Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


1 reactie

Romain Puértolas – Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt

Covertekst
Providence Dupois ontmoet in een ziekenhuis in Marrakech de zevenjarige Zahera, die daar al sinds haar geboorte woont. Zahera is een wees en lijdt aan de ongeneeslijke taaislijmziekte. Tussen het meisje en de jonge vrouw groeit een onbreekbare band en als Providence weer vertrekt, belooft ze Zahera dat ze zal terugkomen om haar te adopteren en mee te nemen naar Parijs.

Providence is vastbesloten om woord te houden. Als op de dag dat ze naar Marokko zal vliegen een IJslandse vulkaan uitbarst die al het vliegverkeer in Europa platlegt, gaat ze wanhopig op zoek naar andere middelen van vervoer. Ze komt terecht in een klooster, waar de monniken beweren dat ze haar kunnen leren vliegen: niet met een vliegtuig, maar zelf, met haar armen, door de kracht van haar liefde. Hoe krachtiger de liefde, hoe eerder en beter ze kan vliegen.

Providence gebruikt haar diepe liefde voor Zahera als motor om de bijna 1500 kilometer naar het meisje te overbruggen. Maar is ze nog op tijd…?

187 pagina’s Het kleine meisje dat een wolk had ingeslikt
Meulenhoff Boekerij B.V.
, Amsterdam
ISBN 978 94 023 0406 0

Recensie
Alleen al vanwege de schattige titel wilde ik dit boek lezen. Dus toen ik de kans kreeg van de uitgeverij, greep ik die met beide handen aan.

Tijdens het lezen had ik pas door dat de titel lang niet zo schattig is als ik dacht. Het kleine meisje is Zahera en ze heeft taaislijmziekte die ze omschrijft als een wolk die ze heeft ingeslikt. Ze is sinds haar geboorte al benauwd en heeft haar hele leven al doorgebracht in het ziekenhuis. De benauwdheid wordt alleen maar erger, want ze spuugt klodders aardbeienjam, zoals ze het zelf omschrijft.

Op een dag wordt er in hetzelfde ziekenhuisje een vrouw binnen gebracht. Dat is Providence. Ze heeft op haar reis door Marokko een blindedarm ontsteking gekregen. Deze bevlogen postbode uit Frankrijk heeft altijd van dit soort rare dingen. Maar door haar blindedarmontsteking leert ze Zahera kennen. Ze is helemaal weg van het meisje en besluit haar na heel veel heen en weer vliegen te adopteren. Op het moment dat ze haar eindelijk mag ophalen, gooit er een aswolk van een vulkaan letterlijk roet in het eten. Providence kan helaas niet vetrekken, want het vliegtuig blijft aan de grond. Ze is zo vastbesloten om haar meisje op te halen, dat ze via via bij een Chinees komt die haar leert vliegen in één dag. Zal het haar lukken om haar meisje op te halen door zelf naar Marokko te vliegen?

In het begin van het boek moest ik even wennen aan de schrijfstijl van Romain Puértolas. Soms springt hij van hak op de tak en lees je ineens een gekke anekdote of een grappige omschrijving. Gelukkig wende dat snel. Het boek startte ook anders dan ik verwacht had, maar nu ik het boek uit heb begrijp ik het heel erg goed. Eigenlijk gaat het er om dat je het kind in jezelf niet verliest en dat je je moet blijven verbazen en verwonderen. Een prachtige boodschap van de auteur. Het is een heel erg liefdevol verhaal waar je hart een sprongetje van maakt zodra je de laatste pagina hebt gelezen. Nu wil ik ook het boek over de fakir in de IKEA-kast lezen!


Een reactie plaatsen

Ingrid van der Kuil – Koningskinderen

Covertekst 

Zwanger worden en kinderen krijgen is niet voor iedereen een vanzelfsprekendheid. Één op de zes echtparen met een kinderwens krijgt te maken met vruchtbaarheidsproblemen.

Het is een onderwerp waar Ingrid van der Kuil (1971) en haar man ook meer te maken kregen. Tussen 1998 en 2003 zijn zij onder behandeling in een ziekenhuis geweest om hun kinderwens mogelijk alsnog te kunnen laten vervullen. Tijdens deze zware periode heeft Van der Kuil – in soms zeer rake woorden – een dagboek bijgehouden dat nu voor u ligt. Kinderloosheid, diverse soorten vruchtbaarheidsbehandelingen, verlies, adoptieoverweging en zwangerschapsbeleving. Het een ingrijpender dan het ander, maar door jaar eerlijke, oprechte dagboekstijl raakt dit boek het hart van de lezer. Van der Kuil beschrijft uitgebreid de verschillen de emoties die hiermee gepaard gingen.

241 pagina´sKoningskinderen
Uitgeverij Ingrid van der Kuil
ISBN 978 90 819 5400 6

Recensie

Het boek bestaat uit drie delen, zodat de lezer zelf kan kiezen. Het eerste deel gaat over het leven tussen hoop en wanhoop, ziekenhuisbezoeken, misstanden in hetzelfde ziekenhuis, door durven zetten en jezelf iedere keer weer bij elkaar rapen na slecht nieuws. Het tweede deel gaat over de eerste enorme vreugde en daarna het intense verdriet. De pieken en dalen lijken in dit deel nog groter dan in het eerste.
En dan van intens verdriet naar voorzichtige vreugde in het derde deel. De klachten over hormonen spuiten en onderzoeken maken plaats over klachten over pijnlijke bekkens en opgezwollen voeten.

Tijdens het lezen word je heen en weer geslingerd tussen alle emoties die Ingrid en haar man hebben doorgemaakt. Ik betrapte mij op een gegeven moment op een gedachte tijdens het lezen. Ik dacht: ‘lees ik nu al weer over het verdriet’. Daarna dacht ik, maar zo is het volgens mij ook echt als je in deze situatie zit. Je kunt gewoon aan niets anders meer denken, je kunt je slecht concentreren wat weer invloed heeft op werk, je bent prikkelbaar wat weer invloed heeft op je relatie en je bent gewoon ontzettend verdrietig na weer een mislukte poging. Ondanks dat ik zelf (nog) geen kinderwens heb, is dit boek toch heel erg waardevol voor mij geweest. Het heeft mij een goed beeld gegeven wat het met mensen kan doen als ze in zo’n situatie zitten, het is namelijk heel echt en puur opgeschreven. En, mijn eigen (vreemde) gedachten is ook meteen van tafel geveegd. Ik denk echt dat het heel erg troostrijk kan zijn als je wel in die situatie zit. Ik wens iedereen die nu in deze situatie zit heel veel kracht (om wijze besluiten te nemen) en liefde (van familie en vrienden) toe.  Dank je wel Ingrid voor dit recensie-exemplaar en het delen van je eigen verhaal.