Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


5 reacties

Ralf Mohren – Tonic

Covertekst
Arthur Poolman is alcoholist. Hij leeft in een wereld waarin drank de baas is. Het begint met de weekends: de teugels los, alle zorgen voor even vergeten. Maar het kan niet altijd vrijdagavond zijn. De werkweek schudt hem wakker, en steeds meer heeft diezelfde drank nodig om nog te kunnen functioneren. Steeds vaker verliest hij de controle over de angst en de schaamte vanbinnen, die hem alleen maar meer, meer, méér laat drinken om te vergeten, te verdringen. Arthur valt steeds dieper, onbereikbaar voor dierbaren, tot hij de bodem raakt. Daar rest hem nog maar één keuze: nooit meer drinken of alles verliezen.

256 pagina’s Tonic
Meulenhoff Boekerij bv, Amsterdam
ISBN 978 90 290 8940 1
NUR 301

Recensie

Nog heel even wachten, want op 23 januari ligt het boek pas in de winkel. Lucky me, ik mocht hem al eerder lezen. Alleen al de cover sprak mij al aan, fris en krachtig. De inhoud is echter minder ‘fris’. Arthur Poolman houdt namelijk wel van een drankje, geen fris, maar een alcoholisch drankje. Echter blijft het er nooit bij één en ook niet bij de drie die hij zich soms voorneemt. Dit start in zijn studententijd, daar beginnen hij en zijn vrienden met drinken op vrijdagavond en kunnen zo het hele weekend doorgaan. Tja, een student die wel eens een drankje teveel op heeft, valt niet zo op. En bij Arthur al helemaal niet. Maar dan is hij afgestudeerd en heeft hij een baan als docent op een middelbare school. De scholieren mogen hem wel, maar hij staat vaak met een kater voor de klas. Hij houdt zichzelf voor dat hij het nodig heeft, de drank. Hij wordt er losser van, socialer, interessanter en leuker. Zijn vrouw Maite bedekt hem met de mantel der liefde, maar op een gegeven moment is voor haar de maat ook vol. Ze kan haar dronken man niet steeds maar redden, het breekt haar op. Op dat moment kan Arthur kiezen, de drank of zijn vrouw.

Ralf Mohren weet Arthur de alcoholist zeer geloofwaardig neer te zetten. Tijdens het lezen dacht ik bijna, dat moet Ralf ook hebben meegemaakt. De smoesjes die Arthur verzint, het stiekeme gedoe, allemaal zaken die bij een verslaafde passen. Het is interessant om te lezen dat de twee beste vrienden van Arthur weinig zeggen over het alcohol gebruik van hun vriend. Als ze elkaar zien dan doen ze eigenlijk net zo hard mee. Wanneer zegt er iemand, genoeg is genoeg? Het boeide mij om te lezen welke fases Arthur meemaakt en hoe hij er mee omgaat. Ondanks dat het boek niet ‘fris’ is, is het zeker een krachtig boek. Proost op dit resultaat!

Bedankt Meulenhoff voor dit bijzondere boek!

logo_ikleesnederlands

 

 

Advertenties


2 reacties

Graeme Simsion – Het Rosie effect

Covertekst
Don Tillman en Rosie Jarman zijn getrouwd en wonen in New York. Juist als Don wil vertellen dat Gene komt, zijn schuinsmarcherende beste vriend uit Australië, heeft Rosie nieuws: ze is zwanger.
Op zijn geheel eigen wijze verwerft de autistische Don in no time alle kennis over vader worden. Maar zijn oude zwakheden komen weer boven een brengen hem in de problemen. Terwijl hij opgaat in het perfectioneren van alle praktische details, verliest hij zijn emoties totaal uit het oog. Hij dreigt Rosie kwijt te raken op het moment dat ze hem het hardste nodig heeft.

424 pagina’s het rosie effect
Uitgeverij Luitingh – Sijthoff B.V., Amsterdam
ISBN 978 90 245 6571 9
NUR 332

Recensie
Een tijdje geleden kreeg ik spontaan van de uitgeverij dit boek opgestuurd. Echter had ik de kans nog niet gehad om ‘Het Rosie project’ te lezen. Deze heb ik toen snel gehaald en gelezen. Helaas had ik nog een hele stapel boeken liggen, maar ik zei al in mijn recensie over ‘Het Rosie project’ dat ik voor het einde van het jaar zou weten hoe het verder met Don zou gaan. En dat is gelukt :).

Als Don hoort dat hij vader wordt, dan gaan alle emotionele sluizen dicht en pakt hij het weer heel praktisch en wetenschappelijk aan. Hij krijgt tevens advies van vrienden en gaat op onderzoek uit hoe kleine kinderen bewegen. Echter zijn de wettelijke regels in New York anders dan in Australië. Don wordt opgepakt en belandt daardoor in allerlei problemen. Deze wil hij wel delen met Rosie, maar Don heeft inmiddels geleerd dat stress voor de moeder niet goed is voor de foetus. Hij besluit het dus voor zichzelf te houden. Het wordt alleen een nog groter probleem als word verwacht dat hij Rosie naar de afspraak met de maatschappelijkwerker meeneemt. Rosie is gedurende de zwangerschap druk bezig met haar promotieonderzoek en haar nieuwe studie. Echter schept dat steeds meer afstand tussen Rosie en Don, of zou er toch iets anders aan de hand zijn?

Wat was het leuk om nog geen afscheid te hoeven nemen van de grappig en lieve Don. Toch heb ik wel iets minder hard moeten lachen omdat ik al een beetje bekend was met Don. Daardoor was niet alles meer een verrassing, maar wat voorspelbaarder. Hoewel, hun nieuwe woning in een bierkelder die niet onder de grond zit, is toch wel weer verrassend. Ik heb dus iets (met de nadruk op iets) minder genoten van dit boek dan het vorige, maar dat neemt niet weg dat ik het heel erg fijn vond om het te lezen. De cirkel is nu rond en het is goed zo :).