken over zijn werk. John Boyne was zeer bereidwillig om al onze vragen te beantwoorden, hoewel… op de vraag waar hij nu over aan het schrijven was zei hij alleen, het is in het Engels.

Tadaaa!

Tadaaa!

 

Advertenties


6 reacties

Boekpresentatie Petra Kruijt en meer

20141111_162134Afgelopen dinsdag was het zo ver, de boekpresentatie. Met een aantal bloggers, waaronder Judith, spraken we af op Utrecht Centraal om gezellig samen de bus te nemen. Aangezien ik ruim drie jaar iedere dag langs het pand van de uitgeverij ben gekomen, wist ik de weg. Echter wist ik toen nog niet dat daar een uitgeverij zat :). 20141111_161359

Niet alleen was Petra er om in het zonnetje te worden gezet, maar ook waren Gillian King en Marcha de Groof aanwezig. Een super leuke verrassing! Na een welkom en een korte presentatie over de uitgeverij, was het tijd voor het moment supreme! Het eerste exemplaar werd aan Petra overhandigd en het tweede en derde exemplaar waren er voor de meiden van Adorablebooks. Hun quote over het boek was al meegenomen in de eerste druk.

20141111_165010

20141111_16514520141111_184140

Daarna kon het ‘vragenuurtje’ aan Petra beginnen. Het viel mij op dat ze een ontzettend enthousiaste en vrolijke auteur is, maar ook iemand door wie je graag begeleid zou willen worden bij het schrijven van je eigen boek. Want naast het schrijven van eigen boeken begeleid Petra ook andere auteurs. Nu het boek eindelijk daar is, mag ze nu gaan genieten van haar zwangerschapsverlof, waarin ze hoopte veel te kunnen lezen. Hoewel ze van ervaren vrouwen uit de omgeving hoorde dat dat een lastige opgave kan worden.

Uiteraard had Dagmar de boel heerlijk verzorgd, dus was het tijd voor een hapje, drankje en een praatje. Leuk om gezellig te kletsen met andere enthousiastelingen zonder dat je hoeft uit te leggen waarom je zoveel leest.

Ook Gillian en Marcha gaven een presentatie. Gillian heeft ook al aardig wat boeken op haar naam staan en zij vertelde hoe ze is begonnen met schrijven. Ze vertelde dat het schrijven van een boek, naast het hebben van een baan en gezin soms heel pittig kan zijn. Het beste is dan om te accepteren dat je niet alles goed kan doen. Je kunt niet altijd de perfecte moeder, werknemers en auteur zijn. Marcha vertelde hoe haar debuutavontuur is gegaan, want haar eerste boek ligt sinds april in de winkel. Zij had haar manuscript naar uitgevers gestuurd en Zomer & Keuning reageerde heel erg enthousiast. Daar was Marcha erg verbaasd over, maar natuurlijk ook heel erg blij mee. Na een jaar lang nog schaven en schrappen was het boek eindelijk daar. Ze noemde haar boekpresentatie het mooiste moment van 2014, waar ik mij iets bij kan voorstellen. Het is dan ook een hele prestatie. Alle dames gaven aan, ga gewoon zitten en schrijven. Staren naar een leeg scherm heeft geen zin. Of ga dan even iets anders doen, maar blijf schrijven want daar komt altijd weer iets goeds uit. En, heb vooral veel plezier in schrijven :).

20141111_191736

20141111_19175720141111_192101

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Erg leuk om zo deze auteurs te leren kennen en nog leuker was dat de boeken van Gillian en Marcha in onze goodie bag zaten. Dus ik heb uiteindelijk drie keer in de rij gestaan om mijn boeken te laten signeren. Dat maakt de boeken erg speciaal. Het boek, Laat me jou zijn van Petra Kruijt is boek van de maand december van Judith en mij in onze Boekenwurmenclub. Ik kijk er naar uit om in haar boek, maar ook in de boeken van Gillian en Marcha te beginnen. De kerstvakantie is wat chicklit’s betreft al aardig gevuld 🙂

Bedankt Dagmar voor deze ontzettend leuke meeting! Het was een heel gezellige middag/ avond!

20141111_161411


4 reacties

Meet en greet met Edward Hendriks

Afgelopen weekend stond in het teken van boeken en meetingen. Zaterdag hadden we met ‘Een perfecte dag voor literatuur’ een meeting met Eva Kelder in café Kobalt in Amsterdam. Daar bespraken we haar prachtige boek ‘Het leek stiller dan het was’. Morgen bloggen we met een hele groep bloggers over haar boek. Ik heb zelfs twee artikelen aan het boek gewijd. Daarover dus later meer

Zondag reisde ik weer af naar Amsterdam, maar nu naar Brouwerij de Prael. Na een kleine zoektocht door de kleine straatjes met de vele kroegen en de hoopvolle Ajax-fans vond ik de Brouwerij. Daar werd ik al opgewacht en kon ik plaats nemen aan een tafel waar andere bloggers ook al zaten, net als Edward Hendriks.

Edward Hendriks 1

Na wat ongedwongen kennismakingen was het tijd om vragen te stellen aan Edward. Het lastige was dat we op één persoon na het boek nog niet hadden gelezen. Dat maakt het stellen van vragen nog wat oppervlakkig. Gelukkig mogen we via Uitgeverij De Fontein, Edward alsnog vragen stellen tijdens het lezen. Edward vertelde dat hij zelf vroeger ook op scouting had gezeten en dat er toen ook een vriendengroep was die beloofden er altijd voor elkaar te zijn. Dat is waar ook dit boek mee start. Een van de jongens uit de groep werkt 25 jaar later in de bankwereld. Op het betreffende kamp waar deze jongens een bloedband hebben gesloten is er iets gebeurt. Nu krijgt hij een telefoontje van iemand die hem met dat voorval wil chanteren. Wie is het en over welk voorval gaat het?

Hij schreef dit boek en zijn vorige boek ‘Bloedgeld’ naast zijn huidige werk als Copywriter. Hij heeft er echt tijd voor vrij moeten maken naast al het schrijven wat hij al doet voor opdrachtgevers. Spannende boeken zijn echt zijn ‘ding’, je zult dus van hem niet snel een roman hoeven verwachten. Het leuke is dat bepaalde muziek sterk met het verhaal en het schrijven daarvan is verweven. Je treft in het boek dan ook QR-codes en een Spotify-list om nummers te luisteren die bij het verhaal passen. Daarmee laat Edward in mijn ogen goed zien dat hij uit de hoek van de marketing komt. Ik zie het A.F. Th. van der Heijden niet doen.

Na het stellen van vragen kregen we de tijd om met Edward op de foto te gaan en het boek te laten signeren. Later werd Edward na Tomas Ross geïnterviewd door De Jong & De Jong van De Thriller Salon. Ook gaf Wim Krings (DWDD boek van de maand panellid) nog twee thriller tips. Tijdens het interview met Hendriks kwam nogmaals naar voren wat wij vooraf bij de meeting ook hadden gevraagd. Ik ben dus heel benieuwd wat voor vragen er zijn na het lezen van zijn boek. Dan kun je veel dieper op de stof in. Ik kijk er in ieder geval naar uit om het boek te lezen. Bedankt alvast Edward en Uitgeverij De Fontein voor de eerste meeting en het boek. Op 8 mei blog ik over dit boek, dus hou mijn blog of de website van de uitgeverij in de gaten. Vanaf 15 april, morgen dus, ligt het boek in de boekhandel.

Edward Hendriks 2Edward Hendriks 3Edward Hendriks 4

 

 


1 reactie

Meet en Greet deel 2

Dag lieve lezers,

Zoals beloofd zou ik nog laten weten hoe de meet en greet was geweest met Simone van der Vlugt. Vrijdag 2 augustus is al even geleden, maar ik had een goed excuus… vakantie.

Ambo Anthos is gevestigd in een prachtig pand aan de Herengracht, dus om hier binnen een kijkje te mogen nemen was al heel bijzonder. We werden vriendelijk ontvangen en helemaal naar de zolder van het pand geleid, waar gelukkig de airco ons een 1375445027392vriendelijk koel briesje toe blies. Simone kreeg van haar redacteur het eerste exemplaar overhandigd van Morgen ben ik weer thuis. Echter bleek dat sommige boekhandels iets eerder begonnen waren met de verkoop er van en er dus al lezers waren die hun mening over het boek aan Simone hadden laten weten. Simone vond dit juist wel leuk om te weten en sterkte de voorpret. Normaal gesproken zouden op onze plekken nu pers, bekenden en familie zitten. Dus dat wij als lezers er zaten was erg uniek. Simone vind dat haar beroep vrij eenzaam is en dat de reacties van haar lezers ontzettend belangrijk zijn. Daarom post ze ook van alles op Facebook om in contact te blijven met de lezers.

Na de overhandiging van het boek werd Simone geïnterviewd. Helaas is er tijdens het boek niet veel op de inhoud van het boek ingegaan, wat natuurlijk wel begrijpelijk was. Niemand had het boek nog gelezen. Ik hoop dus dat Simone lezingen gaat geven zodat ik  inhoudelijk meer over het boek te weten kan komen. Wel ben ik veel andere leuke dingen te weten gekomen tijdens het interview. Er heerste een leuke en ontspannen sfeer en Simone vertelde honderduit over vele onderwerpen.

Simone is een bevoorrecht persoon, want als klein meisje wilde ze al schrijfster worden. Haar eerste boeken schreef ze met de hand toen ze acht jaar was. Deze gingen over onder anderen dat ze graag een tweeling zou willen zijn. Een vriendinnetje van haar was ook tweeling en dat leek haar zo leuk. Op haar tiende kreeg ze haar eerste typemachine en hoefde haar verhalen niet meer met de hand te worden geschreven. Dit resulteerde in een manuscript die ze op haar dertiende voor het eerst naar de uitgeverij stuurde. Het verhaal ging over een meisje dat naar een kostschool moest. Ze kreeg gelukkig wel antwoord van de uitgeverij per brief. Daarin stonden tips, maar ook het advies dat ze eerst maar haar school moest afmaken. Dit was toen der tijd een zeer teleurstellend en stom advies voor Simone. Toch liet Simone zich er niet van weerhouden verder te schrijven en op haar veertiende schreef ze haar eerste historische roman. Dit zou later op haar vierentwintigste herschreven worden tot haar boek ‘Het Amulet’. Uiteraard was Simone goed in het schrijven van opstellen op school en heeft menig klasgenootje van raad voorzien.

Haar nieuwe boek, Morgen ben ik weer thuis, is het tweede deel in de serie over Lois. Het leuke nieuws is ook, dat het al zeker is dat er een derde deel aan komt. Wanneer precies is nog niet bekend, maar al erg leuk om te horen voor de fans. Echter was Simone helemaal niet van plan om een serie te schrijven. Tot nu toe had ze steeds losstaande boeken geschreven, wat betekend dat ze steeds iets nieuws moest verzinnen. Denk hierbij niet alleen aan de verhaallijn, maar ook het karakter van de persoon, uit welke familie de persoon komt en de woonomstandigheden. Hier gaat natuurlijk veel tijd in zitten. Langzaamaan ging Simone inzien dat er ook voordelen aan een serie waren. Je krijgt namelijk als auteur de kans om een hoofdpersoon steeds verder uit te kunnen diepen. Een rechercheur is daar een perfecte rol voor zei Simone. Overigens heeft Simone heel veel hulp gehad van een tweetal rechercheurs. Door een e-mail te sturen via de algemene site van de politie kreeg ze zowaar een positieve reactie. Simone had namelijk verwacht dat de recherche wel iets beters te doen had dan een auteur helpen bij het schrijven van haar boek. De politie was juist erg enthousiast omdat ze het politie-systeem transparanter willen maken. Simone heeft hierdoor ook een ander beeld gekregen van recherchewerk. Ze zag dat men bij de politie erg gebonden is aan regels, wat zij soms ook als frustrerend ervaren. Er kan niet zomaar een huis worden binnen gevallen als er binnen om hulp wordt geroepen. Dankzij de rechercheurs weet Simone nu ook veel beter wat haar hoofdrol speelster Lois wel of niet kan doen in het boek, hoewel ze daar soms wel eens tegenin gaat. Lois doet ook wel eens dingen die eigenlijk helemaal niet mogen, maar ja wat niet weet, wat niet deert, aldus Simone.

Ook erg leuk om te weten is dat Simone ‘slechts’ twee uur per dag schrijft in de ochtend. Pas als een boek bijna voltooid is worden dit ook wat uren in de middag, maar meer meestal niet. Ze schrijft liever twee uur goed, dan een hele dag heel veel, waar ze later weer veel van moet schrappen. Het liefst schrijft ze in de herfst en winter. Ze schrijft niet intuïtief, omdat ze de kans op vastlopen te groot vindt. Alles is dus heel erg gepland, zo’n twee à drie jaar vooruit, en ze werkt zelfs aan meerdere boeken tegelijk. Voor het ene boek doet ze onderzoek en voor het andere boek schrijft ze al hele stukken. Wat ze ook doet is de laatste zin bedenken van het boek. Simone weet dan goed waar ze heen gaat schrijven. Simone houdt zelf niet van boeken waarin lang wordt uitgeweid, daarom schrijft ze boeken die ze zelf ook graag zou willen lezen. Bij haar is er ook een grens aan zaken die je als auteur schrijft. Van haar hoeft het ook niet te expliciet, zoals Karin Slaughter dit wel doet. Ze vindt niet dat een lezer hoeft te weten dat het bloed van de muur druipt. Dat begrijpen lezers ook op andere manieren wel.

Niet alleen kwam Simone aan het woord, maar ook haar nieuwe redacteur Liesbeth. Bij het boek Aan niemand vertellen hebben zij voor het eerst samengewerkt. Een leuk detail is, dat de redacteur van Simone haar boeken vroeger ook las en dat ze nu samen met Simone aan boeken mag werken. Voor velen van de aanwezige een droombaan. Een redacteur is iemand die veel meeleest en meedenkt. Simone brainstormt dan met haar over zaken als ze vastloopt in haar boek of twijfelt. Simone heeft gelukkig het boek in grote lijnen vaak al rond en denkt Liesbeth alleen nog mee met details. Bij Morgen ben ik weer thuis heeft Liesbeth wel veel gesleuteld aan het eerste hoofdstuk. Liesbeth vond het teveel los staan van het gehele verhaal. Het contact tussen Liesbeth en Simone gaat met golven en vooral tegen het einde hebben ze heel veel contact. Tussendoor gaat het soms meer over bijvoorbeeld promotiezaken.

Aan het einde mochten wij als lezers ook vragen stellen. Hieronder een aantal leuke vragen en antwoorden:

  • In een interview heb ik eens gelezen dat je nog eens een kookboek gaat schrijven met je zoon. Klopt dat? Naja, ik zeg wel vaker dingen natuurlijk. Het was eigenlijk een grapje met een serieuze ondertoon. Echter is dit wel het laatste wat mijn 17-jarige zoon op dit moment wilt, een boek schrijven met zijn moeder.
  • Heb je wel eens iets bedacht wat je dan terug las in een ander boek? Ja regelmatig. Wat je dan kunt doen is variaties op plotten bedenken, want er zijn al heel veel dingen bedacht. Een tijd geleden kreeg ik bericht van Loes den Hollander dat ik een plot in mijn boek had, wat zij ook had bedacht voor haar boekenweekgeschenk (maand van het spannende boek red.). Gelukkig was ik toen eerder (lacht).
  • Op welk boek ben je het meeste trots? Op klaarlichte dag! Het was ontzettend leuk om als auteur aan dit boek te werken. Alles klopte zo mooi en ik heb er ook de publieksprijs mee gewonnen.
  • Wordt er ook een boek verfilmd? Er zijn gesprekken gaande, maar er is nog niets concreets.

Uiteraard kon het interview niet worden beëindigd zonder een cliffhanger. Simone is namelijk weer bezig met een historisch roman. Weer iets om heel erg naar uit te kijken voor de lezers.

Na het interview werden wij verwelkomd in de prachtige tuin van de uitgeverij. Er stonden hapjes, drankjes en cupcakes klaar. Er was gelegenheid om je boek te laten signeren, een favoriet boek van Simone te kopen of je hand te laten lezen. Kortom, het was heel erg goed verzorgd en in een ontspannen sfeer kon je kletsen met Simone. Na het signeren heb ik dan eindelijk mijn mede-boekenwurmenclub-genootje Judith mogen ontmoeten. Het is eigenlijk een beetje gek om met iemand te twitteren, te mailen en te lezen terwijl je elkaar niet kent. Nu hebben we heel fijn kennis kunnen maken in deze prachtige en toepasselijke omgeving voor twee boekenwurmen.  Het was een enorm geslaagde dag, bedankt Ambo Anthos en Simone van der Vlugt.

Signeren

1375468520653


Een reactie plaatsen

Meet en Greet

Het is echt ongelooflijk, maar ik heb gewoon een prijs gewonnen. En zoals de kop al deed vermoeden, het is een meet en greet. Een meet en Simone_profiel_mei_2012greet met één van mijn favoriete schrijfsters, Simone van der Vlugt. Aanstaande vrijdag ga ik samen met een vriendin naar Amsterdam, naar uitgeverij Ambo|Anthos. Daar krijgen we, met nog een hele groep gelukkigen,  een rondleiding bij de uitgever. Tevens zal Simone worden geïnterviewd over haar nieuwste boek, ‘Morgen ben ik weer thuis. Als cadeautje krijgen we ook nog eens haar boek mee, dus ik weet al wat ik de week er na ga doen… juist, lezen! Later zal ik jullie er nog meer over vertellen en hopelijk zijn er dan ook foto’s.