Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


2 reacties

Maartje Wortel – IJstijd

Covertekst
James Dillard laat het leven over zich heen komen. Hij woont in hotels, bestelt Franse kazen en dure wijnen en gaat soms met een meisje naar bed. Maar met Marie is het anders. Voor het eerst heeft hij het idee dat er echt iets van hem gevraagd wordt. Tussen James en Marie ontwikkelt zich een uitzonderlijke liefde. Op een klein Zweeds eiland gaat het toch mis: waar James houvast vind, zakt Marie steeds verder weg in haar zelfverkozen isolement.
Niet veel later krijgt James telefoon. Monica, redacteur van een literaire uitgeverij, heeft een verzoek. Of James een boek wil schrijven. Hij stemt toe, in de hoop eindelijke verlost te worden van zijn verdriet, door opnieuw iemand te worden.

Bepaal jij wie je bent, of word je gedefinieerd door de omstandigheden?

235 pagina´sIJstijd
De Bezige Bij, Amsterdam
ISBN 978 90 234 8541 4
NUR 301

Recensie
Heel lang verheugde ik mij op het lezen van dit boek, maar ik moest in januari even geduld hebben. Ondanks mijn positieve insteek, kwam ik moeizaam door het boek heen. Waarom? Ik denk dat ik mij ergerde aan James. Zal straks uitleggen waarom.

In het boek lees je het verhaal van James Dillard, die woont in een hotel, waar zijn moeder de kosten voor betaald. Hij is ooit afgezet bij het hotel op zijn 19de, want hij moest volgens zijn moeder nu maar op eigen benen gaan staan. Op dat moment was hij officieel uit huis. Zijn moeder is een zakenvrouw die voor familiezaken erg weinig tijd heeft. Bellen met haar zoon ziet ze eerder als een verplichting in haar agenda. Haar man ziet ze nauwelijks, maar dat vind ze eigenlijk ook wel prima. De vader van James is gepensioneerd militair en woont de helft van het jaar samen met de opa van James op Hawaï. James was niet echt leger-materiaal, dus voor zijn vader best een hele teleurstelling. Je zult begrijpen wat het met een kind doet als je vader je een teleurstelling vind en je moeder je ‘dumpt’ in een hotel.

Maar dan ontmoet James Marie en wordt alles ineens een stuk vrolijker, althans voor James. Hij lijkt ineens een doel in het leven te hebben, naast Franse kazen eten en wijn drinken. Marie heeft echter zo haar eigen problemen en ze probeert die te ontvluchten door een relatie aan te gaan met James en samen met hem op een Zweeds eiland te gaan wonen. Dan komt Marie zichzelf heel erg tegen en verbreekt de relatie.

Het boek switcht steeds heen en weer tussen het heden, waarin James probeert om een boek te schrijven. Hij besluit zelfs om het hotel te verlaten en zelf te betalen voor een kamer in een hostel. En het verleden, waarin je de relatie tussen James en Marie kunt volgen.

Ik had erg veel moeite met de houding van James. Ik snap dat hij veel gemist heeft door zijn opvoeding, maar als twintiger heb je ook zelf iets over je leven te zeggen. Wat dacht je van werk zoeken? Een opleiding volgen? Ergens op kamers gaan? Hij wordt duidelijk gedefinieerd door de omstandigheden en hij probeert te bepalen wie hij is, maar erg succesvol is hij nog niet. Ik zou hem de spreekwoordelijke schop onder zijn kont willen geven! En ook een beetje liefde, zodat hij zelfvertrouwen krijgt, want daar ontbreekt het behoorlijk aan. Het is knap dat Maartje Wortel het zo heeft geschreven dat ik mij irriteer aan de situatie. Misschien heb ik door het trage begin wel gevoeld hoe James zich moet voelen. Waar begin je met je eigen leven inrichten als je zo bent opgevoed? Hoe doorbreek je dit? Nu ik het boek uit heb, vind ik het boek eigenlijk steeds boeiender worden.

Hier kun je lezen wat mijn mede-bloggers van dit boek vonden.

Mijn muzikale bijdrage aan dit boek is:

Ik lees Nederlands (2014) - groot

Advertenties


8 reacties

Christophe Vekeman – Marie

Covertekst 

Gedurende twee gelukkige jaren is het liefste meisje van de wereld, Marie geheten, in het leven van ‘de dokter’ geweest. Sinds zij er niet meer is, slijt hij zijn dagen in een toestand van rouw die van geen wijken wil weten. Ondertussen gaat in Abraham, een piepklein en hoogst eigenaardig dorpje in het midden van een desolaat moerasgebied, het leven verder. En het leven blijkt voor maar heel weinig mensen veel goeds in petto te hebben…

189 pagina´s9789029588539-christophe-vekeman-marie-178
Uitgeverij De Arbeiderspers, Utrecht – Amsterdam – Antwerpen
ISBN 978 90 295 8853 9
NUR 301

Recensie

Het boek start met onder andere de ontmoeting tussen Marc a.k.a. de dokter en Marie. Hij geeft Marie een lift waarmee hun relatie, als je het zo mag noemen, begint. Je ontmoet tevens de twee enorme broers van Marie. Maar op een dag overlijdt Marie in haar slaap en is Marc ontroostbaar, zijn liefste meisje van de wereld is er niet meer.

Daarna schetst Christophe Vekeman een beeld van het dorpje Abraham met al zijn bijzondere inwoners. In dit gedeelte van het boek komt Marc niet meer voor. Je zou het dorpje kunnen omschrijven als een rariteitenkabinet of een circus zoals deze vroeger was. Een circus met ‘rare mensen’.  Ik denk hierbij aan de dikke burgemeester, die tevens de plaatselijke kroeg runt en hoofdagent is, maar ook de behaarde vrouw die dagelijks haar hele lijf moet scheren, de hoogbejaarde man die eigenlijk nog moet werken om rond te komen en de vrouw in de rolstoel die haar man oraal moet bevredigen. Het hele dorp straalt iets droevigs uit, de depressiviteit komt  je tegemoet tijdens het lezen. Iedereen in het dorp heeft wel ‘iets’ of een geheim en als dat nog niet het geval was, dan gebeurt het wel verderop in het verhaal.
Je zou kunnen zeggen dat de inwoners en de gebeurtenissen in het dorp, het gevoel van Marc na het verlies van Marie beschrijven. Ik krijg echter na het lezen van dit boek het gevoel dat de grote essentie van het verhaal aan mij voorbij is gegaan. Het was eerlijk gezegd ook niet helemaal mijn boek en heb mij er echt toe moeten zetten om het te lezen. Ik ben dan ook erg benieuwd naar de andere recensies, hopelijk geven deze mij nieuwe inzichten.

Mijn recensie sluit ik af met een nummer die ik het beste bij dit boek vind passen. Het heeft iets droevigs en geeft voor mij weer wat voor ‘Mad World’ Abraham is.