Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


5 reacties

Simone van der Vlugt – Toen het donker werd

Covertekst
Wanneer Menno Riebeek erachter komt dat zijn puberzoon gokschulden heeft, besluit hij ze voor hem af te lossen. De schuldeisers zijn echter niet van plan hem er zo makkelijk van af te laten komen. In zijn wanhoop schakelt Menno via zijn advocaat iemand in om af te rekenen met zijn probleem, zonder dat hij de gevolgen van dit besluit kan overzien.
Sascha voelt haar man en zoon van zich vervreemden en eist antwoorden, maar haar zoektocht naar de waarheid komt tot een abrupt einde wanneer ze bij een ongeluk haar zicht verliest. Menno vermoedt dat het om een aanslag ging maar verzwijgt dit. Elk gezinslid probeert een uitweg te vinden, om alleen maar nog meer verstrikt te raken in het web van leugens en bedrog. Totdat Menno besluit dat het genoeg is. […]

308 pagina’s Toen het donker werd
Uitgeverij Ambo | Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 263 3208 1

Recensie
Het is alweer even geleden dat de boekpresentatie van Simone van der Vlugt in Amsterdam was. Eindelijk heb ik de tijd gevonden om haar nieuwste thriller te lezen en wat voor thriller. Het boek heeft dit keer man in de hoofdrol en het is ook allemaal wat ruiger, dus hou je vast. Lees verder


Een reactie plaatsen

Simone van der Vlugt – De lege stad

Covertekst
Op 14 mei 1940 wordt Rotterdam getroffen door het zwaarste bombardement dat Nederland ooit heeft gekend. Voor de pasgetrouwde Katja betekent dit het einde van haar onbezorgde leven. de binnenstad, waar ze opgroeide, wordt volledig verwoest en bijna de helft van Katja’s familie komt om. Samen met haar man Daniel neemt ze haar overgebleven broertjes en zusjes in huis. Katja is vastbesloten hen door de oorlog heen te helpen. Maar wanneer het leven grimmiger wordt en iedereen zich gedwongen ziet steeds ingewikkeldere keuzes te maken, wordt het met de dag moeilijk om aan dit voornemen te blijven voldoen. […]

296 pagina’s De lege stad
Uitgeverij Ambo | Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 263 3216 6

Recensie
Omdat dit een boek is dat van mijn eigen leesstapel komt schrijf ik nu geen uitgebreide recensie.  Lees verder


1 reactie

Simone van der Vlugt – Nachtblauw

Covertekst
Na de dood van haar man wordt Catrijn huishoudster bij de familie Van Nulandt. Ze heeft een passie voor schilderen en helpt de vrouw des huizes bij haar schilderlessen. Maar Catrijns verleden achtervolgt haar; ze moet vluchten en vindt werk in een plateelfabriek in Delft. Hier wordt haar schildertalent eindelijk op waarde geschat. Er breken woelige tijden aan, Catrijn overleeft in 1654 ternauwernood de Delftse donderslag, die de binnenstad in puin legt, en komt voor een leven bepalende keuze te staan. 

315 pagina’s Nachtblauw
Uitgeverij Ambo | Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 263 3406 1

Recensie
Omdat dit een boek is wat van mijn eigen leesstapel komt schrijf ik nu geen uitgebreide recensie. 

In februari was ik bij de boekpresentatie van Nachtblauw. Ik las het boek hetzelfde weekend nog uit, maar nu vond ik pas de tijd om er over te bloggen.
Tja, wat kan ik zeggen? Simone van der Vlugt heeft weer een heel fijn, boeiend en geweldig boek geschreven. Delft is voor mij om de hoek en heb ik door dit boek een beetje beter leren kennen. Catrijn is weer een personage waar je van gaat houden. Je leeft met haar mee, scene na scene. Het is fijn dat ook Catrijn weer een sterke vrouw is, die in die tijd een bijzonder positie in neemt. Het was namelijk niet heel erg gebruikelijk dat een vrouw dit werk deed en al helemaal niet dat zij ook eigenaar werd van een bedrijf. Met trots zet ik dit boek ook weer bij het rijtje historische romans in mijn boekenkast.


6 reacties

Thomas Verbogt – Als de winter voorbij is

Covertekst
Het kunnen maar een paar seconden zijn die je leven uiteindelijk bepalen. Iemand aankijken of juist niet. Ineens gekust worden op een zomerse dag. Meer hoeft het niet te zijn. Zo vergaat het de hoofdpersoon van deze roman, die jaren leeft met de herinnering aan zo’n moment. Maar de herinnering alleen is niet genoeg.
Als de winter voorbij is is een verhaal over schuld en schaamte, en het besef dat we allemaal voorbijgangers zijn die elkaar even aankijken of aanraken. Een verhaal over de vraag waar het nu uiteindelijk om gaat: om de waarheid of de werkelijkheid. Als de winter voorbij is – het is een belofte, het is de hoop op iets nieuws.

222 pagina’sAls de winter voorbij is
Nieuw Amsterdam Uitgevers
, Amsterdam
ISBN 978 90 468 1932 6
NUR 301

Recensie
Zo’n twee jaar geleden was ik op het Crossing Border Festival in Den Haag. Daar lopen ook heel veel auteurs in het wild rond en sommige daarvan geven ook lezingen. Op aanraden van Cathelijne ging ik mee naar Thomas Verbogt. Het boek wat hij toen besprak heb ik niet gelezen, maar de kans om nu eindelijk iets van hem te lezen liet ik nu niet aan mij voorbij gaan.

De hoofdpersoon heet Thomas (autobiografisch?) en kijkt als oudere man terug op zijn leven. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat hij in de winter van zijn leven is. Zijn band met vrouwen wordt uitgebreid beschreven en die start al bij zijn oudere zus. Zij is als wees opgenomen na de Tweede Wereldoorlog in het gezin door zijn ouders. Thomas keek tegen haar op, maar voelde zich ook erg op zijn gemak bij haar. Meerdere vriendinnetjes komen voorbij, maar er is er een heel erg bijzonder. Daar heeft hij geen relatie mee gehad, maar door een kus en een schoolkamp zijn ze gedurende een deel van hun leven aan elkaar verbonden. In die tijd stoten ze elkaar af en trekken ze elkaar aan zonder dat er een liefdesrelatie ontstaat. Maar ze maken wel heftige zaken mee, die een diepere impact hebben dan ze beide doen geloven.

Na het lezen van dit boek heb ik moeite om onder woorden te brengen wat ik van ‘Als de winter voorbij is’ vind. Dat ik de taal van Thomas Verbogt prachtig vind, dat weet ik wel. Nooit vouw ik ezelsoren in boeken, maar nu moest ik wel. Zinnen die ik prachtig vond kregen zonder blikken of blozen een vouw. Dat is een van de dingen die het boek met mij deed, ik vouwde voor Verbogt ezelsoren.

Wat het ook met mij deed is dat ik sommige passages meerdere keren moest lezen. Wat zegt Verbogt nou eigenlijk? Waar wil hij met zijn verhaal heen? Heel lang had ik geen richtingsgevoel in het boek en dwaalde ik van hoofdstuk naar hoofdstuk. Prachtige hoofdstukken, die al klein verhaal op zich waren, maar ze gaven mij geen richting. Is dat eigenlijk erg? Nou, ik hou van duidelijkheid, en dat zegt meer over mij dan over Verbogt. Maar ik neem dit alles voor lief en waardeer dit boek in zijn totale vorm. Want ik heb kennisgemaakt met Verbogt en nu moet ik meer van hem lezen.
 logo_ikleesnederlands

 

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning deze keer:


7 reacties

Annelies Verbeke – Dertig dagen

Covertekst
Alphonse is met zijn geliefde Kat verhuisd naar de Vlaamse Westhoek. Ver weg van het drukke Brussel en het wisselvallige muzikantenbestaan is hij gelukkig met zijn eenmansklusjesbedrijf. Zijn klanten zijn lovend over zijn werk, en nog meer onder de indruk van hemzelf. Ze stellen zich open voor hem en hebben behoefte aan zijn adviezen. Maar Alphonse wil geen Jezus zijn, geen goeroe worden. Hij helpt omdat hij dat kan.

314 pagina’s  Dertig Dagen
Uitgeverij De Geus, Breda
ISBN 978 90 445 3354 5
NUR 301

Recensie
De club van een perfecte dag voor literatuur las dit boek op 15 april. Ik had het boek in eerste instantie niet gekozen, mede door drukte rondom mijn nieuwe baan, maar toen las ik al die reacties over dit boek en kreeg ik spijt. Gelukkig was uitgeverij De Geus zo lief om het boek alsnog na te sturen en kon ik het op mijn eigen tempo lezen.

Alphonse is een bijzondere verschijning in het Vlaamse Westhoek, hij is namelijk niet blank en draagt in privétijd een opvallende hoed. Hij is gelukkig samen met zijn Kat, die teksten vertaalt en nog niet zo lang geleden kanker heeft overwonnen. Hoewel, dit onderwerp blijft wel als een donker wolk boven hun gelukkig leven hangen. Alphonse heeft zijn muzikantenleven aan de wilgen gehangen en grijpt terug naar zijn instrumenten als hij gevoelens van zich wil afspelen of juist wilt oproepen.

Zeer verdienstelijk klust hij bij particulieren thuis. Alphonse heeft echter een bepaalde uitstraling waardoor zijn klanten het gevoel hebben alles met hem te moeten delen. Van burenruzies tot buitenechtelijke kinderen of van dromen tot verlangens. Alphonse laat het over zich heen komen en helpt waar hij kan. Van adviezen, tot het brengen van klanten naar het ziekenhuis of het bezorgen van boodschappen aan vluchtelingen. Dit doet hij allemaal vanuit zijn hart, alleen kijkt Kat daar soms anders tegenaan. Zij komt vaak op de tweede plek en moet het goede hart van Alphonse met anderen delen. Hij wil geen Jezus zijn, maar Annelies Verbeke weet het verhaal zo te schrijven dat er geen ontkomen aan is voor hem…

Wat een boeiend boek is dit. Ondanks dat Verbeke soms vervalt in iets teveel ‘mooi schrijverij’, bleef ik zeer geïnteresseerd in Alphonse. Het is ongelooflijk om te lezen hoe iemand zo’n groot hart heeft en zo graag voor iedereen wilt zorgen en naar iedereen wilt luisteren. Als hij echt zou bestaan zou hij zeker een goeroe kunnen zijn of misschien zelfs een moderne Jezus. Iedereen mag in zijn omgeving zijn wie hij wilt zijn, zonder enkele veroordeling, prachtig! Ik ben echter niet zo blij met de afloop van het boek, wat ik daarmee bedoel moet je uiteraard zelf lezen.

logo_ikleesnederlands


4 reacties

Christiaan Weijts – De linkshandigen

Covertekst
Wanneer Simon Sinkelberg, beter bekend als cartoonist Zink, breekt met de redactie van zijn krant, gaan alle remmen los. Hij scheurt weg in zijn auto en neemt een jonge vrouw mee die met een cellokoffer staat te liften. Wat volgt is een dollemansrit die steeds mysterieuzere trekken krijgt, zeker wanneer Simons verleden hem onderweg komt inhalen. Waar wil de celliste heen? En wat zou er werkelijk in haar koffer zitten? De linkshandigen is een even groteske als meeslepende roman over het karikaturale, over ironie, privacy en ‘de sinistere gave van de linkshandigheid’.

191 pagina’s  De linkshandigen
Uitgeverij  De Arbeiderspers, Amsterdam
ISBN 978 90 295 8966 6
NUR 301

Recensie
Vol enthousiasme begon ik aan het boek wat zeer humoristisch is vormgegeven. Echter belande ik vlak daarna in een periode die iedereen vroeg of laat een keer mee zal maken. Ik hoop alleen niet zoals ik dat nu heb meegemaakt. Na mijn eerste dag in dit boek zat ik ineens aan het sterfbed van mijn oma. Dat ze een heel mooi en lang leven heeft gehad zal ik zeker niet bediscussiëren, alleen de manier waarop ze is gegaan wel. Dat je op je 84ste een heup breekt snap ik nog en dat je heel goed uit de operatie komt ook. Ze probeerde ondanks haar dementie de draad weer op te pakken. Ze had zelfs al fysiotherapie gehad. Maar de complicaties die zeer onverwachts kwamen voor iedereen, snap ik niet. Een maagbloeding en ook nog een longontsteking. Hoe verzin je het? Beter worden ging ze niet meer, we konden alleen nog de pijn laten bestrijden. Het werd morfine. Toen ik aankwam in het ziekenhuis was ze nog bij kennis, maar slecht aanspreekbaar. Ik zag gelukkig wel herkenning in haar ogen toen ik bij haar kwam staan. Daarna is ze in een diepe slaap gegleden die nog twee hele dagen heeft geduurd. Ten overstaan van de familie kon ze na die lange strijd eindelijk loslaten en is ze aan een nieuw avontuur begonnen.

Gedurende die dagen heb ik geprobeerd ook het avontuur van Simon en de celliste Katharina te volgen. Ik moet eerlijk bekennen dat de beelden die ik bovenstaand heb beschreven meer op mijn netvlies stonden dan de letters die ik las. Dat doet overigens niets af aan het werk van Weijts. In een andere situatie had ik vast zaken gezegd zoals dat ik het verhaal van Simon bijzonder vind. Dat ik benieuwd ben waarom hij zo op de vlucht is of waar hij naar opzoek is. Dat hij zaken probeert goed te doen, maar het eigenlijk ook heel erg verknalt. Dat ik het boeiend vind dat hij met bepaalde zaken kan leven en dat ik mij afvraag of dat werkelijk zo is. En dan niet te vergeten Katharina. Een moeilijk te doorgronden personage, die mondjes maat zaken over haarzelf los laat. Het enige wat ze op het eerste gezicht gemeenschappelijk hebben is hun linkshandigheid.

Donderdag nemen we afscheid van mijn oma en dit boek zal mij altijd blijven herinneren aan deze periode.

logo_ikleesnederlands

 

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Dit keer geen muzikale ondersteuning.


11 reacties

SJ Watson – Tweede leven

Covertekst
Op een dag wordt de Londense Julia, echtgenote en moeder, geconfronteerd met de gewelddadige dood van haar zusje Kate in Parijs. Ze vindt steun bij Kates huisgenote en beste vriendin, die zich steeds meer laat ontvallen over het dubbelleven dat Kate leidde. Wanneer Julia dit tweede leven van haar zusje begint te onderzoeken, ontmoet ze de charmante en mysterieuze Lukas. Hij lijkt Kate gekend te hebben. Julia’s zoektocht wordt langzamerhand steeds obsessiever en ze belandt erdoor in een levensgevaarlijke wereld. Kan ze daaruit nog ontsnappen?

384 pagina’s  tweede leven
Ambo|Anthos uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 90 414 1725 1
NUR 301

Recensie
In 2013 las ik ‘Voor ik ga slapen‘. Ik vond het een boek waar je tijdens het lezen een onderbuikgevoel van krijgt. Toen ik van de uitgeverij de vraag kreeg of ik ‘Tweede leven’ onder embargo wilde lezen zei ik volmondig ja. Nu is het boek overal verkrijgbaar en mag ik ronduit vertellen wat ik er van vind.

Julia is een succesvolle fotografe en is getrouwd met Hugh, chirurg. Samen hebben ze de zorg voor Connor, de zoon van Kate. Kate was op dat moment niet in staat om voor Connor te zorgen en daarom besloten Julia en Hugh hem in huis te nemen. Af en toe belt Kate midden in de nacht op, ze wil haar zoon terug. Vaak is dit in een dronken bui. Als er weer een telefoontje over Kate komt is zij het slachtoffer geworden van een misdrijf. Julia vind dat de politie te weinig van zich laat horen en gaat zelf naar Parijs om op onderzoek uit te gaan. Ze ontmoet daar het huisgenootje van Kate, Anna, waar ze het ontzettend goed mee blijkt te kunnen vinden. Door Anne leert ze Kate op een andere manier kennen. Kate en Anna zochten via internet wel eens gezelschap van mannen. Gezellig voor een avondje om online te kletsen, maar ook wel eens voor een echte afspraak. Zou een van die afspraken iets met haar dood te maken kunnen hebben? Julia kan dit idee niet loslaten en gaat op het internet op onderzoek uit. Daar ontmoet ze Lukas. Hij komt geregeld op internet om te kletsen en wil Julia wel helpen met zoeken.

Ondertussen moet Julia dealen met een zoon die treurt om zijn echte moeder en daar moeilijk over praat. En ze moet Hugh zien te overtuigen van haar eigen onderzoek, want de zaken lopen niet zo soepel tussen hun. Julia moet allerlei ballen in de lucht houden, het onderzoek naar Kate, haar zoon, haar man en haar bedrijf. Maar er is een ding wat steeds meer tijd in beslag neemt. Een ding wat al haar aandacht opslokt. Het lijkt bijna een tweede leven…

Ook nu had ik continue een onderbuikgevoel tijdens het lezen. Iets klopt er niet, er hangt iets in de lucht, maar wat? Het boek kabbelt soms een tijdje voort, maar dat is gewoon niet te vertrouwen. Het is knap dat SJ Watson voor de tweede keer mij dit gevoel bezorgd. Hij neemt je mee in een ogenschijnlijk verdrietige maar overzichtelijke situatie, maar dat is allemaal schijn. En als je denkt dat je weet hoe het zit, dan heb je het gewoon keihard mis. Lees dit boek!

Bedankt Ambo | Anthos voor dit spannende boek!