Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


1 reactie

S.J. Watson – Voor ik ga slapen

Covertekst 

Elke ochtend  als Christine wakker wordt zijn haar herinneringen gewist. Haar geheugen is aangetast door een ernstig ongeluk. Steeds opnieuw moet iemand haar vertellen wie ze is. Hierdoor is ze volledig afhankelijk van haar man Ben, met wie ze al tweeëntwintig jaar getrouwd is. Dankzij haar dagboek, dat ze op advies van de dokter bijhoudt, ontdekt ze echter dat Ben haar niet alles vertelt.

332 pagina´sWatson
Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2267 5

Recensie

Wat een heerlijk boek is dit zeg. En ook best wel heel erg spannend. Christine herinnert zich niets meer van de dagen er voor als ze ’s morgens wakker wordt. Ieder dag is weer een hernieuwde kennismaking met haar man Ben. Iedere dag moet hij haar opnieuw uitleggen wie hij is en dat ze lijdt aan extreem geheugenverlies door een ongeluk. Het boek bestaat uit drie delen en in het eerste deel maak je kennis met Christine. Je weet daardoor als lezer veel, maar eigenlijk ook weer niet. Het riep bij mij heel veel vragen op. Christine maakt op een gegeven moment kennis met dokter Nash. Hij wil haar helpen beter te worden, maar haar man Ben weet hier niets van. Is dokter Nash wel dat hij zegt dat hij is? En wat is er toch met Ben? Want je merkt dat er iets met haar man is en waarom weet hij niets van dokter Nash?

In deel twee gaat Christine zich steeds meer herinneren. Mede door het dagboek wat ze van dokter Nash moet gaan bijhouden. Iedere dag schrijft ze alles op wat ze die dag beleefd, zodat ze de volgende dag haar leven kan teruglezen. Ook leest ze dingen die Ben voor haar verzwijgt, maar die ze zich ineens herinnert. Maar waarom verzwijgt Ben dit voor haar? Het boek gaf mij in dat deel een onderbuik gevoel en ik kon mijn vinger er niet op leggen. Gelukkig had het boek een enorme vaart en wil je het echt uitlezen en kwam mijn onderbuik gevoel uit in het derde deel uit. Ik heb slechts één minpuntje aan het boek. Christine herinnert zich ’s morgens steeds heel erg weinig tot niets, maar andere dingen weet ze bijvoorbeeld wel. Ze weet wel hoe ze moet ramen lappen of koken. Je zou denken dat je dat dan ook vergeet…
Verder kan ik je het boek echt aanraden. Een echt ik-zit-op-het-puntje-van-mijn-stoel-boek.


2 reacties

Simone van der Vlugt – Morgen ben ik weer thuis

Covertekst 

Wanneer de elfjarige Britt na haar turnles niet meer thuiskomt, wordt al snel duidelijk dat dit geen gewone vermissing is. Britt en haar moeder leiden een rustig leven in Alkmaar, en zijn samen gelukkig. Lois en haar team worden op de zaak gezet en een AMBER Alert is noodzakelijk. Er komen vage aanwijzingen binnen over een man die in de struiken van de sporthal heeft gestaan en er worden sporen van een busje gevonden langs Britts fietsroute. Als duidelijk wordt dat Britt ontvoerd is naar het buitenland, ziet Lois zich voor grote problemen gesteld, want over de grens heeft zij geen bevoegdheden meer…

277 pagina´sMorgen ben ik weer thuis
Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2414 3

Recensie

Wat was het fijn om na zo’n lange tijd weer een boek van Simone van der Vlugt te lezen. Wat betreft de snelheid van het boek is er nog niets veranderd in de schrijfwijze van Simone. Gelukkig maar voor de fans. Omdat het verhaal slechts een paar dagen bestrijkt, zorgde dat voor mijn gevoel nog eens extra voor vaart in het verhaal. Langzaam aan leren we Lois wat beter kennen, want ook in dit deel wordt weer eens duidelijk benadrukt dat Lois niet tegen onrecht kan en hart voor slachtoffers heeft. Ze blijft ook dit keer niet helemaal binnen de boekjes. Dit maakt Lois tot een leuk personage en is tevens geloofwaardig.

Jammer vond ik dat het boek eigenlijk zo uit was, ik had namelijk nog wel meer willen lezen. Ik miste misschien een beetje diepgang in de personages. Ik had bijvoorbeeld wel meer willen weten over de relatie tussen de ouders van Britt. De vader van Britt zit gevangen en Britt heeft hem nooit leren kennen, wat ook de reden is dat zij alleen woont met haar moeder. Ook tussen Onno en Lois gebeurt er iets, waar ik wel het fijne van had willen weten. Ik snap natuurlijk ook wel dat Simone dit bewaard voor een volgend deel. Want dat er een derde deel komt, dat is al zeker.

Er was overigens één scene in het boek met Britt die ik zelf heel erg heftig vond en behoorlijk expliciet. Ik weet nog dat Simone tijdens het interview op haar boekpresentatie zei dat ze niet van explicite zaken hielt zoals Karin Slaughter die wel beschrijft in haar boeken. Heel eerlijk gezegd heb ik liever één scene waar het bloed van de muur druipt, dan deze scene. En, heel soms, vond ik de uitleg over regels of werkzaamheden bij de politie net iets teveel uitgelegd. Ik lees het denk liever in een dialoog, maar dat is puur persoonlijk. Hier tegenover staat dat ik ook heel even een traantje heb weggepinkt, wat natuurlijk wel heel erg mooi is als een verhaal dat kan bewerkstelligen.

Gesigneerd


Een reactie plaatsen

Meet en Greet

Het is echt ongelooflijk, maar ik heb gewoon een prijs gewonnen. En zoals de kop al deed vermoeden, het is een meet en greet. Een meet en Simone_profiel_mei_2012greet met één van mijn favoriete schrijfsters, Simone van der Vlugt. Aanstaande vrijdag ga ik samen met een vriendin naar Amsterdam, naar uitgeverij Ambo|Anthos. Daar krijgen we, met nog een hele groep gelukkigen,  een rondleiding bij de uitgever. Tevens zal Simone worden geïnterviewd over haar nieuwste boek, ‘Morgen ben ik weer thuis. Als cadeautje krijgen we ook nog eens haar boek mee, dus ik weet al wat ik de week er na ga doen… juist, lezen! Later zal ik jullie er nog meer over vertellen en hopelijk zijn er dan ook foto’s.