Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


7 reacties

Jannah Loontjens – Misschien wel niet

Covertekst
In haar nieuwe roman ‘Misschien wel niet’ beschrijft Jannah Loontjens vier dagen uit het leven van Mascha. Ze woont in Amsterdam, heeft net als haar vriend een goede baan en samen hebben ze twee kinderen. Ze leidt een leven dat exemplarisch lijkt voor deze tijd, waarin een grote keuzevrijheid en social media het leven veraangenamen, maar ook ingewikkeld maken. Mascha beleeft losbandige avonden met haar vrienden, doet haar best een goede moeder te zijn, houdt haar relatie onder de loep en heeft een geheime Facebook-affaire. Dagelijks voert ze de strijd met het nemen van haar verantwoordelijkheden. 

232 pagina’s misschien wel niet
Ambo|Anthos , Amsterdam
ISBN 978 90 263 2652 3

Recensie
Yes, het boekenseizoen van ‘ Een perfecte dag voor literatuur’ is weer begonnen en HOE!

De eerste pagina van het boek begint meteen goed. Het thema is ‘de dood’ . Mascha, haar man Tom en hun vrienden vertellen om en om de begrafenisspeech voor diegene die onder het vloerkleed ligt. In dit deel lees je duidelijk de filosofische achtergrond van Jannah Loontjens, die ze het hele boek steeds laat terugkomen. Je bent als lezer op een feestje gekomen van volwassenen die het liefst alles nog zouden willen doen als toen ze twintigers waren. Geen verantwoordelijkheden, geen baan, geen kinderen. Er wordt gerust nog een snuif genomen, terwijl hun kinderen boven op bed liggen. Daar kun je als lezer van alles van vinden en dat is eigenlijk ook wel heel boeiend. Kun je namelijk alles in het leven hebben?

Mascha wil ook alles in het leven hebben. Ze heeft een virtuele minnaar en heeft hem bij toeval op Facebook ontmoet. Nu chat ze geregeld met hem en ze delen spannende (seksuele) berichten. Rafiq is tien jaar jonger. Ik zie hem als symbool voor alles waar Mascha aan twijfelt. Het gras is continue groener, spannender, uitdagender aan de overkant. Ze is continue zoekende. Zoekende naar een moeder, een voorbeeld, een rolmodel. Eentje die ze vanaf kleins af aan niet heeft gehad. Haar moeder liep weg is nooit meer gevonden. Waarschijnlijk is deze gebeurtenis de start van het twijfelen en zoeken in het leven van Mascha. Het volgende citaat uit het boek geeft dit mooi weer.

Misschien past het moederschap niet bij me. Misschien ervaart elke moeder dat zo. Misschien ben ik niet tot het moederschap in staat omdat ik een moeder gemist heb. Misschien niet. Misschien ben ik verliefd op een man die ik nooit in mijn leven heb ontmoet, een Marokkaanse man die tien jaar jonger is. Misschien niet. Misschien zou ik mijn man moeten verlaten. Misschien niet. Misschien ben ik een briljant bacterioloog en moet ik me meer op mijn carrière richten. Misschien ook wel niet. Misschien kan ik de mensheid helpen redden door mijn onderzoek. Misschien gaat mijn man vreemd. Misschien niet. Misschien ook wel. De kans bestaat. Misschien is het wat ik verlangd heb. Misschien is dit een teken dat ik eigenlijk bij hem weg wil. Misschien durf ik het niet. Misschien wil ik het ook niet echt. [p.120]

Eigenlijk is het dilemma uit het boek nu ook heel erg actueel en ik zie het ook om mij heen. We willen een carrière, kinderen, een mooi huis, vaak op vakantie en feesten waar we kunnen. Helaas kunnen we niet altijd de perfecte moeder, echtgenoot en werknemer zijn en moeten we soms keuzes maken. En als daar de druk van social media bij komt… Jannah Loontjens schets in dit boek op een boeiende manier een onderwerp waar ik mij zeker mee kan identificeren. Het boek had ik binnen no-time uit en was een zeer aangename kennismaking met het werk van Jannah Loontjens. Ik raad het leeftijdsgenoten dan ook zeker aan omdat het zo herkenbaar is.

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

De muzikale ondersteuning is dit keer een nummer van Janis Joplin.

Maybe, maybe, maybe, maybe, maybe, dear,
I guess I might have done something wrong.

Maar ook deze, die niet kan ontbreken.

Ik lees Nederlands (2014) - groot

 


Een reactie plaatsen

José Fernanda – Weerloos

Covertekst
Achter de voordeur van het ogenschijnlijk keurige, katholieke gezin van Nanny heerst geweld, misbruik en verwaarlozing. De omgeving – buren, familie, school en kerk – heeft vermoedens maar kijkt liever de andere kant op, want Nanny’s vader is politieman. Op haar vijftiende loopt ze van huis weg, maar ze is nog niet in staat de juiste keuzes te maken. Haar opleiding loopt spaak en ze belandt na allerlei baantjes en roekeloze relaties in een ongelukkig huwelijk waar twee meisjes uit geboren worden. Als het huwelijke strandt, kan Nanny op niemand terugvallen en staat ze er weer alleen voor.
Ze hervindt haar vrijheid, maar raakt haar kinderen kwijt. De strijd is nog lang niet gestreden.
Weerloos is een waargebeurd verhaal over een gewelddadige jeugd, waarvan de effecten een leven lang blijven doorwerken.

256 pagina´sWeerloos
Uitgeverij De Kring,  Amsterdam
ISBN 978 94 915 6752 0

Recensie
Op de flaptekst staat de tekst: “Schokkend en indringend geschreven ego-document”. Dat is een ding wat zeker is na het lezen van dit boek. Het is werkelijk ongelooflijk dat niemand iets durft te doen tegen het geweld, de misbruik en de verwaarlozing waarmee Nanny te maken krijgt. Nanny heeft een oudere zus Els en dat is echt het oogappeltje van haar ouders. Naast haar broer en nog twee jongere zusjes, krijgt eigenlijk alleen Els de volledige aandacht en medewerking van haar ouders. Els doet het goed op school, ze is knap en echt een evenbeeld van moeder. Nanny daar en tegen is een heel zorgzaam en erg creatief kind, geheel het tegenovergestelde van haar zus, maar dat vinden haar ouders maar niets.

Op een gegeven moment krijgt Nanny een bak met muisjes van de buurvrouw, die thuis bij hun schoonmaakt. De moeder van Nanny vind het maar niks, maar ze mag ze houden in de kelder. Om te voorkomen dat haar ouders last hebben van de muizen, verschoont ze iedere dag de bak en voorkomt Nanny dat de muizen overlast geven qua stank. Op een dag komt Nanny thuis en zijn haar muizen weg. Een jongen heeft voor geld al haar muizen platgestampt in opdracht van haar moeder. Ze was het zat, dus moesten ze per direct weg. Dit is slechts een van de zeer pijnlijke voorbeelden. Naast de geestelijke verwaarlozing van haar moeder, ze zal nooit een knuffel krijgen van haar moeder, krijgt ze ook nog eens geregeld slaag van haar vader. Dat kan zelfs gebeuren op het moment dat Nanny een ‘kritische’ vraag stelt of iets verkeerds zegt. Dan is Nanny gelijk lastig en sleept haar vader haar mee naar de gang. Nanny rolt zich dan maar op en wacht tot het slaan en schoppen stopt. Dit gaat jaren zo. Nanny zondert zich erg af en ook op school is ze een buitenbeentje. Ook daar vinden ze haar soms maar een vervelend kind. Ik zelf zou eerder zeggen nieuwsgierig, maar in die tijd werd dat niet zo gezien. Nanny moet hard vechten voor een bestaan en haar eigen mening. Als ze is weggelopen ontmoet ze een aantal leuke jongens. Ze zijn erg lief voor haar, maar zitten in wat criminele zaken. Ik vind het heel erg knap dat Nanny hier buiten blijft. Dan na allerlei andere vriendschappen en baantjes komt ze haar man tegen. Je denkt dat er dan eindelijk wat rust in de tent komt voor Nanny, maar niets blijkt minder waar. Ook dan wordt ze gezien als een lastige echtgenote.Wat heb je nou aan een vrouw die graag haar studie aan de Kunstacademie weer wil oppakken?

Gedurende het lezen kreeg ik echt medelijden met Nanny, het is echt te gek voor woorden dat niemand echt iets heeft gedaan voor haar. Er was op een gegeven moment wel iets van hulp, maar ja… die meneer de agent slaat z’n dochter niet zomaar, ze zal het er zelf wel naar hebben gemaakt. Ik vind Nanny een hele sterke vrouw. Ondanks al die ellende weet ze toch weer een oplossing te vinden of iets aan te grijpen voor een nieuwe kans op een beter leven. Het is knap dat José Fernanda haar verhaal in dit boek vertelt en ik hoop dat lotgenoten en hulpverleners iets aan dit boek zullen hebben.

Ik lees Nederlands (2014) - groot