Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen


1 reactie

A. F. Th. van der Heijden – De ochtendgave

Covertekst
Sara bouwt de Vrede op een vijandelijk hoofdkussen.

Nijmegen, 10 juli 1672. Als in de vroege morgen na de eerste huwelijksnacht van Caspar en Sara de troepen van Lodewijk XIV de stad innemen, verdwijnt de jonge bruid spoorloos. De vraag is: heeft zij haar ‘ochtendgave’ bij Caspar achtergelaten of juist meegenomen naar een onbekende bestemming?
Caspar begint een radeloze zoektocht. Zes jaar later, op de dag dat de Vrede van Nijmegen getekend wordt, vindt hij zijn bruid terug in de tijdelijke Franse ambassade als maîtresse van markies Caloyanni. Wat was al die tijd haar werkelijke rol? Nu de vrede een feit is, wil Sara zo gauw mogelijk terug naar haar oude leven – maar of de bedrogen Caloyanni dit over zijn kant zal laten gaan?

297 pagina’s De ochtendgave
Uitgeverij De Bezige Bij, Amsterdam
ISBN 978 90 234 5643 8
NUR 301

Recensie
Omdat dit een boek is dat van mijn eigen leesstapel komt schrijf ik nu geen uitgebreide recensie.  Lees verder


Een reactie plaatsen

Gregg Hurwitz – Orphan X

Covertekst
Hij is een mythische figuur, een man wiens naam alleen maar wordt gefluisterd. De Nowhere Man. Er wordt beweerd dat hij alles zal doen om je te beschermen als je om zijn hulp vraagt en dat hij nooit faalt. Maar de Nowhere Man is geen sprookje, hij bestaat echt…

Evan Smoak zet zijn aanzienlijke persoonlijke vaardigheden en middelen in om hen te helpen die zich tot niemand anders kunnen wenden. Als kind werd hij geselecteerd voor het Orphan-project, een officieel niet-bestaand trainingsprogramma binnen de geheime dienst. De Orphans werden opgeleid tot de beste sluipmoordenaars ter wereld en de allerbeste onder hen was Orphan X: Evan Smoak. Maar op een dag verdween Evan in het niets.

387 pagina’sOrphan X
Uitgeverij A. W. Bruna, Amsterdam
ISBN 978-94-005-0738-8
NUR 332

Recensie
Niet zo lang geleden was ik aanwezig op het Bites voor Bloggers event van A.W. Bruna. Daar was Gregg Hurwitz aanwezig om te vertellen over zijn nieuwste boek Orphan X. Ik was nog niet bekend met het werk van Hurwitz, dus des te leuker dat het boek in de goodie bag zat. Judith en ik besloten dat het ons boek van de maanden september en oktober. Lees verder


1 reactie

Jens Hendrik Jensen – De schaduwmannen, Oxen 2

Covertekst
Niels Oxen, de hoogst gedecoreerde soldaat die ooit diende in het Deense leger, woont en werkt onder een valse identiteit op een viskwekerij in Jutland. Hij is paranoïde en lijdt aan verschrikkelijke nachtmerries. Hij verbergt een persoonlijk geheim dat hem op de been houdt, maar dat hem ook zijn leven kan kosten.

Dan wordt de directeur van een kasteelmuseum dood gevonden in de zaal van het kasteel waar vroeger het zogeheten ‘Danehof’ samenkwam – een mythische kring van invloedrijke mannen in Denemarken, een groepering die vele eeuwen teruggaat.
De moord vormt het startschot voor een reeks schokkende gebeurtenissen. Slechts enkelen vermoeden dat er een connectie is met Oxen. Een van hen is zijn voormalig partner van de Inlichtingendienst, Margrethe Franck. Zij is al meer dan een jaar op zoek naar Oxen. Als ze hem eindelijk vindt, bezegelt ze daarmee zowel zijn lot als het hare…

Opeens vormt Oxen het doel van een klopjacht. Oxen en Franck slaan opnieuw de handen ineen tegen de machtige mannen in de de schaduw van de macht.

444 pagina’sSchaduwmannen
A.W. Bruna Uitgevers, Amsterdam
ISBN 978 94 005 0579 7
NUR 305

Recensie
Vorig jaar oktober las ik het eerste boek van de trilogie. Ik was erg benieuwd hoe het Oxen, de hoogst gedecoreerde soldaat daarna zou vergaan. Ik kan je vertellen dat Oxen weer het nodige meemaakt.

Eindelijk heeft Oxen een plek gevonden om te wonen op het terrein van een viskwekerij, ver van de bewoonde wereld. Daar kan hij de oude eigenaar van de kwekerij helpen en werkt hij tegelijkertijd aan zijn eigen veiligheid. Hij weet dat hij niet veilig is, en beveiligd zijn huis op alle mogelijke manieren. Hij traint zichzelf voor het geval er onheil komt en dat komt goed uit.
Op het moment dat de directeur van het kasteelmuseum overlijdt komt alles in een stroomversnelling. Oxen heeft de directeur bepaalde zaken toevertrouwd die niet openbaar gemaakt mogen worden. In hoeverre is dat nog steeds zo? Margrethe Franck is al een jaar op zoek naar Oxen. Ze wil hem helpen en hem laten weten wat er met de museumdirecteur is gebeurd. Door haar zoektocht brengt ze hem juist in gevaar, iets dat ze niet had kunnen vermoeden. Er zijn namelijk mensen met een verborgen agenda.

Wat was het weer fijn om in het leven van de mysterieuze Oxen te stappen. Zoals een echte Scandinavische thriller betaamd, rauw, donker en duister. Het was weer even wennen aan de Deense namen en de verbanden tussen de personages, maar dat had ik snel weer onder de knie. Het geheime genootschap dat in het eerste boek ter sprake kwam is nu een stukje minder geheim geworden. Maar zoals altijd bij een trilogie moet je rekening houden met een open einde bij deel twee. Des te meer zin heb ik in deel drie van het boek.

Bedankt A.W. Bruna dat ik dit boek mocht lezen!


Een reactie plaatsen

Lucretia Grindle – Villa Triste

Covertekst
Tijdens de Tweede Wereldoorlog worden de zusjes Caterina en Isabella Cammaccio gedwongen de moeilijkste beslissingen van hun leven te nemen waarvan de consequenties nog jarenlang zullen doorwerken. Veertig jaar later moet Alessandro Pallioti een merkwaardige moordzaak op een oude man oplossen. De vermoorde man blijkt een held voor de verzetsleden van de Tweede Wereldoorlog te zijn geweest. Hij is doodgeschoten en er is zout in zijn mond gepropt. Hoe meer Pallioti zich in de zaak verdiept, des te meer komt de geest van de oorlog tot leven. Als hij het dagboek van Caterina tussen het bewijsmateriaal vindt, wordt een ontstellende geschiedenis van het verzet en het leven van twee zussen opgerakeld.

480 pagina’s Villa Triste
A.W. Bruna Uitgevers, Utrecht
ISBN 978 90 229 9946 2
NUR 302

Recensie
Omdat dit een boek is wat van mijn eigen leesstapel komt schrijf ik nu geen uitgebreide recensie. 

Afgelopen februari heb ik dit boek gelezen tijdens mijn reis naar Jordanië. De maand mei vond ik een geschikt moment om over dit boek te bloggen omdat de Tweede Wereldoorlog in deze maand centraal staat.

Mijn verwachtingen van het boek waren anders wegens de covertekst. Ik had verwacht dat het meer een roman zou zijn. Tijdens het lezen besefte ik dat het meer weg had van een thriller, waarbij gebeurtenissen uit de oorlog als een rode draad door het verhaal heen lopen. Het was boeiend om nu eens een boek te lezen vanuit het perspectief van Italië. De twee zussen waar het allemaal om draait maken het verhaal persoonlijk en geven het een gezicht. Je leeft met ze mee en het is bij vlagen ook echt spannend. In het begin vond ik de moordzaak die in het heden speelt niet zo interessant en was ik blij als het boek weer terug ging naar de tijd tijdens de oorlog en naar de zussen. Maar hoe verder ik las, hoe dichter die twee werelden bij elkaar kwamen. Uiteindelijk ben ik erg blij dat ik dit boek heb gelezen en raad ik jou het boek ook aan. Het is een ‘oudje’, maar mocht je zin hebben in een dikke pil en een boeiend verhaal dan komt het zeker goed.


Een reactie plaatsen

Paul Glaser – Dansen met de vijand

Covertekst
Tijdens een bezoek aan Auschwitz ziet Paul Glaser in een vitrine een koffer uit Nederland staan, met daarop zijn achternaam geschreven. Het is het begin van de onthulling van een lang verborgen familiegeheim: de verzwegen lotgevallen van Pauls tante Roosje. Roosje Glaser was een jonge Joodse vrouw uit Den Bosch die als danslerares werkt. Ze is zeer succesvol en danst in Amsterdam, Londen, Parijs en Berlijn. Wanneer de nationaalsocialisten aan de macht komen, begint voor Roosje een levensgevaarlijk bestaan. Haar eigen man verraadt haar, en uiteindelijk wordt ze meegenomen door de nazi’s. Ze komt terecht in verschillende concentratiekampen, maar Roosje overleeft zelfs Auschwitz.

320 pagina’s 
Uitgeverij Cargo, Amsterdam
ISBN 978 90 234 9942 8

Afbeelding van uitgeverij Cargo

Afbeelding van uitgeverij Cargo

Recensie
Omdat we morgen stil staan bij de oorlogsslachtoffers uit onder andere de Tweede Wereldoorlog wilde ik dit boek graag bespreken. Het genre Tweede Wereldoorlog vind ik erg indrukwekkend om te lezen en zo ook dit boek.

Paul Glaser komt door een bezoek aan Auschwitz achter een verborgen familiegeschiedenis. Hij heeft een tante Roosje die verschrikkelijke zaken heeft meegemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het enige probleem is dat zijn vader, de broer van tante Roosje er niets over wil loslaten. Ze hebben jaren geleden gebroken met elkaar en hij wil de geschiedenis laten rusten. Stel je voor dat het ooit tegen ze wordt gebruikt, het is maar beter dat niemand het weet. Bij zijn vader komt Paul niet verder. Tot hij op een dag in Brussel voor zijn werk moet zijn en daar iemand ontmoet met dezelfde achternaam. Ze raken niet uitgepraat over hun familie en van zaken komt weinig terecht. Beetje bij beetje weet Paul de geschiedenis van zijn familie te achterhalen en met name over zijn tante.

Roosje is een vrouw met lef, die niet op haar mondje is gevallen en duidelijk voor haar mening uitkomt. Dat is iets wat mannen aan haar aantrekkelijk vinden. Helaas heeft Roosje niet veel geluk met de mannen in haar leven. Er zijn veel mannen die haar hart veroveren, maar slechts enkele zijn echt lief voor haar. Roosje wordt een bekendheid in de danswereld als ze met haar man een dansschool opent. Samen hebben ze veel succes en zien veel van Europa om daar nieuwe dansen te leren. Echter wordt haar man door zijn broer steeds meer de NSB-kant opgetrokken. Roosje moet het met leden ogen aanzien, maar kan er niets aan doen aangezien ze van Joodse afkomst is. Dit leidt tot steeds meer verwijdering tussen Roosje en haar man. Roosje ontmoet een andere man, plus het feit dat ze Joods is, zorgt er uiteindelijk voor dat ze gaan scheiden. Haar nieuwe relatie houdt helaas ook geen stand. Door de oorlog mag Roosje geen dansles meer geven, want veel zaken worden voor Joden verboden en dus ook dansles geven. Tot overmaat van ramp wordt ze verraden door haar beide exen en wordt afgevoerd naar kamp Westerbork. Inmiddels heeft Roosje veel lieve mensen om haar heen verzameld die haar pakketten sturen naar het kamp, waardoor zij en haar ouders het vol weten te houden. Want ook haar ouders zijn opgepakt. Haar broer is het wel gelukt om onder te duiken en komt zonder al teveel kleerscheuren de oorlog door. Roosje daarentegen heeft veel minder geluk. Ze ziet vele kampen, maar weet altijd weer een baantje te bemachtigen, waardoor ze een tijdje niet verder op transport hoeft. Dit komt mede door haar durf en lef. Het overrompelt de Duitsers en het feit dat ze goed Duits spreekt helpt ook mee.

Ik ben zeer onder de indruk van deze vrouw en wat zij allemaal heeft moeten doorstaan. Het is een prachtig eerbetoon geworden aan de tante van Paul Glaser, want dit verhaal is er een om te vertellen. Het is iets wat we niet mogen vergeten en dit verhaal draagt daar aan bij.
Wat ik bijvoorbeeld niet wist, was de houding van de Nederlandse regering tegenover overlevenden van kampen. Deze passages heb ik met ongeloof gelezen. De regering deed moeilijk over uitbetalingen, maar nog erger was dat Roosje en haar broer voor haar ouders een belasting moesten betalen. Simpel weg omdat ze niet konden aantonen dat zij overleden waren. Alsof ze niet al genoeg verschrikkingen hadden doorstaan. Van enige (geestelijke-)bijstand was totaal geen sprake.
Het is boeiend om te lezen hoe de wereld heel klein kan zijn en je uit onverwachte hoek soms hulp kan krijgen, zoals Paul is overkomen. Daardoor is het Paul gelukt een goed beeld te krijgen van zijn familie. Het is knap van hem dat hij het zwijgen in zijn familie heeft doorbroken om het verhaal wel te vertellen. Lees ook dit boek en geef daarmee onze vrijheid door!

Bedankt uitgeverij Cargo dat ik dit boek mocht lezen.


4 reacties

Julia Heaberlin – Black-Eyed Susans

Covertekst
Op haar zestiende werd Tessa Cartwright door een seriemoordenaar voor dood achtergelaten op een akker in Texas, samen met de lichamen van drie andere slachtoffers. Ze was de enige overlevende, met slechts vage herinneringen aan wat haar was overkomen. Vanaf die dag stond zij bekend als een van de ‘Black-Eyed Susans’, een bijnaam die verwees naar de bloemen die groeiden op de vindplaats van de meisjes. Het was Tessa’s verklaring die de dader in de dodencel deed belanden. Althans, dat dacht ze…

Bijna twintig jaar later ontdekt Tessa bij haar huis een veld vers geplante, bloeiende Black-Eyed Susans. Ze gelooft dat het een teken is van de moordenaar, die nog vrij rondloopt. Bang geworden dat door haar nu een onschuldige vastzit, besluit ze de verdediging te helpen. Maar ze wordt geplaagd door flarden van herinneringen en vreest voor de veiligheid van haar dochter. Wat niemand weet is dat het angstige, fragiele meisje dat Tessa was, een muur van geheimen om zich heen heeft gebouwd.

352 pagina’s black-eyed susans
Uitgeverij A.W. Bruna, Amsterdam

ISBN 978 94 005 0715 9
NUR 305

Recensie
Judith en ik hadden het geluk dat wij beide dit boek mochten lezen en dus besloten we dat het ons boek van de maand april werd. April nadert bijna zijn einde, maar het is mij gelukt dit boek binnen deze maand uit te lezen. Dat kon ook niet anders…

Met ingehouden adem heb ik mij in de wereld van Tessa gestort, die iets afschuwelijks is overkomen. Tessa overleeft een verschrikkelijk aanval op haar leven, mede dankzij een enorme rustige hartslag wordt ze voor dood achtergelaten in een akker vol Black-Eyed Susans. Zij zal daarna bekend staan als een van de Susans. Snel nadat ze is gevonden in het weiland, wordt er een man gearresteerd. Helaas weet Tessa zich niets meer te herinneren en is ze door de hele gebeurtenis ook een tijd blind. De jonge Tessa krijgt therapie om zaken te verwerken maar ook om haar voor te bereiden op het aankomende proces. Het boek pendelt heen en weer tussen de Tessa die weer probeert op te krabbelen en de oudere Tessa. Deze Tessa heeft inmiddels een puberende dochter en probeert zo goed en kwaad als het gaat haar leven te leiden als kunstenares. Hierdoor kan ze haar eigen gang gaan en wordt ze niet steeds geconfronteerd met haar verleden. Hoewel…

De verdachte van het misdrijf zal binnen enkele weken worden geëxecuteerd. Er knaagt alleen iets achter in het hoofd van Tessa. Ze kan zich geen gezicht herinneren, dus de vraag is of deze man wel haar ‘monster’ is. Als er steeds voorwerpen en Black-Eyed Susans opduiken in het leven van Tessa vraagt zij zich af of er niet een onschuldige man wordt geëxecuteerd. Samen met een onderzoeksteam die onschuldigen uit de gevangenis probeert te halen, zet Tessa alles op alles om deze man na al die jaren alsnog vrij te krijgen. Dit betekend wel dat haar moordenaar nog vrij rondloopt…

Wow! Wat een tof boek is dit! Zonder twijfel is dit het spannendste boek tot nu toe in 2016. Het boek zit heel goed in elkaar. Toen ik dacht en begreep te weten hoe het allemaal zat, toen wist Heaberlin een wending aan het verhaal te geven die ik niet verwachtte. Mocht je van spannende thrillers houden, dan raad ik je het boek zeer aan. De personages spreken tot de verbeelding en zijn goed uitgewerkt. Hierdoor bleef ik geboeid lezen en kon ik het boek met moeite wegleggen. Dit is niet het eerste boek van Heaberlin en stiekem ben ik nu erg nieuwsgierig naar haar andere twee boeken. Een daarvan is al in het Nederlands vertaald.

Ik las dit boek tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.

Bedankt A.W. Bruna dat ik dit boek mocht lezen!


4 reacties

Esther Gerritsen – Broer

Covertekst
Vlak voordat Olivia een belangrijke aandeelhoudersvergadering moet toespreken, belt haar broer. Zijn been dreigt te worden afgezet. Marcus en Olivia zien elkaar zelden, maar de amputatie raakt Olivia onverwachts, alsof het haar eigen been is dat ze verliest. Ze laat alles uit haar handen vallen in een hopeloze poging haar broer te redden. Maar het is de vraag of hij degene is de redding nodig heeft. 

94 pagina’s Broer
Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
ISBN 978 90 596 5360 3
NUR 300

Recensie
Omdat dit een boek is wat van mijn eigen leesstapel komt schrijf ik nu geen uitgebreide recensie. 

Het leek mij vandaag de perfecte dag om te bloggen over het ‘oude’ boekenweekgeschenk omdat vandaag de nieuwe auteur bekend is gemaakt voor 2017. Het is (helaas) weer een man, Herman Koch, maar het is wel een goede auteur. Ik ben erg benieuwd naar zijn geschenk, het thema van de boekenweek 2017 is nog niet bekend gemaakt.

Meestal lees ik een boekenweekgeschenk niet heel erg snel en blijft hij soms tot in de eeuwigheid op mijn stapeltje liggen. Maar dit keer las ik het boekje al uit op de dag dat ik hem kocht. Ja dat lees je goed, het is alweer even geleden ;).  Ik hou van de schrijfstijl van Esther Gerritsen en kon daarom niet wachten.
Ook dit keer werd ik niet teleurgesteld. Esther weet je te pakken vanaf de aller aller eerste zin. Ze weet een mystiek in haar boek te creëren waardoor er een bepaalde spanning heerst in het verhaal. Ik wilde weten wat het was en wat er precies gaande was in de levens van Olivia en Marcus. Ook in haar boek blijkt maar weer, dat perfecte levens niet altijd zo perfect zijn. Het gras is niet altijd maar groener aan de overkant. Mocht je het geschenk van 2016 nog niet hebben gelezen en leg je hem net als ik altijd op een stapel? Stop hem dan dit jaar in je koffer voor op vakantie deze zomer. Gegarandeerd dat je een paar uur leesplezier aan het zwembad, op het terras of aan het strand hebt.


3 reacties

Astrid Harrewijn – Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)

Covertekst
Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent. Zoals je veilige vaste baan, je huis in Limburg en het vooruitzicht van een bruiloft inruilen voor een tijdelijke baan bij het Van Gogh Museum in Amsterdam. Noor doet het wél, tot verdriet van haar ouders en haar vriend. Ze betrekt samen met haar jongere zusje Kiki en studievriend Joost een verwaarloosd pandje aan de Herengracht. Kiki is bewust single, het zwarte schaap van de familie en ziet de wereld als haar speeltuin. Ze werkt voor Jeff Koons en brengt zijn spraakmakende tentoonstelling naar het Stedelijk. Joost, een vriendelijke maar ietwat stoffige vrijgezel, werkt als adviseur bij het Rijksmuseum.
Noor, Kiki en Joost delen lief, leed en de voordeur met elkaar en kennen maar één harde regel: thuis wordt er niet gesproken over het werk op het Museumplein. Terwijl het huis een verbouwing ondergaat ontdekt Noor zichzelf, de waarde van vriendschap, en een groot schandaal in de kunstwereld. Kortom: ze ontdekt het leven.

304 pagina’s Drie vrienden
Uitgeverij Boekerij, Amsterdam
ISBN 978 90 225 7617 5
NUR 301

Recensie
De cover maakte mij nieuwsgierig, maar de titel is ook een boeiende. Ik vertelde een vriendin over het boek en ze zei dat de titel leek op het programma Divorce (over de drie gescheiden vrienden in een huis). Dat is niet zo.

Het boek gaat wel over Noor en Noor werkt in het Van Gogh Museum waarbij ze collecties samenstelt binnen bijvoorbeeld een bepaald thema. Een hele gave uitdaging, waarbij ze haar vertrouwde omgeving van Limburg moest verlaten. Ze heeft daardoor een weekend-relatie met haar vriend die besloot in Limburg te blijven wonen. Noor is de oudste thuis en er wordt nogal wat van haar verwacht. Oude vrienden trouwen, krijgen kinderen etc. , maar Noor moet daar gewoon nog even niet aan denken. Ze is super blij met haar baan en haar tijdelijke huisje in Amsterdam. Dit wordt haar niet in dank afgenomen door haar vriend en haar moeder. Noor raakt hierdoor in een soort patstelling. Haar jongere zusje Kiki reist de hele wereld over en doet gewoon waar ze zin in heeft. Stiekem wil Noor dat ook en ze baalt dat zij wel aan de verwachtingen van anderen moet voldoen. Of heeft ze dat soms zelf in de hand?

Niet alleen in haar familie probeert ze zaken waar te maken, maar ook op haar werk. Ze moet de ad interim overtuigen van haar fantastische project, iemand die eigenlijk nergens verstand van heeft. Hoe moet ze dat nu weer slim aanpakken? Via een samenloop van omstandigheden beland Noor in één huis met een oude vriend (Joost) en haar zusje Kiki. Iedereen in het huis blijkt eigenlijk op een soort ontdekkingsreis te zijn. De een is opzoek naar zichzelf, de ander naar een relatie en de derde naar rust. Door meerdere schandalen in de kunstwereld en in het verleden blijken die ontdekkingsreizen toch iets lastiger te zijn dan ze denken. Maar gelukkig hebben ze elkaar.

Niet eerder las ik een boek van Astrid Harrewijn, maar wat heb ik genoten van dit heerlijk boek. Harrewijn heeft een fijne schrijfstijl waardoor je door de pagina’s zoeft. Het is erg leuk dat ze de kunstwereld als decor heeft genomen om haar verhaallijnen aan op te hangen. Het is een hele boeiende wereld en het heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar het Van Gogh Museum waar veel van het boek afspeelt. Harrewijn schrijft met veel humor, ik heb zelfs een hele goede grap gemarkeerd in het boek met een stickertje. Wat ik ook fijn vind is dat het boek nergens zoetsappig wordt, maar soms zelfs erg serieus en ernstig en toch wordt het nergens te zwaar. Kortom, het perfecte boek waar ik net even zin in had nu het mij niet zo vaak lukt om te lezen en te bloggen.

Bedankt Boekerij dat ik dit boek mocht lezen!


8 reacties

Anne-Gine Goemans – Honolulu King

Covertekst
Innemend en gemoedelijk, zo staat de tachtigjarige Hardy – eigenaar van een Indische toko – bekend. Hij bakt samen met zijn kleindochter spekkoek en pasteitjes, luister naar de levensverhalen van zijn Indische klanten en draait met zijn oude vrienden hawaïmuziek. Ooit vormde Hardy met hen de legendarische Honolulu Kings, en hij verlangt ernaar nog één keer met zijn band te schitteren.
Maar met de komst van een sushirestaurant tegenover zijn toko worden oude wonden opengereten. In de loge van de vrijmetselarij besluit Hardy zijn verzwegen verleden te openbaren. De schokkende biecht stelt zijn broeders voor een groot dilemma. Mogen de vrijmetselaars met hun geheimhoudingsplicht een misdaad verzwijgen? […]

347 pagina’sHonolulu KIngs
Uitgeverij Ambo | Anthos, Amsterdam
ISBN 978 90 414 2522 5

Recensie
Heel erg lang stond dit boek op mijn verlanglijstje. Jaloers keek ik naar een collega van mij die hem lekker aan het lezen was. Toen het boek voorbij kwam voor een perfecte dag voor literatuur, sprong ik een gat in de lucht. Maar of dit boek mijn verwachting kon waarmaken…

Hardy is een man van tachtig die met veel liefde bijna dagelijks zijn dementerende vrouw opzoekt in het verzorgingstehuis. Omdat Hardy zijn vrouw erg mist en de overgang van haar verhuizing naar het tehuis lastig vind, spreekt hij liever over een hotel waar zijn vrouw verblijft. Zijn vrouw is altijd zijn rots in de branding geweest. Zij zorgde voor licht en ruimte in zijn hoofd. Zo kon hij zich richten op zijn muziek en successen boeken met zijn band. Helaas was dit van korte duur en sleten ze samen hun dagen in de toko. Hardy heeft zijn leven in Indië nooit los kunnen laten door de zaken die hij daar heeft meegemaakt. Zijn geliefde vader die in die periode om het leven is gekomen mist hij enorm. Hij bracht hem de liefde het spelen op de steel gitaar bij en daarmee de liefde voor hawaïmuziek. Om het gat van het gemis op te vullen besluit hij net als zijn vader zich aan te melden bij de vrijmetselarij. Hij is opzoek naar broeders, die hem bij kunnen staan en waar hij zichzelf mag zijn. Broeder Anton begeleidt hem tijdens het aanmeldingsproces. Hardy zal zijn broeders in de loge moeten toespreken met een bouwstuk. Hardy heeft nooit gestudeerd en als hij een bouwstuk van een andere broeder hoort, dan maakt hij zich ernstig zorgen.

In de toko wordt Hardy, naast zijn oude vrienden en bandleden, vaak geholpen door zijn kleindochter Synne. Zij waant zich als een vis in het water in de keuken van de toko. Het liefst zou ze kok willen worden, echter heeft haar ambitieuze moeder hele andere plannen. Ze studeert daarom geschiedenis. Ze vind de interviews van haar opa met mensen uit Indië wel heel erg interessant, maar daar ligt niet haar hart. Ze vlucht weg van haar opleiding door zich in een relatie te storen, waarvan ze eigenlijk wel weet dat deze geen bestaansrecht heeft.

Het maakt dus niet uit in welke leeftijdsfase je zit in je leven, want ieder fase heeft zo zijn zorgen.
[…] Aan een kunstwerk kun je eindeloos schaven of je kunt het weggooien en opnieuw beginnen. Met het leven is dat onmogelijk. Niemand kan opnieuw beginnen. Gebeurtenissen worden herinneringen die zich als opbergdozen opstapelen. Van sommige dozen kent hij de inhoud, omdat hij die nauwgezet heeft gestickerd. Maar er zijn ook ongelabelde dozen bij waar hij met een boog omheen loopt. De inhoud is te pijnlijk. […] p.255
Ik had een geweldig boek verwacht en ik heb een geweldig boek gelezen. Het is mooi hoe de schrijnende verhalen uit Indië in dit boek zijn verwerkt, maar ook wat de impact van deze verhalen op levens is. Niet eerder las ik iets van Goemans, maar ik zat gelijk in het verhaal en ik snap wel hoe Matthijs van Nieuwkerk zich moeten hebben gevoeld. Het is inderdaad een boek wat je snel wilt lezen omdat je wilt weten hoe het afloopt. Ik moet zeggen dat het einde mij erg verrast heeft. Een einde waar je het echt even met iemand over wilt hebben. Wie biedt zich aan?

Lees hier wat mijn mede-bloggers van ‘Een perfecte dag voor literatuur’ van dit boek vonden.

Mijn muzikale ondersteuning deze keer:


3 reacties

Jens Hendrik Jensen – De hondenmoorden, Oxen 1

Covertekst
Niels Oxen, de hoogst onderscheiden soldaat die ooit in het Deense leger gediend heeft, is aan lager wal geraakt. In de hoop zijn innerlijke demonen af te schudden, reist hij af naar het noorden. Daar wil hij zijn kamp opslaan in de bossen en een eenvoudig leven leiden.

Zijn droom verandert in een nachtmerrie als hij opeens beschouwd wordt als hoofdverdachte van de moord op een voormalig ambassadeur. De veiligheidsdienst is opvallend snel na de moord ter plaatse, en voordat Oxen ook maar iets heeft kunnen inbrengen is hij samen met de onorthodoxe agent Margrethe Franck betrokken bij het onderzoek naar een serie mysterieuze moorden.

Het verbindende element: opgehangen honden.

383 pagina’s De hondenmoorden
A.W. Bruna Uitgevers
, Amsterdam
ISBN 978 94 005 0578 0
NUR 305

Recensie
Scandinavische thrillers staan bij mij bekend als rauw, donker en spannend. Dus toen ik gevraagd werd voor deze blogtour, wilde ik mijn vooroordeel weer eens onder de loep nemen.

Het boek start gelijk heftig, met een moord op een hond. Eigenlijk weet je dan nog helemaal niets en tast je volledig in het duister. Je maakt kennis met Niels Oxen. Ooit een gezegevierde soldaat in het Deense leger, maar ergens is hij aan lager wal geraakt. Door zijn ervaringen in het leger kan hij moeilijk met mensen omgaan en besluit met zijn hond en kameraad te gaan wonen in een bos. Dit bos maakt deel uit van een landgoed van een oud-ambassadeur. Als deze man dood in zijn woning wordt aangetroffen, wordt Oxen al snel verdachte. Oxen wil zijn onschuld bewijzen en beland in een kat- en muisspel waarin eigenlijk niemand te vertrouwen is. Steeds als Oxen iets heeft ontrafelt van het mysterie rondom de oud-ambassadeur, dan is iemand hem voor. De enige met wie hij denkt te kunnen samenwerken is Franck. Oxen veranderd van ‘zwerver’ naar on-officiële onderzoeker en dat doet hij niet geheel onverdienstelijk.

In het begin van het boek had ik wat moeite met de schrijfstijl van Jensen. Mijn Deens is niet al te best, zeg maar, ronduit slecht en daardoor is het onthouden van namen en plaatsen wat ingewikkelder. Het duurde daardoor even voor het verhaal voor mij op gang kwam. Als het dan eenmaal op gang is, dan kun je niet anders dan je aansluiten bij kamp Oxen. Iedere keer denk je, kom op man, laat je niet kisten en pak ze aan! Die man is mysterieus, met een ingewikkeld leven en is geknipt als hoofdpersoon voor deze trilogie. Ik ben heel erg benieuwd wat er in de volgende delen nog meer te ontdekken valt over Oxen. Ik denk dat hij nog veel meer in zijn mars heeft en kan niet wachten op deel twee. Ondanks dat het even duurde voor het boek op gang kwam is mijn vooroordeel onveranderd. Het boek is rauw, donker en spannend!

Niet alleen las ik dit boek voor Blogtour van A.W. Bruna, ik las dit boek ook tegelijk met Judith van Biebmiepje, voor onze “Boekenwurmenclub“. Hier kun je lezen wat mijn mede-boekenwurm Judith van dit boek vond.