Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


1 reactie

Daphne Deckers – Alles is zoals het zou moeten zijn

Covertekst
Als Iris na de geboorte van haar zoontje in de steek wordt gelaten door haar jeugdliefde, moet zij als alleenstaande moeder op zoek naar nieuw geluk in de competitieve televisiewereld. Samen met haar twee beste vriendinnen (en een even aantrekkelijke als ongrijpbare hondenuitlater) vindt Iris langzaam maar zeker haar evenwicht terug. Maar niet voordat ze heeft afgerekend met haar overspelige ex, een valse collega en een onwillige hond – waarbij ook nog een lang begraven familiegeheim wordt ontrafeld. 

381 pagina’s  alles is zoals het zou moeten zijn
Uitgeverij Carrera, Amsterdam
ISBN 978 90 499 5245 7
NUR 301

Recensie
Lang was ik nieuwsgierig naar dit boek, omdat ik heel af en toe de column van Daphne Deckers in het blad Vrouw lees. Ze heeft een bepaalde schrijfstijl die mij aanspreekt. Ze schrijft met humor, soms met wat sarcasme en een beetje zelfspot. Toen ik dit boek op een editie van het Boekenfestijn zag liggen, nam ik het mee. Nu is dit het boek van de maanden maart en april van Judith en mij. 

Iris is net bevallen van Pieter junior als Pieter senior zich afvraagt of Pieter Jr. wel van hem is. Iris is compleet overvallen, want hun leven is toch perfect. Pieter is arts, Iris werkt voor de televisie, ze hebben een groot huis, dikke auto en genieten van het leven. Het enige wat nog ontbrak was een liefdesbaby. De twijfel van Pieter Sr. komt niet zomaar ergens vandaan… hij blijkt al een tijd een affaire te hebben met een co-assistente. De wereld van Iris staat op z’n kop. Pieter vertrekt naar Afrika om samen met zijn co-assistente ontwikkelingswerk te doen en Iris blijft achter met Pieter Jr. Iris besluit Pieter voortaan Milan te noemen, een van de vele dingen die ze uit wraak op haar ex doet. Lang hoopt ze dat Pieter terugkomt, maar aan de andere kant heeft ze ook een gruwelijke hekel aan hem. Haar vriendinnen proberen Iris weer op de kaart te zetten. Ze bouwen een account voor haar bij verschillende datingsites, maar dat is geen groot succes, want de liefde is veel dichterbij dan Iris denkt.

Ondanks dat het boek vrij dik is, las ik het boek in no-time uit. Maar ik zal eerlijk met je zijn, het is geen boek met heel veel diepgang of maatschappelijke vraagstukken. Het is wel een heerlijke chicklit met de humor die ik van Daphne Deckers ken. Iris is een lekker gek mens die zich soms iets teveel door haar emoties laat meeslepen. Er is drama, verdriet, vriendschap en liefde, een heerlijke combinatie. Het is een boek dat je op een zonnige lentedag in de tuin of op een terras lekker wegleest.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.

logo_ikleesnederlands

 

 

 

Advertenties


2 reacties

Graeme Simsion – Het Rosie effect

Covertekst
Don Tillman en Rosie Jarman zijn getrouwd en wonen in New York. Juist als Don wil vertellen dat Gene komt, zijn schuinsmarcherende beste vriend uit Australië, heeft Rosie nieuws: ze is zwanger.
Op zijn geheel eigen wijze verwerft de autistische Don in no time alle kennis over vader worden. Maar zijn oude zwakheden komen weer boven een brengen hem in de problemen. Terwijl hij opgaat in het perfectioneren van alle praktische details, verliest hij zijn emoties totaal uit het oog. Hij dreigt Rosie kwijt te raken op het moment dat ze hem het hardste nodig heeft.

424 pagina’s het rosie effect
Uitgeverij Luitingh – Sijthoff B.V., Amsterdam
ISBN 978 90 245 6571 9
NUR 332

Recensie
Een tijdje geleden kreeg ik spontaan van de uitgeverij dit boek opgestuurd. Echter had ik de kans nog niet gehad om ‘Het Rosie project’ te lezen. Deze heb ik toen snel gehaald en gelezen. Helaas had ik nog een hele stapel boeken liggen, maar ik zei al in mijn recensie over ‘Het Rosie project’ dat ik voor het einde van het jaar zou weten hoe het verder met Don zou gaan. En dat is gelukt :).

Als Don hoort dat hij vader wordt, dan gaan alle emotionele sluizen dicht en pakt hij het weer heel praktisch en wetenschappelijk aan. Hij krijgt tevens advies van vrienden en gaat op onderzoek uit hoe kleine kinderen bewegen. Echter zijn de wettelijke regels in New York anders dan in Australië. Don wordt opgepakt en belandt daardoor in allerlei problemen. Deze wil hij wel delen met Rosie, maar Don heeft inmiddels geleerd dat stress voor de moeder niet goed is voor de foetus. Hij besluit het dus voor zichzelf te houden. Het wordt alleen een nog groter probleem als word verwacht dat hij Rosie naar de afspraak met de maatschappelijkwerker meeneemt. Rosie is gedurende de zwangerschap druk bezig met haar promotieonderzoek en haar nieuwe studie. Echter schept dat steeds meer afstand tussen Rosie en Don, of zou er toch iets anders aan de hand zijn?

Wat was het leuk om nog geen afscheid te hoeven nemen van de grappig en lieve Don. Toch heb ik wel iets minder hard moeten lachen omdat ik al een beetje bekend was met Don. Daardoor was niet alles meer een verrassing, maar wat voorspelbaarder. Hoewel, hun nieuwe woning in een bierkelder die niet onder de grond zit, is toch wel weer verrassend. Ik heb dus iets (met de nadruk op iets) minder genoten van dit boek dan het vorige, maar dat neemt niet weg dat ik het heel erg fijn vond om het te lezen. De cirkel is nu rond en het is goed zo :).