Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


7 reacties

Sarah Meuleman – De zes levens van Sophie

Covertekst
Een roman over vriendschap, familie en verraad.

België, jaren negentig, het tijdperk-Dutroux. Hannah en Sophie zijn twaalf en delen alles met elkaar, zoals alleen twaalfjarige meisjes dat kunnen. Als Hannah valt voor de charismatische Damiaan, verandert hun vriendschap. Dan, na een nachtelijk feest in het dorp, komt Sophie niet meer thuis.

Achttien jaar later woont Hannah in New York. Ze is succesvol als columnist voor een modeblad, maar besluit het roer drastisch om te gooien. Ze trekt zich terug in een kamer in Brooklyn om een biografie te maken over beroemde schrijfsters: Agatha Christie, Barbara Follett, Virginia Woolf. Drie vrouwen die worstelden met vragen over familie, trouw en ambitie; drie schrijfsters die op een dag spoorloos verdwenen.

Hannah’s zoektocht naar de vrouwen roept vragen op die ze lang heeft verborgen. Wat is er die nacht gebeurd met Sophie? Waarom heeft ze haar laten gaan? Wat weet Hannah? […]

288 pagina’s  De zes levens van Sophie
Lebowski Publishers, Amsterdam
ISBN 978 90 488 2062 7
NUR 301

Recensie
Iets later dan gepland begon ik aan dit boek, maar het was het wachten waard. Daarmee verklap ik al gelijk wat ik van het boek vind, maar dat mag de (lees-)pret niet drukken.

De foto op de voorkant bleek zeer treffend te zijn gekozen. Op de foto zie ik een Sophie. Sophie is een meisje wat altijd onverzorgd op school komt. Vlekken in haar kleren, ongekamd haar en ze stinkt soms ook een beetje. Hannah haar beste vriendin merkt daar helemaal niets van en samen hebben ze grootste lol. Sophie besteed zoveel mogelijk tijd bij Hannah thuis, want daar is een vader die er altijd is en een moeder die voor hen zorgt. De band tussen de twee vriendinnen verandert zodra ze naar de middelbare school gaan. Hannah is populair bij de jongens en ook meiden. Ze krijgt een vriendje, gaat uit en heeft geen oog meer voor Sophie. Sophie is niet geïnteresseerd in uitgaan en vriendjes, ze wil alleen haar vriendschap met Hannah. Een vriendschap waar Sophie zich aan vastklampt, want het is alles wat ze heeft. Op een avond loopt dit op een ruzie uit en Sophie verdwijnt.

Vele jaren later blikt Hannah terug. Ze heeft inmiddels carrière gemaakt in New York, maar is niet gelukkig. Ze verbreekt haar relatie, zegt haar baan als columniste op en trekt in een kleine studio zonder meubels. Ze heeft het plan om een boek te schrijven over drie beroemde schrijfsters. Ze krijgt het boek echter moeilijk op papier en eigenlijk blijkt dat deze schrijfsters, Hannah, maar ook Sophie veel overeenkomsten vertonen met elkaar. Allemaal hebben ze een leven geleid dat ze moesten leiden, maar niet wilde leiden. Vrouwen die graag dingen wilden in het leven, maar niet mochten, niet konden.

De vrouwen zijn verbonden door hun dramatiek, hun tragiek en hun ellende. Knokkend en strijdend om daar te komen waar ze willen komen, maar daar niet of nauwelijks in slagen. Het is knap hoe Meuleman deze vrouw met elkaar weet te verbinden terwijl ze op het eerste gezicht geen band met elkaar blijken te hebben. Meuleman bleef mij bij het verhaal betrokken houden en ik kon het boek met moeite wegleggen. Als dit je debuut is, wat komt er dan nog meer?

logo_ikleesnederlands

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning deze keer:

Advertenties


4 reacties

Christiaan Weijts – De linkshandigen

Covertekst
Wanneer Simon Sinkelberg, beter bekend als cartoonist Zink, breekt met de redactie van zijn krant, gaan alle remmen los. Hij scheurt weg in zijn auto en neemt een jonge vrouw mee die met een cellokoffer staat te liften. Wat volgt is een dollemansrit die steeds mysterieuzere trekken krijgt, zeker wanneer Simons verleden hem onderweg komt inhalen. Waar wil de celliste heen? En wat zou er werkelijk in haar koffer zitten? De linkshandigen is een even groteske als meeslepende roman over het karikaturale, over ironie, privacy en ‘de sinistere gave van de linkshandigheid’.

191 pagina’s  De linkshandigen
Uitgeverij  De Arbeiderspers, Amsterdam
ISBN 978 90 295 8966 6
NUR 301

Recensie
Vol enthousiasme begon ik aan het boek wat zeer humoristisch is vormgegeven. Echter belande ik vlak daarna in een periode die iedereen vroeg of laat een keer mee zal maken. Ik hoop alleen niet zoals ik dat nu heb meegemaakt. Na mijn eerste dag in dit boek zat ik ineens aan het sterfbed van mijn oma. Dat ze een heel mooi en lang leven heeft gehad zal ik zeker niet bediscussiëren, alleen de manier waarop ze is gegaan wel. Dat je op je 84ste een heup breekt snap ik nog en dat je heel goed uit de operatie komt ook. Ze probeerde ondanks haar dementie de draad weer op te pakken. Ze had zelfs al fysiotherapie gehad. Maar de complicaties die zeer onverwachts kwamen voor iedereen, snap ik niet. Een maagbloeding en ook nog een longontsteking. Hoe verzin je het? Beter worden ging ze niet meer, we konden alleen nog de pijn laten bestrijden. Het werd morfine. Toen ik aankwam in het ziekenhuis was ze nog bij kennis, maar slecht aanspreekbaar. Ik zag gelukkig wel herkenning in haar ogen toen ik bij haar kwam staan. Daarna is ze in een diepe slaap gegleden die nog twee hele dagen heeft geduurd. Ten overstaan van de familie kon ze na die lange strijd eindelijk loslaten en is ze aan een nieuw avontuur begonnen.

Gedurende die dagen heb ik geprobeerd ook het avontuur van Simon en de celliste Katharina te volgen. Ik moet eerlijk bekennen dat de beelden die ik bovenstaand heb beschreven meer op mijn netvlies stonden dan de letters die ik las. Dat doet overigens niets af aan het werk van Weijts. In een andere situatie had ik vast zaken gezegd zoals dat ik het verhaal van Simon bijzonder vind. Dat ik benieuwd ben waarom hij zo op de vlucht is of waar hij naar opzoek is. Dat hij zaken probeert goed te doen, maar het eigenlijk ook heel erg verknalt. Dat ik het boeiend vind dat hij met bepaalde zaken kan leven en dat ik mij afvraag of dat werkelijk zo is. En dan niet te vergeten Katharina. Een moeilijk te doorgronden personage, die mondjes maat zaken over haarzelf los laat. Het enige wat ze op het eerste gezicht gemeenschappelijk hebben is hun linkshandigheid.

Donderdag nemen we afscheid van mijn oma en dit boek zal mij altijd blijven herinneren aan deze periode.

logo_ikleesnederlands

 

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Dit keer geen muzikale ondersteuning.