Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


4 reacties

E L James – Grey

Covertekst
[…] Christian Grey lijkt een man van totale controle; zijn wereld is duidelijk, gedisciplineerd en volstrekt leeg tot de dag dat de jonge literatuurstudente Anastasia Steele zijn kantoor binnen valt. Hij probeert haar uit zijn hoofd te zetten, maar raakt meer en meer bevangen door gevoelens waar hij maar geen vat op krijgt. In tegenstelling tot andere vrouwen lijkt Ana dwars door zijn afstandelijke houding heen te kunnen kijken, voorbij zijn zakelijke successen en luxe levensstijl, recht in zijn gehavende ziel. Zal zijn samenzijn met Ana hem verlossen van de gruwelijke jeugdherinneringen die Christian elke nacht wakker houden? Of zullen zijn duistere seksuele verlangens, zijn dwangmatige behoefte tot controle en zijn zelfhaat deze jonge vrouw van hem wegdrijven en de broze hoop vernietigen die zij hem biedt?

Afbeelding van Uitgeverij Prometheus

Afbeelding van Uitgeverij Prometheus


558 pagina’s
Uitgeverij Prometheus, Amsterdam
ISBN 978 90 446 3003 9

Recensie
Lang, lang geleden las ik de trilogie van Vijftig tinten grijs. Ik moest natuurlijk wel mee kunnen praten bij het koffiezetapparaat. Daar heb ik overigens geen recensies over geschreven. Nu is daar het verhaal vanuit Christian. Aangezien ik iemand ken bij de uitgeverij en ik weet dat ze ontzettend hard heeft gewerkt met haar collega’s, wilde ik haar sponsoren door het boek te kopen.

Ik kan wel een samenvatting geven van de inhoud, maar eigenlijk weten we allemaal waar het over gaat. De rijke zakenman Christian Grey wordt op een dag geïnterviewd door Anastasia Steele. Niet zij maar haar beste vriendin had dit moeten doen, maar wegens ziekte zit Anastasia op de stoel van de interviewer. Grey houdt er een bijzondere ‘hobby’ op na en is opzoek naar een nieuwe Onderdanige. Anastasia past perfect in het profiel, alleen blijken zijn gevoelens voor haar anders te zijn dan voor andere vrouwen. Anastasia blijkt ook gevoelens te hebben voor Christian en gaat ver mee in zijn voorliefde voor BDSM. Maar hoe ver dat is, dat moet je natuurlijk zelf lezen.

Dit hele boek is vanuit het oogpunt van Christian, alleen denkt hij de hele tijd, seks, seks, seks. En dat is op een gegeven moment wel een beetje eentonig, vijfhonderd pagina’s lang. In de trilogie kon ik me nog een beetje inleven in Anastasia, maar dat lukte nu helaas niet goed.

E L James doet dit natuurlijk super slim, want die vrouw is dankzij deze drie boeken en de films die er van gemaakt worden, binnen. Dus ach, waarom geen spin-off. En heb ik even mazzel, die vijfhonderd pagina’s waren nog niet genoeg om het beeld van Christian te beschrijven. Er komen er nog twee. Ik zou dus best willen ruilen met de bankrekeningnummer van James.


1 reactie

Fiona Higgins – Weg van alles

Covertekst
Als Paula binnen een week te horen krijgt dat haar dochter digitaal gepest wordt en haar man haar heeft bedrogen, beseft ze dat haar comfortabele leven voorbij is. Ze kan maar één oplossing bedenken: wegwezen. Ze meldt haar kinderen voor een paar maanden af op school, hangt de caravan waarin haar vader woont achter de auto en gaat op reis, dwars door Australië. De enige regel die ze instelt is ‘geen technologie’ – geen telefoons, geen tablets. Het is tijd voor back to basics en herontdekken wat echt belangrijk is in het leven. Het klinkt eenvoudig, en voor even is het dat ook. Maar de reis heeft verrassende complicaties voor haar in petto.

372 pagina’s weg van alles
Ambo | Anthos, Amsterdam

ISBN 978 90 263 3154 1

Recensie
Met een grote caravan op de cover kan het bijna niet anders dan dat je dit boek in de zomer wilt lezen. Ik had geluk dat ik het boek mocht lezen van Ambo | Anthos tijdens wat regenachtige zomerdagen.

Het boek beschrijft een roadtrip van een familie die veel heeft meegemaakt. Caitlin, de dochter van Paula wordt gepest via Facebook. Er is een nare foto geplaatst met een tekst over haar en haar beste vriendin. School wil dat Caitlin een tijdje niet meer komt, tot dat de zaken zijn uitgezocht, dit geheel tegen de wens van Paula in. En haar zoon Lachie (spreek uit op z’n Engels) kan zich hierdoor ook niet meer vertonen op school. Als Paula er achter komt dat haar man er een online affaire op na houdt met een veel jonger exemplaar, is voor haar de maat vol. Haar vader woont sinds het overlijden van haar moeder in de achtertuin in een caravan. Haar man Hamish had deze aangeschaft om wat privéruimte te hebben, maar uiteindelijk nam zijn schoonvader Sid zijn intrek in de caravan.

Deze caravan haakt Paula achter de auto en laadt alles in wat ze nodig heeft en sleept haar kinderen en vader mee op avontuur. Iets waar ze altijd van droomde, maar het nooit deed of durfde. Paula is dan altijd bezig geweest met alles tot in de puntjes te verzorgen, behalve zichzelf. Dat is ook een van de redenen dat haar man het elders heeft gezocht. De kinderen vinden het in het begin niet leuk dat ze mee moeten, maar door de levenslessen van hun opa krijgt de reis een leerzame invulling. Ze ontmoeten mensen, doen dingen waarvan ze niet dachten dat ze het konden en ontdekken veel over zichzelf. Door afstand te nemen van de situatie thuis worden heel veel zaken ineens heel helder, tot een vreemdeling alles op z’n kop zet.

Zoals ik al aangaf is het boek ideaal voor de zomer. Het is een boek met humor, onverwachte zaken, familiebanden en liefde. Ondanks dat de scenes met Hamish veel seks bevatten, want hij kan niet zonder, maakt de rest van de roadtrip door deze familie heel veel goed. Het boek laat je inzien dat je eigenlijk niet veel nodig hebt, behalve elkaars gezelschap. Maar ook dat je soms in een relatie voor jezelf moet kiezen. Een luchtig boek, met een liefdevol moraal. Ik heb ervan genoten!


3 reacties

Nicci French – Denken aan vrijdag

Covertekst
Uit de Thames wordt het lijk van een man met doorgesneden keel gevist. Hij is onherkenbaar, want hij heeft al een tijd in het water gelegen. Het enige aanknopingspunt is een ziekenhuisbandje om zijn pols met daarop de naam Frieda Klein.
Algauw blijkt dat psychotherapeute Frieda Klein een wel erg persoonlijke band met het slachtoffer had en wordt ze als de belangrijkste verdachte van het misdrijf gezien. Frieda heeft vanwege haar verleden weinig goodwill bij het politiekorps, maar gelukkig heeft ze vrienden die bereid zijn om tot het uiterste voor haar te gaan…

334 pagina’s Denken aan vrijdag
Ambo | Anthos
, Amsterdam
ISBN 978 90 263 3070 4

Recensie
Dankzij mijn lieve oud-collega’s kon ik eindelijk verder lezen over Frieda Klein. In april las ik nog Donderdagskinderen, maar nu moet ik na het vrijdag-deel nog heel erg lang wachten. Gelukkig is de week nog niet voorbij en komen er nog heel wat delen.

Frieda Klein is in dit boek leidend voorwerp met een hoofdletter L. Er wordt een man gevonden in de Thames en hij draagt zoals gezegd een bandje met haar naam erop. Frieda moet de man identificeren en ze herkend hem gelijk. Uiteraard ga ik jou niet vertellen wie het is, maar dat dit een impact heeft zul je begrijpen. Aangezien alle aanwijzingen rondom de verdronken man naar Frieda wijzen, is ze al snel hoofdverdachte. Dit komt mede door haar slechte band met de politie, hierdoor staat Frieda al met 1-0 achter. Uiteraard heeft Frieda hier niets mee te maken, maar ze kan haar onschuld niet zomaar bewijzen en ze duikt onder. Haar lieve vrienden helpen haar waar ze kunnen en Frieda doet dat op haar wijze ook voor haar vrienden. Alleen brengt ze haar vrienden daarmee wel in gevaar. Er ontstaat een kat- en muisspel tussen Frieda en de politie, waarbij Frieda de politie steeds net te slim af is. Of lijkt dat maar zo…

Oh wat ben ik aan het balen, want het boek is uit. Dit zijn boeken waarvan je wilt dat de hele serie al uit is en je in een keer alles achter elkaar door kan lezen. Maar helaas ben ik eenmaal begonnen en lees je het nieuwe boek zodra hij uit is. Ik heb weer genoten van de eigenzinnige Frieda. En gaaf dat Frieda nu helemaal in het middelpunt van de belangstelling stond en ze niet meer alleen de psychoanalyticus kon uithangen. Wat haar overkomt is verre van gaaf natuurlijk, maar wel weer goed gevonden van Nicci en French. Ook het einde maakt dat ik niet kan wachten op het volgende deel, want Dean Reeve is overal.


3 reacties

Marcha de Groof – Man o man

Covertekst
Het zit Sara allemaal niet mee. Eerst betrapt ze haar vriend Loek in bed met een ander (de deur uit met die vent!), dan ontmoet ze tijdens het uitgaan een aantrekkelijke man die hartstikke bezet lijkt te zijn (of toch niet?). Sara vindt deze Menno leuk en richt zich op een toekomst met hem, maar dan gooit juist zijn verleden het in het eten.

Door dit alles heen maken haar zus en zwager Sara het leven meer dan zuur, hamert haar moeder erop dat ze het niet had moeten uitmaken met ‘ideale schoonszoon’ Loek en haalt haar manager het bloed onder Sara’s nagels vandaan. Kortom, ze heeft zin om zich te verstoppen en te wachten tot het allemaal overwaait, Maar daar zijn haar excentrieke vriendin Lea en lieve buurvrouw Tilly het niet mee eens. Zij helpen Sara om er het beste van te maken. Al hebben ze daar nogal onorthodoxe methodes voor…

304 pagina’sIMG_20150806_182308
Uitgeverij Zomer & Keuning, Utrecht

ISBN 978 94 019 0206 9
NUR 340

Recensie
Sara wordt door haar beste vriendin Lea een avondje mee op stap genomen. Sara is al een tijdje niet meer van de bank gekomen sinds ze haar ex heeft betrapt met een ander. Ze weet nog één jurkje te vinden die haar net past en gaat met tegenzin mee. Eenmaal op de dansvloer gaat Lea helemaal los en heeft ondanks haar opvallende verschijning al snel een man aan de haak geslagen. Van een afstand wordt Sara bekeken door een man, die haar later op de avond aanspreekt. Het is een ongelooflijk knappe man, maar is Sara wel klaar voor een nieuwe man in haar leven? Ze laat zich niet door hem thuisbrengen, want dat kan ze nog niet. Toch blijft deze mooie man in haar hoofd spoken en vertelt ze haar collega’s over hem.

Sara werkt op een kinderdagverblijf. Als  er op een dag een nieuw kindje op de groep komt, staat ze met haar mond vol tanden. Het kindje wordt gebracht door die mooie man die ze ontmoette tijdens het stappen. Dat zal je net zien, heb je eindelijk een mooie man op het oog, heeft hij een kind van een ander… Toch blijken de zaken iets ingewikkelder in elkaar te zitten dan Sara dacht.

Dit boek kreeg ik tijdens de bloggers-bijeenkomst van Zomer & Keuning. Marcha was er ook en was zo lief het boek te signeren. Marcha is er in geslaagd een ontzettende leuke chicklit te schrijven. Alle elementen die je erin wilt zien, zijn aanwezig. Liefde, romantiek, problemen, vriendschap en een blij einde. Haar schrijfstijl is prettig en leest vlot weg. Doordat ik zelf ook een tijdje in de kinderopvang heb gewerkt, is de omgeving van Sara erg herkenbaar. Gelukkig is mij die rare ex wel bespaard gebleven. Mocht je nog op vakantie gaan, dan is dit een perfect boek aan de rand van het zwembad.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.

logo_ikleesnederlands

 

 

 


1 reactie

Jelmer Jepsen – De circusvrouw

Covertekst
[…]  De eigenzinnige Margriet Alberda (36) heeft een ogenschijnlijk gelukkig leven op Elba. In een poging haar ellendige verleden in Nederland te laten rusten, vluchtte zij halsoverkop naar het zinderende Italiaanse eiland, ver van al haar zorgen. Maar is het mogelijk om je verleden te verloochenen en zowel je geheimen als je verdriet voorgoed te begraven? Of blijft je verleden je altijd achtervolgen?

255 pagina’sDe circusvrouw
Xamder Uitgevers bv
, Amsterdam
ISBN 978 94 016 0371 3
NUR 301
Recensie
Het boek start op Elba, waar Margriet samen met haar zoontje woont. Ze verkoopt koekjes, taartjes en brood op de markt. Als ze haar kraam heeft leeg verkocht kan ze samen met haar zoontje genieten op het strand. Ze heeft vriendinnen om zich heen verzameld, vrouwen waar ze wijntjes mee drinkt, yoga doet en grappige momenten op de markt beleefd. Margriet is niet zomaar op Elba, daar is een hele geschiedenis aan vooraf gegaan. Een vrij ongelukkig geschiedenis van een onstabiel huwelijk en een nog onstabielere onderneming. Samen met haar man Hans heeft Margriet een pannenkoekenrestaurant. Het restaurant loopt helemaal niet en Margriet moet alles in haar eentje doen. Hans heeft een depressie en komt soms de hele dag z’n bed niet uit. Margriet trekt dit niet meer en als ze op de plaatselijke kermis Bruno tegenkomt, dan gaan alle remmen los.
Ik had mij ontzettend verheugd op het nieuwe boek van Jelmer Jepsen omdat ik zo enthousiast was over zijn eerste boek ‘Vallen als het heet is‘. Natuurlijk kan ik het mooier maken dan het is, maar dat ga ik niet doen. Heel eerlijk gezegd vond ik dit boek een beetje tegenvallen en dat vind ik ontzettend erg. Daarom heb ik er ook zo lang over gedaan om er iets over te schrijven. Het boek leest wel heerlijk weg, maar sommige zaken vond ik gewoon iets te onwaarschijnlijk. Omdat ik niets wil verklappen, kan ik niet in detail treden. Maar de manier waarop Margriet op Elba beland, vind ik gewoon niet geloofwaardig. Dat doet voor mij echt aan het verhaal af, ik kan mij namelijk niet voorstellen dat niemand dit zou ontdekken. Toch krijgt het boek een mooi plekje in mijn kast, de cover is prachtig en omdat ik wel geloof in Jelmer Jepsen als schrijver en ik uitkijk naar nieuw werk van hem.

logo_ikleesnederlands

 

 

 


6 reacties

Ellen Heijmerikx – En nooit was iets gelogen

Covertekst

Juanita zit aan het sterfbed van haar man Pepe, in Nederland. In zijn laatste dagen vertrouwt Pepe haar alles toe waarover hij een leven lang gezwegen heeft. Zijn bekentenis opent Juanita niet alleen de ogen voor het echte verhaal van Pepes jeugd tijdens de wrede Spaanse dictatuur, maar dwingt haar ook naar haar eigen verleden te kijken. De romantiek van hun eerste ontmoeting, het reizend theatergezelschap van haar ouders, de gedichten die Pepe schreef en de vader die hij zocht – alles komt in een ander licht te staan. […]

254 pagina’s En nooit was iets gelogen
Nieuw Amsterdam Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 90 468 1881 7
NUR 301
Recensie

Op de achterflap staat ‘sprankelende roman over een liefde in het Spanje van Franco’. Als ik heel eerlijk ben vind het woord sprankelend voor de inhoud van dit boek niet goed gekozen. Het boek zou ik eerder betitelen als tragisch.

Het is nogal wat dat je als kind een vluchtend bestaan moet leiden, in een omgeving waar je niet naar school kan en je de droom van je moeder moet waarmaken. Of dat je als kind heel jong werk moet verrichten omdat je vader is verdwenen en er voor broertjes en zusjes gezorgd moeten worden. En nog tragischer is het dat je zelfs binnen de muren van een klooster niet veilig bent.

Dit is in een notendop het leven van Juanita en Pepe. Pepe ligt op zijn sterfbed en heeft de behoefte om alles wat hij niet eerder heeft vertelt op te biechten aan Juanita. Hij vertelt over het gezin waarin hij is opgegroeid, welke ontberingen hij heeft moeten doorstaan, dat hij in de mijnen heeft gewerkt en wat hem overkomen is in het klooster.
Ook Juanita gaat nadenken over haar eigen jeugd, dat ze eigenlijk de droom van haar moeder leefde en als zangeres het podium op moest. Als haar Pepe er niet meer is, wat moet ze dan? Gaat ze dan terug naar Spanje? Maar wilt ze dat wel? Het land waar zoveel herinneringen liggen. Het boek pendelt tussen het heden en verleden. Het verleden waarin ze beide nog jong zijn en elkaar uit eindelijk ontmoeten, maar ook in het heden als Pepe is overleden.

Tijdens het lezen had een ik een beetje een haat-liefde verhouding met dit boek. Ik merkte dat ik alleen korte passages kon lezen en het boek daarna weg moest leggen. Gedurende het verhaal lees je copla’s (gedichten) van Pepe, maar dat haalde voor mij ontzettend de vaart uit het verhaal. En ik merkte dat ik graag meer over de jonge Pepe en Juanita wilde lezen, nog meer de diepte in, maar ook dat was niet mogelijk. Ik was volledig overgeleverd aan het schrijven Heijmerikx, wat mij helaas op deze manier niet kon raken. Ik ben heel benieuwd hoe jij het boek zult ervaren en wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ erover zullen schrijven.

logo_ikleesnederlands

 

 

 

 

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning deze keer:

https://www.youtube.com/watch?v=yyhL0ioST_U


6 reacties

Marieke Groen – De andere familie Klein

Covertekst
Amber droomt van ontsnappen. Aan brand, explosies en gifslangen, maar vooral aan haar familie. Aan haar moeder die met ter dood veroordeelde gevangen in Amerika correspondeert, en haar vader, wiens kalmte ze meer vreest dan zijn drift. Het huis van opa en oma, gevuld met afgedankte KLM-spullen, is haar toevluchtsoord. Als opa onverwachts overlijdt, verandert alles. Voor het eerst lijkt de familie Klein bijna een gewoon gezin. Maar lang zal dat niet duren, weet Amber, dat doet het nooit.

238 pagina’s  De andere familie Klein
Uitgeverij Thomas Rap, Amsterdam
ISBN 978 94 0040 280 5
NUR 301

Recensie
De eerste zin van dit boek is meteen raak en de toon is gezet.

Zoals andere meisjes fantaseerden over hun bruiloft, fantaseerde Amber over haar begrafenis.

Gedurende het verhaal begrijp je steeds beter waarom Amber over haar begrafenis fantaseert. Amber noemt haar ouders DE moeder en DE vader. Hierin schept ze afstand naar haar ouders. Ze zeggen namelijk vaak dat het leven beter zou zijn als Amber er niet was, dat ze niet begrijpen waarom ze hun leven zo moeilijk maakt en ze vinden haar te dik. Alleen daar vergissen ze zich in, dat weet jij als lezer, maar Amber weet dat niet. Ze volgt strak alle dictatoriale regels in huis op, want ze zal het vast allemaal wel fout doen. Voor plassen maar twee velletjes papier en bij poepen drie en altijd je schoenen met de neuzen naar de muur in de gang. Op zondag maakt ze samen met HET broertje het ontbijt klaar en staan ze daarvoor vroeg op. De vader komt dan naakt aan tafel, want het is tenslotte zijn huis. De moeder heeft het ook wel eens geprobeerd, naakt ontbijten, maar dat was toch niets voor haar. De moeder is meer bezig met schrijven naar ter dood veroordeelden in Amerika. Op het moment dat een ter dood veroordeelde zijn laatste avondmaal krijgt, eet de familie Klein precies hetzelfde. Behalve Amber als ze weer eens van haar moeder op dieet moet.

Amber heeft geen vrienden maar kan gelukkig terecht bij haar opa en oma. Haar opa leert haar Spaans en doet leuke dingen met haar en met haar oma maakt ze kruiswoordpuzzels. Na het overlijden van opa wordt het thuis allemaal even heel normaal. De vader praat weer tegen Amber, want dat had hij al acht weken niet gedaan en ze kunnen weer met z’n allen lachen. Echter is deze pret maar van korte duur en is alles weer zoals het was.

Tijdens het lezen had ik geregeld de neiging om het AMK (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling) te bellen. Mijn hemel! Hoe kunnen ouders zo met hun kind omgaan. Een opgroeiend en puberend meisje heeft zo haar nukken, maar haar acht weken negeren alsof ze lucht is? Hoe bestaat het?! Het is beklemmend, verdrietig en oh zo knap geschreven. Marieke Groen houdt je in haar greep. Amber wil je adopteren en haar zeggen dat ze niet dik is, dat ze goed is zoals ze is en dat ze zichzelf en haar spullen niet hoeft te verstoppen. Ik ben fan, ondanks het verschrikkelijk verdrietige thema van het boek.

logo_ikleesnederlands


Een reactie plaatsen

Miriam Guensberg – Ooit

Covertekst
Na de dood van zijn grootmoeder vindt Ben Salomon in haar kluis een envelop die het dramatische levensverhaal bevat van de hem onbekende Ewa Kosinsky. Zij heeft in 1944/’45 gevangengezeten in het vrouwenstrafkamp Oberlangen. Hoe pijnlijk de ervaringen van deze jong gestorven Poolse vrouw ook waren, ze is altijd blijven hopen op een betere wereld. Haar onthullingen raken Ben diep. Het contrast met zijn veilige leven als hedendaagse, westerse journalist had niet groter kunnen zijn. Gaandeweg besluit hij dan ook het roer drastisch om te gooien… […]

192 pagina’s  Ooit
Uitgeverij De Kring, Amsterdam
ISBN 978 94 915 6785 8
NUR 301

Recensie
Ben is een volwassen man die lang bij zijn moeder heeft gewoond en na de dood van zijn moeder bij zijn grootmoeder. In haar huis vind hij in een kluis een stapel met Poolse brieven. Ze zijn afkomstig van Ewa Kosinsky, maar haar naam zegt hem niets. Ben vraagt hulp van zijn ex Anna, die vertaalster is. Beetje bij beetje wordt het leven van Ewa en de connectie met zijn grootouders ontrafelt. Ben leert door de vertaling van de brieven niet alleen meer over zijn grootouders en moeder, maar ook over zijn rol in het leven. Hij ziet in dat hij graag anderen wilt helpen en dat je niet altijd maar langs de zijlijn moet toekijken. Ewa is in de tijd van de Tweede Wereldoorlog wel geholpen, maar ze heeft ook ontzettend hard moeten knokken.

Dit raakt gelijk een belangrijk doel van het boek. Een deel van de opbrengst van het boek gaat namelijk naar Stichting Vluchteling. Er zijn nog steeds mensen die in angst leven, moeten vechten voor een bestaan, voor een dak boven het hoofd en eten. Guensberg heeft hier een mooie koppeling gemaakt tussen twee onderwerpen die haar blijkbaar erg raken, namelijk de Tweede Wereldoorlog en vluchtelingen. Het verhaal van Ewa heeft mij ook erg geraakt, een jonge vrouw die veel ontbering heeft moeten doorstaan en keuzes in het leven heeft moeten maken omdat ze niet anders kon. En het mooie is dat ze ondanks deze ontberingen anderen, zoals Ben, weet te inspireren om iets te doen voor anderen voor een beter leven. Maar ook dat hij iets aan zijn eigen leven moet doen, namelijk het zoeken naar liefde in zijn leven.

logo_ikleesnederlands


4 reacties

Paula Hawkins – Het meisje in de trein (Blogtournee A.W. Bruna)

Covertekst
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

360 pagina’s  Het meisje in de trein
A.W. Bruna Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 94 005 0388 5
NUR 305

Recensie
Als een dagelijks meisje in de trein was ik zeer enthousiast toen ik gevraagd werd om mee te doen met de blogtournee. Mijn mede-boekenwurm Judith was ook een van de gelukkige. Dus zo combineren we de blogtournee met ons boek van de maand in de Boekenwurmenclub. 

Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken, allemaal uit het perspectief van een andere vrouw. Het eerste hoofdstuk begint bij Rachel, de andere vrouwen hou ik nog even geheim. Rachel reist dagelijks naar haar werk met de trein en die stopt tijdens de rit altijd op dezelfde plek. Rachel heeft dan ook een vaste plek in de trein zodat ze in het huis van Jess en Jason kan kijken. Ze bedenkt hele verhalen rondom Jess en Jason, wat ze doen, wat ze zeggen ze tegen elkaar, en zo vormt het paar het ideaalbeeld van Rachel. In diezelfde straat woont ook de ex van Rachel, hij heeft haar verlaten voor een knapper en vruchtbaarder exemplaar. Hij woont nu samen met haar in het huis wat ooit van Rachel was. Rachel hield van het huis aan het spoor, maar nu woont ze bij een oud studiegenootje op kamers bij gebrek aan beter. Na de scheiding met haar ex is het slechter met Rachel gegaan. Naast dat ze van een stevige borrel houdt, is ze inmiddels ook ontslagen. Toch neemt ze iedere dag de trein naar haar werk om de schijn op te houden voor haar huisgenootje.

En dan komt die dag. Ze kijkt uit naar het moment dat de trein stopt voor het huis van Jess en Jason, maar het is anders dan anders. Niet veel later blijkt dat Jess, die eigenlijk Megan heet, is verdwenen. Rachel besluit om wat ze heeft gezien aan de politie te vertellen in de hoop hiermee Jess te helpen. Niets blijkt minder waar, want wie gelooft er een alcoholist? Wie gelooft de vrouw waarover veel klachten bij de politie liggen, klachten van de nieuwe vriendin van je ex…

Wat een boeiend onderwerp voor een thriller. Je zit in de trein en je bent getuige van iets waardoor je wordt meegezogen in een hels verhaal. Ik heb het in al die jaren dat ik met de trein ga nog niet meegemaakt. Ik vind het onderwerp van Paula Hawkins goed gekozen, want het is erg origineel. Echter werd tijdens het lezen mijn enthousiasme wel iets getemperd, want het was minder spannend dan ik dacht. Dat kwam omdat de scenes waarin Rachel worstelt met haar alcoholisme de spanning voor mij uit het verhaal haalde en het eerder een psychologische roman werd. Dat vind ik geen probleem, maar ik had verwacht dat het boek heel erg spannend zou zijn. Dat is eigenlijk het enige minpuntje, want verder is het een zeer origineel boek. Ik ga nu minder lezen in de trein en vaker uit het raam staren in de hoop dat ik ook een Jess en Jason tref.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.


4 reacties

Nicci French – Donderdagskinderen

Covertekst
Donderdagskinderen is het vierde deel in de Frieda Klein-serie van Nicci French. Wanneer een oud schoolvriendin bij Frieda aanklopt omdat de problemen met haar onhandelbare dochter haar boven het hoofd groeien, besluit Frieda haar te helpen. De gesprekken die Frieda met Becky heeft, roepen herinneringen bij haar op. Ze raakt er langzamerhand van overtuigd dat hun hetzelfde is overkomen; sterker nog, dat zij beiden slachtoffer zijn van dezelfde dader.

379 pagina’s  Donderdagskinderen
Ambo| Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2551 5

Recensie
Sinds gisteren ligt deel vijf van de Frieda Klein-serie, Denken aan vrijdag, in de winkel. Aan gezien ik nog niet alles uit de serie had gelezen besloot ik het boek uit de bibliotheek te lenen.

Frieda ontvangt Maddie, een oud klasgenoot uit een tijd die ze lang geleden achter zich heeft gelaten. Maddie heeft een onhandelbare dochter Becky en smeekt Frieda om haar te helpen. Frieda besluit in gesprek te gaan met Becky, maar zo onhandelbaar als Maddie heeft doen geloven is ze niet. Er is haar juist iets heel ergs overkomen. En het vreemde is, jaren geleden is dat Frieda ook overkomen. Dit heeft haar doen besluiten haar huidige leven achter zich te laten en het leven wat ze nu heeft op te bouwen. Lang heeft Frieda het genegeerd, maar ze besluit er toch wat aan te doen. Ze keert terug naar haar geboortedorp. Daar ontmoet ze demonen uit een ver verleden en wordt ze confronteert met zaken die ze had weggestopt.

Zoals je leest heeft dit boek een heel ander karakter dan de overige drie boeken. Ik zou bijna zeggen het karakter van een roman. Het is verrassend dat Frieda geheel leidend voorwerp is en leer je haar op een nieuwe manier kennen. Je leest over hoe Frieda is opgegroeid en hoe het haar op school verging. Je leest over haar oude vrienden, hoewel, waren dit wel vrienden? Ondanks dat er weinig spanning in het boek zat, had ik moeite om het boek weg te leggen. Omdat dit deel helemaal over haar ging, was ik erg in mijn element. Frieda heeft mij vanaf het begin geïntrigeerd en daarom wil ik gewoon alle acht delen van de serie lezen. Zodra ik tijd en ruimte heb, dan stort ik mij zeker op deel vijf, want ik wil gewoon weten wat Frieda nu weer overkomt.

Eerder las ik uit deze serie:

Blauwe maandag

Dinsdag is voorbij

Wachten op woensdag