Jenny's Bookcase

Voor echte boekenwurmen of ter inspiratie om te lezen

Matthew Quick – Gefeliciteerd, Leonard Peacock

2 reacties

Covertekst
Leonard Peacock wordt vandaag achttien. Ouder zal hij niet worden. Vandaag is de dag waarop hij zichzelf van het leven zal beroven met het oude pistool van zijn grootvader.
Maar eerst heeft hij nog een missie te volbrengen. Hij wil de vier belangrijkste mensen in zijn leven een cadeau geven, zodat ze weten dat het niet hun schuld is dat hij er straks niet meer is. En hij moet degene vermoorden die zijn leven tot een hel heeft gemaakt: zijn vroegere beste vriend.

215 pagina’s 
Lemniscaat, Rotterdam
ISBN 978 90 477 0496 6

NUR 300

Recensie
Het is alweer even geleden dat ik dit boek las, maar ik wilde er graag over bloggen. Door drukte kwam ik steeds niet aan toe, maar gelukkig pak ik nog steeds mijn momentjes om wat pagina’s te lezen en om heel af toe te bloggen. 

De eerste pagina’s van dit boek voelde voor mij wat vreemd. Ik dacht: ‘In wat voor boek ben ik nu weer begonnen? Waarom ga ik lezen over de zelfmoord van een net achttien jarige jongen?’. Maar beetje bij beetje wordt het geheim achter de plannen van Leonard onthuld. Leonard heeft niet veel geluk in zijn jeugd. Twee afwezige ouders, hij is veel op zichzelf aangewezen en is een beetje een buitenbeentje.

Die mensen die we vader en moeder noemen, die zetten ons op de wereld en verzuimen dan om aan onze behoeften te voldoen of ons ook maar enig antwoord te verschaffen; uiteindelijk sta je er alleen voor en mag je het zelf allemaal uitzoeken, en ik ben gewoonweg niet geschikt voor zo’n leven. p.140

Er is maar één docent die zijn talent voor schrijven en creativiteit ziet, de rest vind hem maar een rare snuiter. En hij kan bij zijn eenzame buurman terecht waarmee hij oude films kijkt. Een schokkende gebeurtenis tussen hem en zijn beste vriend duwt hem over het randje om zijn plannen uit te gaan voeren en vier mensen te bedanken.

Na het lezen van dit boek blijkt maar eens hoe slecht wij de mensen in onze omgeving kennen. Toen ik nog voor de klas stond had ik ongetwijfeld ook niet alle tragische verhalen van mijn leerlingen in de gaten en dat is eigenlijk heel erg. Leonard is ook zo’n kind. Hij is een beetje vreemd, maar eigenlijk heb je geen idee wat voor verdriet er achter zijn gedrag schuilt. Ondanks deze wetenschap wordt het geen enkele keer zwaar en dat komt mede door de vele voetnoten in het boek die het geheel luchtig en grappig houden. Dat is echt de kracht van Quick, verdrietige onderwerpen aan de kaak stellen, maar het niet zwaar maken. Hoe het afloopt met Leonard kan ik helaas niet zeggen, maar je gaat steeds meer van hem houden en je wilt hem ompraten om het niet te doen. Echt een boek dat je bezig kan houden, ook als je hem hebt dichtgeslagen.

Bedankt uitgeverij Lemniscaat dat ik dit boek mocht lezen.

Advertisements

2 thoughts on “Matthew Quick – Gefeliciteerd, Leonard Peacock

  1. Dit lijkt mij een aangrijpend boek maar ook wel goed.

  2. Ik vond dit een fijn boek, al is het alweer even geleden dat ik het las.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s