Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


3 reacties

Astrid Harrewijn – Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)

Covertekst
Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent. Zoals je veilige vaste baan, je huis in Limburg en het vooruitzicht van een bruiloft inruilen voor een tijdelijke baan bij het Van Gogh Museum in Amsterdam. Noor doet het wél, tot verdriet van haar ouders en haar vriend. Ze betrekt samen met haar jongere zusje Kiki en studievriend Joost een verwaarloosd pandje aan de Herengracht. Kiki is bewust single, het zwarte schaap van de familie en ziet de wereld als haar speeltuin. Ze werkt voor Jeff Koons en brengt zijn spraakmakende tentoonstelling naar het Stedelijk. Joost, een vriendelijke maar ietwat stoffige vrijgezel, werkt als adviseur bij het Rijksmuseum.
Noor, Kiki en Joost delen lief, leed en de voordeur met elkaar en kennen maar één harde regel: thuis wordt er niet gesproken over het werk op het Museumplein. Terwijl het huis een verbouwing ondergaat ontdekt Noor zichzelf, de waarde van vriendschap, en een groot schandaal in de kunstwereld. Kortom: ze ontdekt het leven.

304 pagina’s Drie vrienden
Uitgeverij Boekerij, Amsterdam
ISBN 978 90 225 7617 5
NUR 301

Recensie
De cover maakte mij nieuwsgierig, maar de titel is ook een boeiende. Ik vertelde een vriendin over het boek en ze zei dat de titel leek op het programma Divorce (over de drie gescheiden vrienden in een huis). Dat is niet zo.

Het boek gaat wel over Noor en Noor werkt in het Van Gogh Museum waarbij ze collecties samenstelt binnen bijvoorbeeld een bepaald thema. Een hele gave uitdaging, waarbij ze haar vertrouwde omgeving van Limburg moest verlaten. Ze heeft daardoor een weekend-relatie met haar vriend die besloot in Limburg te blijven wonen. Noor is de oudste thuis en er wordt nogal wat van haar verwacht. Oude vrienden trouwen, krijgen kinderen etc. , maar Noor moet daar gewoon nog even niet aan denken. Ze is super blij met haar baan en haar tijdelijke huisje in Amsterdam. Dit wordt haar niet in dank afgenomen door haar vriend en haar moeder. Noor raakt hierdoor in een soort patstelling. Haar jongere zusje Kiki reist de hele wereld over en doet gewoon waar ze zin in heeft. Stiekem wil Noor dat ook en ze baalt dat zij wel aan de verwachtingen van anderen moet voldoen. Of heeft ze dat soms zelf in de hand?

Niet alleen in haar familie probeert ze zaken waar te maken, maar ook op haar werk. Ze moet de ad interim overtuigen van haar fantastische project, iemand die eigenlijk nergens verstand van heeft. Hoe moet ze dat nu weer slim aanpakken? Via een samenloop van omstandigheden beland Noor in één huis met een oude vriend (Joost) en haar zusje Kiki. Iedereen in het huis blijkt eigenlijk op een soort ontdekkingsreis te zijn. De een is opzoek naar zichzelf, de ander naar een relatie en de derde naar rust. Door meerdere schandalen in de kunstwereld en in het verleden blijken die ontdekkingsreizen toch iets lastiger te zijn dan ze denken. Maar gelukkig hebben ze elkaar.

Niet eerder las ik een boek van Astrid Harrewijn, maar wat heb ik genoten van dit heerlijk boek. Harrewijn heeft een fijne schrijfstijl waardoor je door de pagina’s zoeft. Het is erg leuk dat ze de kunstwereld als decor heeft genomen om haar verhaallijnen aan op te hangen. Het is een hele boeiende wereld en het heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar het Van Gogh Museum waar veel van het boek afspeelt. Harrewijn schrijft met veel humor, ik heb zelfs een hele goede grap gemarkeerd in het boek met een stickertje. Wat ik ook fijn vind is dat het boek nergens zoetsappig wordt, maar soms zelfs erg serieus en ernstig en toch wordt het nergens te zwaar. Kortom, het perfecte boek waar ik net even zin in had nu het mij niet zo vaak lukt om te lezen en te bloggen.

Bedankt Boekerij dat ik dit boek mocht lezen!
Advertenties


11 reacties

Fandag Simone van der Vlugt

Liever lezers,

Mijn weekend begon met een meet en greet met John Boyne, maar zaterdag ging dit boekenweekend gewoon verder. Want lieve Judith had namelijk twee kaartjes gewonnen voor de fandag van Simone van der Vlugt en ik mocht mee. Uiteraard spraken wij, als een goede boekenwurm betaamd, eerder af om heerlijk rond te neuzen in de nieuwe winkel van Scheltema.  Uiteraard konden wij de winkel niet zonder aankopen verlaten.

Scheltema 1Scheltema 2Aankopen

 

 

 

 

 

 

 

Heerlijk een boek lezen in de boekwinkel

Heerlijk een boek lezen in de boekwinkel

Daarna in de zon tussen de toeristen naar de Herengracht gewandeld. Op de zolder van het enorme pand van Ambo|Anthos werd Simone geïnterviewd door Heleen Spanjaard over haar carrière van de afgelopen twintig jaar. Simone is ooit begonnen als schrijfster van historische jeugdboeken. Dat is waar mijn voorliefde voor het werk van haar begon. Nadat ‘De Amulet’ was uitgekomen, kwam ze bij mij in de brugklas tijdens de les Nederlands vertellen over haar boek en het schrijven. Sindsdien volg ik haar en ben ik nu van de jeugdboeken overgestapt naar haar thrillers en historische romans. Haar laatste boek heb ik helaas nog niet kunnen lezen, maar hé, gelukkig was er ook een standje met boeken. Daar heb ik ‘De lege stad’ gekocht die ik meteen kon laten signeren. Onder het genot van een high tea, thee en het zonnetje gekletst met Judith, andere winnaars, mensen van de uitgeverij en natuurlijk Simone. Het was een hele geslaagde en super verzorgde dag. Bedankt Judith!!

Fandag 1

High tea

High tea

De prachtige tuin

De prachtige tuin

 

 

 

 

 

 

 

Signeren

Signeren

Goodiebag

Goodiebag

 

 

 

 

 

 

 

Yes!

Yes!


11 reacties

Meet en greet John Boyne

Lieve lezers,

Zoals ik vrijdag bij mijn recensie over ‘De grote stilte‘ al aangaf, zou ik John Boyne diezelfde avond ontmoeten. Ik had de kaartjes gewonnen via uitgeverij De Boekerij en mocht iemand meenemen. Hardwerkende Tessa zou met mij meegaan, maar ja, hard werken vergt soms zijn tol. Gelukkig ging Judith ook en zij nam haar plus één mee. Vooraf hebben we met z’n drieën gegeten en zijn daarna onder het donderen en bliksemen naar de uitgeverij gelopen. Code rood viel hier gelukkig wel mee.

Als ik later groot ben, wil ik ook zo'n kast.

Als ik later groot ben, wil ik ook zo’n kast.

Rondom een grote tafel zaten nog meer gelukkigen en daar ontmoette ik Mathilde en Shyama. John werd geïntroduceerd door Nicole van de Boekenkrant. Zij wilde echter niet dat het een interview tussen hun twee zou worden en al snel kwamen de reacties van zijn lezers. John Boyne heeft dit boek geschreven omdat geen enkele Ierse auteur dit onderwerp heeft aangesneden. Hij vond dat het verhaal vertelt moest worden. In zijn jeugd speelde kerk een belangrijke rol en hij ging ook naar een school waar priesters lesgaven. Echter wilde hij geen veroordelend boek schrijven, maar uiteenzetten wat een ‘goede’ priester en een ‘slechte’ priester is overkomen. Al snel ging het niet alleen maar over zijn nieuwste boek, maar wilde lezers ook zaken weten over de verfilming van zijn boek en waar hij op dit moment mee bezig is. John Boyne schrijft ieder vrij moment en heeft tijdens zijn tour door Nederland al heel wat geschreven. Twee leuke weetjes; John Boyne wilde zijn hele leven al schrijver worden, wat hem zeker gelukt is. En hij heeft altijd van ‘stationary’ gehouden om te kunnen schrijven en kan zich in een winkel met dat soort spulletjes dan ook niet inhouden. Ik vraag me nu af of hij in de HEMA is geweest ;).

Boekenclub

Signeren en fotomomentje

Signeren en fotomomentje

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik wil de uitgeverij heel erg bedanken voor deze meet & greet. Ik vind het altijd erg waardevol om een auteur te kunnen spreken over zijn werk. John Boyne was zeer bereidwillig om al onze vragen te beantwoorden, hoewel… op de vraag waar hij nu over aan het schrijven was zei hij alleen, het is in het Engels.

Tadaaa!

Tadaaa!

 


6 reacties

De Coffeecompany Book Award 2015

Vanmiddag was het zo ver, voor de derde keer in de geschiedenis van Xander Uitgevers werd de Coffeecompany Book Award uitgereikt. Dit is een prijs voor het beste manuscript, waarbij de winnaar zijn of haar boek mag uitgeven en daarbij begeleiding krijgt van een redacteur.

Lekker lezen

Ik was wat vroeg en kon nog even genieten van koffie en een boek

De jury, bestaande uit; de Coffeecompany, Xander Uitgevers, Janneke Siebelink (redacteur bol.com), Jeanine Langenberg (literair agent Sebes & Van Gelderen), Ronnie Terpstra (boekhandelaar en bekend van DWDD) en studenten van de UvA master redacteur/editor, lazen zich een weg door 70 manuscripten. Daar kwam een top drie uit die vandaag alle drie kans maakten op deze mooie prijs.

De genomineerden van 2015

  • Sandra Bernart – ‘Ik zag Menno, zo simpel was het’
  • Marloes Kemming – ‘Het kleine leven van Norbert Jones’
  • Hanneke Klaaijsen – ‘Drieëndertig lentes’

 

 

Wil je een fragment van deze boeken lezen of meer informatie over de auteurs? Kijk dan hier.

We werden door Jasper van de Coffeecompany van harte welkom geheten op locatie Oosterdokskade. Hij had geen verstand van boeken, maar wel van koffie en vond deze prijs een perfecte samenwerking. Bij een goed boek hoort natuurlijk ook een lekkere bak koffie. Daarna kwam Sander van Xander Uitgevers aan het woord. Hij vertelde over het selectieproces en kort wat over de genomineerde boeken.

Sander van Xander Uitgevers

Sander van Xander Uitgevers

v.l.n.r.: Sandra, Hanneke, Marloes, Janneke.

v.l.n.r.: Sandra, Hanneke, Marloes, Janneke.

 

 

 

 

 

 

 

 

Janneke Siebelink ging nog even kort met de genomineerden in gesprek. Sandra was eerst webredacteur maar stort zich sinds kort fulltime op het schrijven. Ze wilde vroeger niet bewust schrijver worden, maar was altijd met schrijven bezig en dacht zelfs dat iedereen dat deed en het heel gewoon was.
Marloes had gelukkig hulp van haar schrijfclub tijdens het schrijfproces. Dit was de eerste keer dat ze meedeed aan een wedstrijd en als zou winnen, dan zou ze het vieren met een drankje en haar schrijfclub.
Hanneke keek vooral erg uit naar het vasthouden van het eerste exemplaar van haar boek en dat anderen haar verhaal zouden lezen.

Tja, en toen was het zo ver. De spanning was duidelijk voelbaar en drie gespannen gezichtjes wachtten op het verlossende woord. Sander las het juryrapport voor en vertelde dat….

Winnaar Marloes

Winnaar Marloes

De prijs

De prijs

 

 

 

 

 

 

 

 

Marloes de winnaar was van de Coffeecompany Book Award 2015! Pas toen haar vriendinnen begonnen te gillen van vreugde drong het nieuws tot haar door. Daarna was er volop gelegenheid om te feliciteren, te troosten en bij te kletsen. Ik heb tijdens de borrel Marieke van Xander Uitgevers eindelijk in het echt mogen ontmoeten. Voor haar en haar team was het ook een spannende tijd en gelukkig is de uitkomst van de wedstrijd geheim gebleven.

Bedankt Marieke dat ik er bij mocht zijn en voor de goodiebag. Ben heel benieuwd hoe het winnende boek er uit gaat zien.

BorrelenGoodiebag


2 reacties

Alma Mathijsen – De grote goede dingen

Covertekst
De jonge Mila reist van Amsterdam naar Israël met Don, de beste vriend van haar overleden vader. In de jaren zestig vormden de twee mannen met Majoor en Herman een gevierd anarchistisch strijkkwartet. Na de dood van haar vader werd hij een man van verhalen. De tocht van Mila en Don voert via Ruigoord naar Eilat.
Het verleden van haar vader confronteert Mila met haar beeld van hem. […] Dat leidt tot een onverwachte ontknoping, waarbij Mila werkelijk afscheid neemt van haar vader.

172 pagina’s De grote goede dingen
De Bezige Bij, Amsterdam
ISBN 978 90 234 8844 6
NUR 301

Recensie
De vader van Mila overlijdt als Mila nog een jong meisje is. Ze kent haar vader van de verhalen en de herinneringen die ze zelf nog heeft. Door de vrienden van haar vader op te zoeken probeert ze een compleet beeld te maken. De vader van Mila maakte gekke dingen mee op het gebied van muziek, vrienden en feesten. Maar ook samen hebben zo hun momenten. Echter bestaat het leven van Just meer uit deze zaken dan om bijvoorbeeld zijn gezin. Vriend Don vind het jammer dat Just zijn talent niet heeft gebruikt. Hij gebruikte zijn talent namelijk niet op de geijkte manier, door bijvoorbeeld in een orkest te spelen.
In onderstaand interview vertelt Alma Mathijsen dat ze dezelfde zoektocht heeft gedaan om haar vader grijpbaar te maken, om een vader van hem te maken. Haar vader was er namelijk nooit, hij dronk heel veel, en toch wilde hij een kind. Hoe kan het dat als je zo leeft je toch een kind op de wereld wilt zetten?

Na het lezen van het boek wist ik niet goed hoe ik mijn mening over het boek moest formuleren. En eigenlijk weet ik het nog steeds niet. Door de gekke gebeurtenissen en verhalen die elkaar soms wat vreemd opvolgen ontstaat er wel een vaagheid en verwarring die een goed beeld geven van het leven van Just. Ook het einde van het boek is een mooie beschrijving van het afscheid dat Mila neemt van haar vader. Echter kan ik mij niet overtuigend uitspreken over wat ik van het boek vind. Misschien hoeft dat ook niet en moet ik het accepteren zoals ik het ervaar. Afraden doe ik het boek zeker niet, want ik ben nieuwsgierig naar wat jij van het boek vind.

logo_ikleesnederlands

 

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning is dit keer niet helemaal muzikaal. Het is deels een interview met Alma Mathijsen uit het programma Kunststof TV (d.d.12 oktober), waar ook een stuk op de violofoon van de vader van Alma wordt gespeeld. Daarnaast vond ik nog een nummer die speciaal voor het boek is gecomponeerd:


10 reacties

John Green – Een weeffout in onze sterren

Covertekst
Hazel werd drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbepaalde tijd. Augustus, Gus, heeft kanker overleefd ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niemands tijdbom zijn.
De zoektocht naar de mysterieuze schrijver van hun lievelingsboek, Een vorstelijke beproeving, leidt hen naar Amsterdam. Daar neemt hun leven een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.

258 pagina’s John Green
Uitgeverij Lemniscaat b.v., Rotterdam
ISBN 978 90 477 0456 0
NUR 300

Recensie
Dit boek stond al heel erg lang op mijn verlanglijstje, maar tot nu toe was het er niet van gekomen hem te kopen. Toen ik een tijd geleden de boekenkast op mijn werk had geïnstalleerd en Lemniscaat zo lief was een doos met boek te doneren, pikte ik dit boek er gelijk uit. Ja, bij deze beloof ik plechtig dat ik het boek weer netjes terug zal zetten in de kast op mijn werk. Echter zal ik er wel een aanbeveling bij doen en hoop ik dat al mijn collega’s het boek zullen lezen.

Wat een prachtig boek over een afschuwelijk onderwerp. Je zult maar 16 jaar zijn en weten dat je nooit zult trouwen, nooit kinderen zult krijgen en niet eens zult afstuderen. Hazel is een dappere meid die ondanks dat ze niet de deur uit kan zonder zuurstoftank ze toch op aandringen van haar moeder dingen onderneemt. Zoals een praatgroep voor jongeren met kanker. Dat is ook waar ze Gus ontmoet. Er is meteen een bepaalde chemie tussen die twee, maar ja, wat heeft het voor zin om verliefd te worden als je toch dood gaat? Deze en meer van dit soort verschrikkelijke dilemma’s worden aan de kaak gesteld op een prachtige en doortastende manier in de rol van Hazel. Geen een moment was ik mij bewust van het feit dat dit eigenlijk een YA-boek is. Stiekem vind ik het dat ook helemaal niet, mede door sommige woordkeuzes die Green gebruikt. Het boek heb ik binnen 24 uur uitgelezen en kan het je echt aanbevelen. Lang heb ik uitgesteld om het boek te lezen vanwege het beladen onderwerp. Ik raad je aan het boek te lezen wanneer je toe bent aan zo’n onderwerp, maar dan weet ik ook zeker dat je het prachtig zult vinden. Nu ga ik gauw naar de film… de zakdoekjes zitten al in mijn tas.

ps: Er is nu een mooie samenwerking met Lemniscaat en het KWF. Als jij eenmalig een donatie van 25 euro doet, krijg je het boek cadeau. Kijk hier voor meer informatie.


19 reacties

Bloggersevent Meulenhoff – Boekerij 2

Afgelopen zaterdag was het zo ver, het bloggersevent van Meulenhoff en de Boekerij. Ook ik was een van de gelukkigen die was uitgenodigd op dit event. Met mijn tas vol boeken ging ik op weg naar de Herengracht.

Boeken

Uiteraard was ik iets te vroeg, maar dat gaf mij de gelegenheid om te genieten van deze prachtige omgeving. Heb mijn advocatenkantoor al gevonden ;).

HerengrachtAdvocaat nodig?

We werden ontvangen in de grote tuin van de uitgeverij waar we het helaas moesten stellen zonder de zon. Dat mocht de pret niet drukken, want al snel druppelde er bekende gezichten binnen om weer mee bij te praten. Ook heb ik veel nieuwe gezichten ontmoet. Het voelt altijd heel erg vertrouwd als je mensen om je heen hebt die ook heel erg van boeken houden. Je hoeft gewoon niets meer uit te leggen :).

Uitgeverijtuin

Na een welkomstwoord in de tuin, werd de grote groep opgesplitst en zat ik in een groep die als eerste het boek ‘Tijgers in de nacht‘ ging bespreken. Na een korte voorstelronde van deze diverse groep gingen we aan de slag.
Vragen als; wat vinden we van de zoons? Hebben zij enig schuld aan deze situatie? Wie is hier het slachtoffer? Is Ruth het enige slachtoffer?, bracht de discussie op gang. Het is boeiend om te zien wie welke verbanden heeft gelegd of wie juist niet en heeft genoten van het boek op zich. Er waren ook veel verschillende meningen over het boek, van verrassend, tot, ik kreeg het boek niet uit. Dat vind ik het leuke van een boekbespreking, want geen mening is verkeerd.

boekbespreking

(Deze foto heb ik geleend van Uitgeverij Meulenhoff)

Na de boeiende bespreking van het boek, kregen we binnen een workshop over hoe je het beste een recensie kunt schrijven. In de aankondiging van dit event stond dat Michiel Stroink van ‘Of ik gek ben‘ en ‘Tilt‘ deze workshop zou geven. Ik heb vooraf aan de meeting ‘Tilt‘ nog gauw gelezen zodat ik helemaal bij was, maar helaas, Michiel was verhinderd. Gelukkig ging de workshop wel door. We kregen hele handige tips, waar ik er een aantal van met jullie zal delen.

  • Begin met een prikkelende openingszin (daar heb ik nu al niet aan voldaan 😉 ).
  • Eindig met je mening.
  • De overige tekst moet je mening ondersteunen.
  • Zorg voor een spanningsboog in je verhaal.
  • Als je zegt dat je de schrijfstijl heel mooi vond, geef dan voorbeelden, maar maak die voorbeelden weer niet te lang.
  • Mocht je tekst lang worden, zorg dan voor meer witregels tussendoor.
  • Schrijf je recensie / mening niet langer dan 500 woorden.

Mede dat laatste zorgde ook voor veel discussie in de groep. Vinden je lezers het wel prettig om enorme lappen tekst van een scherm te lezen? Of hebben we hier te maken met een generatiekloof? Kortom, deze workshop zou een mooi startpunt kunnen zijn om nogmaals een event als deze te organiseren. Want hoe trek je bijvoorbeeld lezers? Wat moet ik vooral wel en wat niet op mijn blog plaatsen? Ik ben daar wel nieuwsgierig naar.

Na afloop konden we in de tuin nog meeten met een aantal auteurs, kletsen met bloggers en mensen van de uitgeverij. Helaas moest ik toen echt weg, want ik had nog bruiloft in het midden van het land.

Bloggers

Ik wil Uitgeverij Meulenhoff en Boekerij heel erg bedanken voor het organiseren van het event en voor mijn goodiebag die ik zelf mocht samenstellen uit vele mooie boeken. Ik heb er van genoten en dit smaakt zeker naar meer. Dan hoop ik ook dat ik meer tijd heb om met meer van jullie kennis te maken!

Goodiebag(Dit zijn precies mijn drie favoriete genres, thriller, literatuur en Eerste/ Tweede Wereldoorlog, dus helemaal happy)