Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


3 reacties

Paula Hawkins – Het meisje in de trein (Blogtournee A.W. Bruna)

Covertekst
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

360 pagina’s  Het meisje in de trein
A.W. Bruna Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 94 005 0388 5
NUR 305

Recensie
Als een dagelijks meisje in de trein was ik zeer enthousiast toen ik gevraagd werd om mee te doen met de blogtournee. Mijn mede-boekenwurm Judith was ook een van de gelukkige. Dus zo combineren we de blogtournee met ons boek van de maand in de Boekenwurmenclub. 

Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken, allemaal uit het perspectief van een andere vrouw. Het eerste hoofdstuk begint bij Rachel, de andere vrouwen hou ik nog even geheim. Rachel reist dagelijks naar haar werk met de trein en die stopt tijdens de rit altijd op dezelfde plek. Rachel heeft dan ook een vaste plek in de trein zodat ze in het huis van Jess en Jason kan kijken. Ze bedenkt hele verhalen rondom Jess en Jason, wat ze doen, wat ze zeggen ze tegen elkaar, en zo vormt het paar het ideaalbeeld van Rachel. In diezelfde straat woont ook de ex van Rachel, hij heeft haar verlaten voor een knapper en vruchtbaarder exemplaar. Hij woont nu samen met haar in het huis wat ooit van Rachel was. Rachel hield van het huis aan het spoor, maar nu woont ze bij een oud studiegenootje op kamers bij gebrek aan beter. Na de scheiding met haar ex is het slechter met Rachel gegaan. Naast dat ze van een stevige borrel houdt, is ze inmiddels ook ontslagen. Toch neemt ze iedere dag de trein naar haar werk om de schijn op te houden voor haar huisgenootje.

En dan komt die dag. Ze kijkt uit naar het moment dat de trein stopt voor het huis van Jess en Jason, maar het is anders dan anders. Niet veel later blijkt dat Jess, die eigenlijk Megan heet, is verdwenen. Rachel besluit om wat ze heeft gezien aan de politie te vertellen in de hoop hiermee Jess te helpen. Niets blijkt minder waar, want wie gelooft er een alcoholist? Wie gelooft de vrouw waarover veel klachten bij de politie liggen, klachten van de nieuwe vriendin van je ex…

Wat een boeiend onderwerp voor een thriller. Je zit in de trein en je bent getuige van iets waardoor je wordt meegezogen in een hels verhaal. Ik heb het in al die jaren dat ik met de trein ga nog niet meegemaakt. Ik vind het onderwerp van Paula Hawkins goed gekozen, want het is erg origineel. Echter werd tijdens het lezen mijn enthousiasme wel iets getemperd, want het was minder spannend dan ik dacht. Dat kwam omdat de scenes waarin Rachel worstelt met haar alcoholisme de spanning voor mij uit het verhaal haalde en het eerder een psychologische roman werd. Dat vind ik geen probleem, maar ik had verwacht dat het boek heel erg spannend zou zijn. Dat is eigenlijk het enige minpuntje, want verder is het een zeer origineel boek. Ik ga nu minder lezen in de trein en vaker uit het raam staren in de hoop dat ik ook een Jess en Jason tref.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.

Advertenties


2 reacties

Benjamin Constable – De drie levens van Tomomi Ishikawa

Covertekst
Tomomi Ishikawa is dood en haar beste vriend Ben erft haar laptop. Daar staan wonderlijke aanwijzingen op en Ben denkt dat er meer achter haar zelfmoord zit.Tomomi leidt hem naar pakketjes die ze voor hem heeft verstopt op vreemde plekken in Parijs: onder een bankje in een onbekend park, in een verlaten metrostation en in een beroemd beeld van stilstaande klokken. Na de uitgebreide speurtocht door Parijs, voert ze hem op een nog spannender tocht naar New York. Ben put troost uit deze afleiding maar als hij in New York vermoedt dat iets niet klopt, wordt de sfeer grimmig. Wat wil Tomomi van hem? Wordt hij vermaakt of bespeeld?

302 pagina´sDe drie levens van...
Nieuw Amsterdam Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 90 468 1588 5
NUR 302

Recensie

Dit boek beschrijft het verhaal van een vriendin, een avonturierster en een moordenares. En dan niet perse in deze volgorde. Ben is een goedzak en na het krijgen van de afscheidsbrief van Tomomi haalt hij haar laptop op in haar huis. Na wat snuffelen in haar laptop besluit hij op onderzoek uit te gaan naar de aanwijzingen die ze hem via brieven/ bestanden op de laptop geeft. Je zou als buitenstaander denken, waarom volg je de aanwijzingen op van iemand die is overleden? Je hebt namelijk zelf ook een keus, dat maakt dat Ben een goedzak is. Ik denk dat het voor Ben een houvast is om de vriendschap die zij hadden te kunnen blijven beleven. Om terug te kunnen gaan naar herinneringen en de leuke dingen ze deden of soms juist niet deden. Ook het roken van een sigaret in een kleine steeg midden in het holst van de nacht behoorde tot een van hun bezigheden.

Door de speurtochten van Ben door Parijs met de aanwijzingen van Tomomi leer je zelf ook meer over de stad. Ik ben er namelijk nog nooit geweest en het lijkt mij wel boeiend om de kleine pleintjes en parkjes die Ben bezoekt met eigen ogen te zien. Het klinkt allemaal erg vrolijk zo (ondanks het overlijden van Tomomi), maar eigenlijk heeft het verhaal ook iets tragisch. Tomomi verstopt her en der aantekeningen van gebeurtenissen uit haar verleden die Ben op de gekste plekken in Parijs en later in New York vind. Deze aantekeningen beschrijven erg vaak een moord op iemand uit de directe omgeving van Tomomi. Is het waar dat zij echt een moordenares is? Of heeft ze de verhalen voor Ben verzonnen? In New York neemt het verhaal een steeds grimmigere wending en dat maakt ook dat je niet meer op wilt houden met lezen. Hoe zit dan nu met Tomomi, is ze een avonturierster of toch wel een moordenares? Dit boek is verwarrend, gek, absurd en mooi. Lezen dus!

Wat mijn mede-bloggers van het boek vinden lees je hier.

Tijdens het lezen van dit boek kreeg ik deels een Amelie gevoel. Als je deze Franse film nog niet hebt gezien, dan kan ik je het echt aanraden. Alleen al voor de muziek wil je deze film zien.
Je voelt in het boek een bepaalde liefde tussen Ben en Tomomi. Of het de liefde is tussen twee geliefden is niet geheel duidelijk, ik denk eerder een haat-liefde-verhouding. Maar het stiekem verstoppen van aanwijzingen in Parijs voor een geliefde deed mij heel erg denken aan de film. Vandaar dat ik de soundtrack van deze film heb gebruikt als bijpassend nummer.


7 reacties

Wat ga ik lezen in januari?

Aller eerst de beste wensen voor het nieuwe jaar. Dat het maar een mooi, gezond en liefdevol jaar mag worden!

Natuurlijk mag daarbij boeken lezen niet ontbreken. Ik zal nu iedere maand een berichtje posten met de boeken die op de planning staan voor die maand. Hopelijk krijg ik zo mijn nog te lezen mandje leeg dit jaar (is dat überhaupt wel mogelijk?). Naast de boeken die ik lees voor ‘De boekenwurmenclub’, ‘Een perfecte dag voor literatuur’ en de recensieboeken, heb ik natuurlijk ook nog zelf boeken aangeschaft.

Deze boeken staan voor deze maand op de planning:

Januari

 

 

 

 

 

 

 

Ik begin met De drie levens van Tomomi Ishikawa van Benjamin Constable. Op 15 januari blog ik er over met heel veel andere bloggers in het kader van ‘Een perfecte dag voor literatuur’. Daarna ligt de keuze nog helemaal open.
De Koningin van de Nacht van Yvonne Keuls lees ik ook voor ‘Een perfecte dag voor literatuur’, maar kan ik ook gebruiken voor mijn uitdaging, ‘Ik lees Nederlands!’. Vallen als het heet is van Jelmer Jepsen, heb ik een tijdje geleden gewonnen en wil ik dus erg graag lezen. Het boek van Rob van Spanje is een recensieboek waar ik erg benieuwd naar ben. Kortom, een afwisselend stapeltje. Wat gaan jullie lezen?