Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


3 reacties

Graeme Simsion – Het Rosie project

Covertekst
De autistische Don Tillman doceert genetica aan de universiteit. Hij is superintelligent, kan geweldig koken en is op zoek naar een vrouw. Door zijn sociale onhandigheid is hij echter nooit verder gekomen dan een eerste date. Met behulp van een zestien pagina’s tellende vragenlijst hoopt hij zijn perfecte partner te vinden.
Dan komt Rosie Jarman in zijn leven: verre van perfect, maar wel intelligent en mooi. En ze is ook op zoek naar haar biologische vader – een zoektocht waar Don haar misschien bij zou kunnen helpen.

330 pagina’s het rosie project
Uitgeverij Luitingh – Sijthoff B.V., Amsterdam
ISBN 978 90 210 1572 9
NUR 302

Recensie
Een tijdje geleden kreeg ik van de uitgeverij ‘Het Rosie effect’ spontaan in de bus. Helaas had ik deel één, ‘Het Rosie project’ nog steeds niet gelezen, ook al stond het heel erg lang op mijn verlanglijstje. Dus, ik moest eerst deel één lezen. Overal was het boek uitverkocht, maar bij de Bijenkorf lag nog een stapeltje. Eindelijk kon ik dan beginnen…

Vanaf letter één beland je in het hoofd van Don en beleef je de wereld vanuit een autistisch perspectief. Dat is zo herkenbaar en zo realistisch, niets dan lof voor Graeme Simsion. Don is op zoek naar een vrouw en wil haar vinden met zijn enorme vragenlijst. Hij wordt hierin ondersteund door Gene en zijn vrouw Claudia, zijn enige twee vrienden. Zij helpen hem de wereld te zien door andere ogen, want de wereld werkt helaas niet altijd op de autisme manier. Dus ook het afnemen van sommige vragen laat hij op advies van Claudia achterwege. Don gebruikt de vragenlijst bij speeddating en bij het online daten, maar telkens voldoen de kandidaten niet aan zijn eisen. Ze is niet intelligent genoeg, ze rookt of ze is vegetariër. Naast het zoeken van een echtgenote volgt Don een zeer strak weekschema, hij eet iedere week hetzelfde, hij doet op een vast moment de boodschappen, hij sport op vaste momenten en vind het lastig om daar soms van af te wijken. Tot Rosie ineens in zijn kantoor staat… Zij weet iets bij hem te bewerkstelligen wat het vaste schema van Don op zijn grondvesten doet trillen.

Dit boek is met ontzettend veel humor geschreven. Er waren vele ‘gniffel-momentjes’ en mede daardoor las het boek als een trein. Don is een personage die zeer waarheidsgetrouw is neergezet en tevens een zeer leuk personage. Het is dus ook geweldig dat er een tweede boek over Don is geschreven, want daar leent hij zich uitstekend voor. Ik heb nog wat boeken liggen, maar voor het einde van het jaar weet ik hoe het verder gaat met Don.


Een reactie plaatsen

Lieneke Dijkzeul – Wat overblijft

Covertekst 

In een idyllisch winterlandschap wordt zakenman Richard Verkallen gevonden, met sneeuw bedekt, dood. Spoedig blijkt dat Verkallen niet bepaald geliefd was: niet op de zaak en zelfs niet bij zijn gezin. Verkallen zette kwaad bloed bij zijn familie door een donkere vrouw te trouwen. Die vrouw, uit Somalië afkomstig, is inmiddels wanhopig. Na vele jaren is ze het vechten tegen onbegrip en discriminatie moe en wil ze naar huis. Maar hoe zal ze in haar eigen land kunnen overleven met haar gehandicapte zoon?

Inspecteur Paul Vegter ontdekt dat Verkallen er jarenlang een minnares op nahield die hij vlak voor zijn dood aan de kant heeft gezet. Soms is het lot onrechtvaardig, altijd is het onontkoombaar. Niemand beseft dat beter dan de contemplatieve Vegter, die hard bezig is zijn eigen leven weer op de rails te zetten. Met tegenzin werkt hij aan het oplossen van deze schokkende zaak en hij dreigt het overzicht te verliezen.

284 pagina´sWat overblijft
Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2158 6

Recensie

Het was al even geleden dat ik dit boek had gekocht, maar de vakantietijd is het de ideale periode om oude boeken op te pakken. Zoals ik gewend was las ook dit boek van Dijkzeul weer goed weg. Ik hou nou eenmaal van Vegter en het is ook fijn dat Renée weer terug kwam in het boek. In een van de vorige boeken van Lieneke Dijkzeul was zij juist de hoofdpersoon en door een heftige gebeurtenis was zij later niet in staat om te werken. Hoe dat precies zit, dan raad ik je het boek ‘De geur van regen’ aan. Naast dat het heel erg fijn is om oude bekenden weer terug te zien in het boek, snijdt dit boek onderwerpen aan die zeer boeiend zijn. Een van de personages is een puberende jongen, maar niet zomaar een jongen. Hij is namelijk doof en autistisch. Dit heeft een behoorlijke impact op het gezinsleven en zijn moeder Asli is de enige met wie hij nog het beste overweg kan. Mede hierdoor ligt dus het gezin van Verkallen niet zo goed in de familie. Dat Asli een donkere vrouw is helpt ook niet erg mee. Als Verkallen dood wordt gevonden, laat de familie Asli als een blok vallen. Daarvoor heeft Asli al die jaren geprobeerd om in de familie te worden opgenomen. Je voelt haar frustraties tijdens het verhaal en het wordt een hoofdpersoon waar je van gaat houden. Asli heeft zich altijd weggecijferd en nu komt ze één keer voor zichzelf op, wat grote gevolgen heeft…

Zoals ik al zei was het erg fijn om weer over Vegter en Renée te lezen, maar ook Tjalsma en Brink zijn weer van de partij. Wat mij betreft mogen die laatste twee veel meer worden uitgediept. Ik snap dat Lieneke daar nog even op wacht, want dat is het voordeel van een serie. Maar ik merk dat ik wel behoefte heb aan wat diepgang van de overige hoofdpersonen. Dus ik hoop dat in een volgend deel mijn wens in vervulling gaat. Verder is het een heerlijk boek om te lezen op vakantie.