Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


1 reactie

Marijke Schermer – Noodweer

Covertekst
Emilia en Bruch zijn weliswaar gelukkig getrouwd maar hun relatie is gegrondvest op een leugen. Als ze elkaar net ontmoeten, verzwijgt Emilia een belangrijke gebeurtenis. Aanvankelijk lijkt dit hun liefde niet te belemmeren en lange tijd denkt ze dat ze ermee wegkomt. Maar door een ogenschijnlijk onbeduidend incident wordt ze geconfronteerd met de onmogelijkheid daarvan. Moet ze eerlijk zijn tegenover haar man? Of is het voor sommige dingen te laat om ze nog te openbaren?
[…] Emilia en Bruch zijn verhuisd naar de provincie en hebben als gezin een veilige cocon gebouwd. Die cocon wordt niet alleen bedreigd door Emilia’s geheim, maar ook door het stijgende water dat hun buitendijkse huis bereikt. […]

159 pagina’snoodweer
Uitgeverij Van Oorschot, Amsterdam
ISBN 978 90 282 6164 8

Recensie
Dit boek las ik op mijn vrije dag in een ruk uit, maar wat vond ik er eigenlijk van?

Lees verder


4 reacties

Edna Ferber – Het purperen land

Covertekst
Selina is een jonge onderwijzeres die een culturele opvoeding heeft genoten. Na de dood van haar man moet ze echter zijn boerderij draaiende zien te houden en voor haar zoontje Dirk zorgen. Dat doet ze op ambitieuze wijze, wat niet makkelijk is in de conservatieve gemeenschap van Hollandse immigranten nabij Chicago. Maar Selina is vastberaden. Ze wil voor haar zoon het intellectuele leven mogelijk maken dat ze zelf had willen leiden. Dirk heeft echter heel andere ideeën over zijn toekomst en trekt naar booming Chicago.

318 pagina’s hetpurperenland
Uitgeverij Nieuw Amsterdam, Amsterdam
ISBN 978 90 468 2145 9
NUR 302

Recensie
Het leuke van ‘een perfecte dag voor literatuur’ is dat je soms in aanraking komt met bijzondere boeken. Dit is er zo’n eentje. Het boek kwam al uit in 1924, maar is nu weer verkrijgbaar in een heruitgave. Een echte klassieker dus. Lees verder


2 reacties

Ellen Lina – Crash

Covertekst
‘(…) Het vliegtuig van de Italiaanse maatschappij Italiana crashte op 28 juli dit jaar bij het Italiaanse bergplaatsje Valsugana na een defect in het hydraulische systeem. Een noodlanding werd ingezet, maar deze verliep uiterst tragisch. Bij de crash kwamen 143 mensen om het leven, waaronder de voltallige bemanning en vier Nederlanders: twee vrouwen, een man en een baby. Veertien mensen overleefden de ramp, onder hen bevonden zich twee Nederlanders.’

Ontmoet Anna Kranenburg. Eenendertig jaar, eigenaresse van een kookwinkel en overlevende van de ramp met IT 642. Naast haar zat Jesse Wilgers, drieëndertig jaar, partner bij Boulder Maze Accountancy op Wall Street, New York. Hij is de tweede Nederlandse overlevende.

Nadat Anna is aangeschoven bij De Avondshow, om naar aanleiding van een nieuwe vliegramp geïnterviewd te worden over de crash die zij overleefde, gebeurt het onmogelijke. Haar verhaal komt terecht bij Ruben Partier, die er vervolgens voor zorgt dat de levens van Anna, haar man Daan en van Jesse, nooit meer hetzelfde zullen zijn. Ruben krijgt het voor elkaar om geheim na geheim te ontrafelen. Wat heeft hij met de crash te maken? Wat hebben Anna en Jesse met elkaar te maken? Wat gebeurde er aan boord van IT 642, voordat het toestel neerstortte?

Wees gewaarschuwd … Brace for impact.

361 pagina’scrash
Uitgeverij Ellessy, Arnhem
ISBN 978 90 866 0321 3

Recensie
Als hekkensluiter van de blogtour van Crash, voel ik enige druk ;). De blogtour startte al in oktober en je wilt er natuurlijk uit met een knal.

Ik hield het boek voor het eerst in handen op de boekpresentatie in november. Ik kon niet wachten om te beginnen en mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Lees verder


1 reactie

Clélie Avit – Ik ben er

Covertekst
Elsa is in coma. Al zeven maanden lang voelt ze niets meer: geen koud, geen pijn en vooral geen angst.
Thibault wordt gekweld door verdriet en woede, sinds de dag dat zijn broertje een auto-ongeluk veroorzaakte waarbij twee jonge meisjes omkwamen.
Als hij – geteisterd door slaaptekort – de verkeerde ziekenhuiskamer binnenloopt, ziet hij Elsa roerloos in haar bed en besluit tegen haar te praten. Ze praat niet terug, maar hij weet zeker dat ze hem hoort. Terwijl de doktoren, vrienden en familie hun hoop voor Elsa’s herstel verliezen, groeit in Thibault juist de overtuiging dat ze voor elkaar bestemd zijn. Maar kan liefde echt alles overwinnen?

256 pagina’s Ik ben er
Xander Uitgevers BV
, Amsterdam
ISBN 978 94 0106 454 3
NUR 301

Recensie
Omdat dit een boek is dat van mijn eigen leesstapel komt schrijf ik nu geen uitgebreide recensie. 

Dit boek kreeg ik ongeveer een jaar geleden toegestuurd van Uitgeverij Xander en afgelopen zomer nam ik eindelijk de tijd om het boek te lezen. Nu leek het mij de ideale tijd om er over te bloggen.  Lees verder


1 reactie

Matthijs Kleyn – Ik zie je

Covertekst
Fender is een nostalgische jongen, begin dertig, die tegen beter weten in zijn eigen videotheek runt. Als Lisa op zijn pad komt, voelt hij zich voor het eerst sinds de breuk met zijn ex eindelijk weer tot leven komen. Lisa is prachtig maar ook ongrijpbaar; hun liefde puur maar stormachtig. Fender leeft voor films en het zoeken naar bewijs dat Elvis nog steeds leeft. Lisa wil alles uit het leven halen en doet dat met vrienden, muziek en drugs.

Hoe sterk kan liefde zijn als de ander steeds probeert te vluchten? . […]

288 pagina’sIk zie je
Uitgeverij Meulenhoff, Amsterdam
ISBN 978 90 290 9052 0
NUR 301

Recensie
Fender runt zoals gezegd een videotheek, maar die loopt niet zo geweldig. Fender heeft daardoor veel tijd om zelf films te kijken en weet daar ook veel van. Net als van muziek en met name van Elvis. Hij is er heilig van overtuigd dat hij nog leeft en bestudeerd tot in den treuren video’s om dit te bewijzen.
Fender leidt een vrij rustig leven en alleen vriend Philip is er om af en toe wat reuring in aan te brengen. Philip houdt wel van wat bier, drugs en dames op zijn tijd.

Ik haal mijn telefoon uit mijn broekzak. Onder een nummer dat ik niet ken, staan drie woorden. Ik zie je. p.17

Dan ineens komt Fender Lisa tegen en zij zal zijn leven voorgoed veranderen. Hij gaat met haar naar feestjes, heeft veel seks met haar en ontdekt de wereld van drugs. Lisa houdt er van om zo nu en dan een ‘nakkie’ te nemen, ofwel een lijntje. Fender wil zelf niet en hij weet eerst niet zo goed wat hij daar van vind. Lisa en Fender zijn continue in een soort strijd van afstoten en aantrekken gewikkeld. Ze willen elkaar niet kwijt, maar doen steeds dingen waarbij ze elkaar pijn doen. Ondertussen probeert hij zijn hoofd boven water te houden met zijn videotheek. Lisa brengt echter niets in het laatje en probeert haar droom als actrice na te jagen. Het gekke is dat ze geen voorbeelden heeft van rollen die ze graag zou willen spelen, of actrices waar ze zich mee vergelijkt. Eigenlijk is het acteren alleen maar een vlucht om niet zichzelf te hoeven zijn. Maar Fender, Fender ziet haar en zij ziet hem.

Dit is een zeer interessante roman, als je tenminste door de hoeveelheid seksscene’s heen kan kijken. In het begin had ik daar wat moeite mee, maar gedurende verhaal ging het afstoten en aantrekken van Fender en Lisa steeds meer de boventoon voeren. Het wordt dan psychologisch en tegelijkertijd ontroerend. Twee jonge mensen die knokken om hun leven op de rit te krijgen en te houden.
Als je het boek gaat lezen, dan zul je zien dat de cover echt prachtig is gekozen. De schrijfstijl van Kleyn is duidelijk en soms ruw, maar hij weet toch te ontroeren. Het einde was erg verwarrend en ik weet eigenlijk nog steeds niet hoe het nu precies zit. Het is natuurlijk heel erg irritant als een boek zo eindigt, maar ook ontzettend knap dat een boek mij daarna nog zo’n tijd kan bezighouden.

Bedankt Meulenhoff uitgeverij dat ik dit boek mocht lezen!


2 reacties

Basje Bender – Brussel

Covertekst
Elvie is zevenentwintig en werkt in Brussel, waar de apéros in het Frans zijn en het bier met een scheutje grenadine wordt gedronken. Het leven in de bubble van Europese ambtenaren en lobbyisten bevalt haar prima. De mannen met wie ze uitgaat beschouwt ze als onderhoudende passanten die etentjes betalen en de avonden vullen. In de weekends maakt Elvie lange wandelingen en observeert ze de stad en de mensen. Brussel voelt als de ultieme ontsnapping: de recepties, het netwerken en de zwervers op straat kunnen Elvie niet echt raken.

Dat verandert wanneer ze de Vlaamse kunstenares Camille ontmoet. Elvie weet zich niet goed raad met haar verwarde gevoelens voor iemand die net zo ongrijpbaar is als zijzelf. Hun vriendschap is licht en mooi als een zeepbel, maar blijkt ook even kwetsbaar.

208 pagina’s Brussel
Uitgeverij Meulenhoff, Amsterdam
ISBN 978 90 290 9029 2
NUR 301

Recensie
Het boek van mei voor ‘een perfecte dag voor literatuur’ is Brussel. De cover sprak mij direct aan.

Elvira, zoals Elvie eigenlijk heet, woont in Brussel en is daar lobbyist. Ze woont daar in haar eigen ‘bubbel’ zoals ze dat beschrijft, de ‘Eurobubble’. In deze stad gaan de zaken net even anders. Naast dat het een grijze stad is, met grijze pakken en grijze gebouwen is het een wereld op zich. Als lobbyist ga je feestjes en meetings af en praat je met mensen die je niet per se aardig vind, maar het gaat erom dat je connecties maakt. Haar huisgenootje vind de stad maar niks, maar Elvie voelt zich er thuis. Ze gaat op in haar vrije weekenden de stad in, wandelt en bekijkt dingen in de stad die anderen niet zien. Want als ze wandelt probeert ze alles te zien, daarom slentert ze graag. Ondertussen papt ze her en der aan met mannen. Maar er is maar één echte man in haar leven.

“Harald, dat had ik eigenlijk nog niet gezegd, is mijn knuffelbeest. Harald is een nijlpaard.” p. 32

Maar dan ineens komt er een vrouw in haar leven. Na hun ontmoeting ontstaat er een soort vriendschap, maar tegelijkertijd ontwikkelt Elvie ook bepaalde gevoelens. Gevoelens die ze niet eerder kende en die haar in de war maken. Ze kan Camille maar niet uit haar gedachten zetten, maar contact opnemen durft ze ook niet. Wat moet ze doen?

Dit boek is een mooie beschrijving van een jonge vrouw in Brussel. Ze weet op een humoristische wijze te schetsen hoe haar leven in Brussel eruit ziet en wat het voor haar betekent. Geregeld moest ik even gniffelen, vooral als het gaat over haar nijlpaard Harald. Haar zinnen zijn soms tegen het poëtische aan en lezen fijn weg, dus het boek had ik dan ook binnen no-time uit. Ondanks de kleine spanning rondom Camille is er geen enorme climax in het boek en kabbelt het boek wat voort. Maar eigenlijk vond ik dat helemaal niet erg. Ik zat samen met Elvie in een bubbel, waar ik mij een paar uur in het grijze Brussel heb gewaand.

Bedankt Uitgeverij Meulenhoff dat ik dit boek mocht lezen!

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

“Ze zijn slim, die doeken van Magritte, of eigenlijk meer gelikt. Het appelleert aan wat de mensen willen, het is BLØF in olieverf, je ziet wat er kraakhelder is uitgebeeld maar echt begrijpen doe je het niet, kun je het ook niet omdat het niet echt iets betekent.” p.116

Mijn muzikale ondersteuning deze keer:

 


5 reacties

Rowan Coleman – Twintig regels liefde

Covertekst
Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in – hoe werkt een wasmachine? – en soms ouderlijk advies – hoe word je een goede vader? Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen. Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief waarvan ze vindt dat ze die op tijd moet posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop…

350 pagina’s Twintig regels liefde
Uitgeverij Boekerij, Amsterdam
ISBN 978 90 225 7599 4
NUR 302

Recensie
Je hebt vast al veel recensies over dit boek voorbij zien komen. Iedereen is heel erg lovend. De vraag is natuurlijk of ik dat ook ben.

Dit boek beschrijft het verhaal van meerdere hoofdpersonen die die gedurende het boek met elkaar verbonden raken. Stella is de hoofdpersoon en is verpleegster in een hospice. Daar liggen voornamelijk mensen die in de winter van hun leven zijn en in een huiselijke omgeving zullen sterven. Met veel liefde en geduld staat Stella deze mensen en hun familieleden en vrienden bij. Ooit is ze begonnen om de laatste woorden voor een stervende patiënt op papier te zetten. Dit is langzaam uitgebreid en is ze dat voor meer patiënten gaan doen.

Stel je leven niet uit. Ik weet wat ik net over jongens gezegd heb, maar later, over een hele tijd, moeten jullie niet denken dat je te jong bent om verliefd te worden, om je te settelen, om kinderen te krijgen, om een wereldreis te maken, om een popster te worden of om het geneesmiddel tegen verkoudheid te ontdekken. Wacht nergens mee – doe het gewoon. Het juiste moment bestaat niet, alleen het nu bestaat. Het goede moment is altijd nu. p.110

We zijn zestien jaar lang buren van elkaar geweest, en ik wilde u dit graag zeggen: u bent een irritante, pompeuze, stomme, bekrompen zak. p. 132
Stella draait alleen maar nachtdiensten in het hospice. Daar is op zich niets mis mee, ware het niet dat ze daarmee iemand probeert te ontlopen. Haar man is een militair, maar is tijdens een missie gewond geraakt. Hij is als een ander mens terug gekomen van de missie. De liefde die tussen hun ooit zo vurig en liefdevol was, is als een nachtkaars gedoofd. Haar man kan haar nabijheid niet verdragen en daarom geeft ze hem de ruimte in de hoop dat hij ooit weer de oude zal worden. Voor een van haar patiënten schrijft Stella een brief, een brief die heel lang in haar zak zal branden. Ze mag hem pas versturen als deze mevrouw is overleden. Dit druist in tegen haar gevoel, wat wordt versterkt door haar eigen situatie thuis.

In het hospice ligt ook Hope. Zij ligt daar niet om te sterven, maar om even bij te komen na een heftig periode door een ontsteking. Dit kreeg ze boven op haar taaislijmziekte. Deze ziekte zorgt ervoor dat deze jonge vrouw nauwelijks nog dingen kan doen die een jonge mooie vrouw op die leeftijd hoort te doen. Gelukkig is daar haar beste vriend Ben. Hij bezoekt haar iedere dag en probeert haar en de andere patiënten te vermaken. Ze worstelt met haar ziekte en ontzegt zichzelf dingen, terwijl ze meer kan dan ze denkt. Dit komt mede door haar ouders die haar heel erg beschermen. Lukt het haar om het heft weer in eigen hand te nemen?

Jaaa! Ook ik ben net zo enthousiast als al die andere lezers. Met ontroering en enthousiasme heb ik dit boek zitten lezen. En ja, als je houdt van Jojo Moyes dan is dit boek ook een aanrader voor jou. Het is met liefde geschreven over de liefde, want niets is zo mooi als dat. Rowan Coleman had iets meer dan twintig regels nodig om dat uit te leggen, maar de boodschap is bij mij duidelijk over gekomen. Ik ben fan van haar schrijfstijl, haar humor en de manier waarop ze mij heeft weten te ontroeren.

Bedankt Boekerij dat ik dit boek mocht lezen!